ഇടിവാള്‍

ഇടിവാള്‍ ഓണ്‍ റെക്കോര്‍‌ഡ്

2010-11-14T19:32:00.006+04:00

നമസ്കാരം.- ഇടിവാള് ഓണ്‍ റെക്കോര്ഡിലേക്ക് സ്വാഗതം.

കേരളത്തെയാകമാനം പിടിച്ചുലച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സൈബര്കേസുകളെപ്പറ്റിയാണിന്നത്തെ സംവാദം. നമ്മുടെ കൂടെ ഈ ചര്ച്ചയില് പങ്കെടുക്കുന്നത് ഇവരാണ്.

1) സഖാവ്. വിഷ്ണുദത്തന് നമ്പൂതിരി- ഇദ്ദേഹം കുന്നത്തുള്ളി മുന് സിപിയെം ബ്രാഞ്ച് സെക്രട്ടറിയും ഇപ്പോള് കുന്നത്തുള്ളി ഭഗവതീ ക്ഷേത്രത്തിലെ മേല്ശാന്തിയുമാണ്.
2) ശ്രീ. കൂരിക്കുഴി സദാനന്ദന്. പ്രസിദ്ധ കോങ്ക്രിസ് നേതാവും, ഈയിടെ പ്രമാദമായ കൂരിക്കുഴി വില്ലേജോഫീസ് ആധാരം കൈക്കൂലിക്കേസില് പ്രതി ചേര്‍‌ക്കപ്പെട്ട ശ്രീ ഗാന്ധിയന് സദാനന്ദന്
3) ഫാദര് ടോമിന് കുരിശിങ്കല്. മുല്ലത്തര കുരിശുപള്ളിയിലെ സര്വ്വ പ്രധാനിയായ വൈദികന്
4) ശ്രീ. കെ. ഗോപാലരാമന്, സയന്റിസ്റ്റും, ഐയെസാറോവില് ഒരു ജോലികിട്ടണമെന്ന ആഗ്രവുമായി നടക്കുന്ന മുല്ലശ്ശേരി പഞ്ചായത്തിന്റെ അഭിമാനവുമായ ശ്രീ.ഗോരാ എന്ന വിളിപ്പെരില് അറിയപ്പെടുന്ന പ്രശസ്ത പണ്ഢിതനും വാഗ്മിയും.
5) ജെയ്സണ് വെങ്കിടങ്ങ്. എന്നെങ്കിലും സ്മാര്ട്ട് സിറ്റി വന്നാല് അതിലേ ഏതെങ്കിലുമൊരു ഐറ്റി കമ്പനിയില് എന്തെങ്കിലുമൊരു ജോലി കിട്ടണേയെന്ന്നു പ്രാര്ഥിക്കുന്ന ഒരു ഐറ്റി മാസ്റ്റേഴ്സ് ബിരുധധാരി

പ്രേക്ഷകര്ക്കും, വേദിയിലെ സര്‍വ ശ്രേഷ്ഠര്ക്കും നമസ്കാരം.

നമസ്കാരം…( ലാത്സലാം എപ്പോഴും സ്തുതിയായിരിക്കട്ടേ, നമസ്തേ .. എന്നീ മറുപടികള് വേദിയിലെ സര്‍‌വശ്രേഷ്ഠരില് നിന്നും മൈക്കില് അലയടിക്കുന്നു)

മോഡറേറ്റര്- (മോ): ആദ്യമായി ശ്രീ സഖാവ്. ശ്രീ. നമ്പൂതിരിയില് നിന്നും തുടങ്ങാം.. സഖാവ് നമ്പൂതിരി, സൈബര് കേസുകളെക്കുറിച്ച് താങ്കളുറ്റെ അഭിപ്രായമെന്താണ്?

സഖാ.ന: ലാത്സലാം. ഈ സഖാവ് നമ്പൂതിരി സഖാവ് നമ്പൂതിരി എന്നു വിളിക്കുന്നത് താങ്കള്ക്കും പ്രേക്ഷകര്ക്കും അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ.അതുകൊണ്ട് തിരുമേനീന്നൂ വിളിച്ചാല് മതി. ഈയിടെ അതു കേട്ടാ ശീലം.

മോഡ: ശരി തിരുമേനി.. എന്താണു തിരുമേനിക്ക് പറയാനുള്ളത്..?

തി.മേ: (തിരുമേനി) : സൈബര് കേസ് എന്നത് ഒരു ബിംബം മാത്രമാണ്. ഫാസിസ്റ്റ് സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികളെ ഛിന്നഭിന്നമാക്കുക എന്ന political stance ജനകീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടേയും ജനകീയ സംഘടനാധിഷ്ഠിതമായ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടേയും താത്വികമായ , ലിംഗിസ്റ്റിക്കലായ ഒരു സെക്വ്യൂലിറിസ്റ്റിക് ആവശ്യകതയാണെന്നു പൌരാധിഷ്ഠമായ ഒരു സമൂഹത്തിലെ സാംക്രമികതളെക്കുറിച്ച്….

മോഡ: തിരുമേനീ.. .. ഈ പരിപാടി കേരളത്തില് മാത്രമേ ചര്ച്ച ചെയ്യുന്നുള്ളൂ.. ചൈനീസില് പറയണമെന്നില്ല.. മലയാളം മതി..

തി.മേ: ശരി.. ആത്യന്തികമായി, സൈബര് നിയമങ്ങള് കരിനിയമങ്ങള് തന്നെയാണു. ഭഗവതിക്കു ഞാന് അര്‍‌പ്പിക്കുന്ന കരിം കൂവളപ്പൂ മാലകള് പോലെ കരി പിടിച്ചവയാണിവ. പക്ഷേ, ഞങ്ങടെ സഖാവിനെ കരി തേച്ചു കാണിക്കാന് ഈ നിയമങ്ങള് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു എന്നത് തികച്ചും ആശ്ചര്യ ജനകമാണ്. ഇതിനു പിന്നില് ഇസ്രയേലിന്റെ കറുത്ത ഫാസിസ്റ്റ് കരങ്ങളോ, അമേരിക്കന് സാമ്രാജ്യത്വ താല്പര്യങ്ങളോ ആവാനേ വഴിയുള്ളൂ.

മൊഡേ: തിരുമേനി.. ശരി സമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ ഇതുപൊലൊരു സില്ലി കേസിനെ കുത്തിപ്പൊക്കേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചാല് തിരുമേനി എന്തു പറയും?

തിമേ: യധാ യധാ ഹി ധര്മ്മ്യസ്യ ഗ്ലാനിര്ഭതി ഭാരതി എന്നല്ലേ… കര്മ്മം ചെയ്യുക..ഫലം ഇച്ചിക്കരുത്. കേസു കൊടുക്കുക എന്നത് ഒരു ആവശ്യമായിരുന്നു. ഈ ഡേഷുകളെ ഒന്നു പേടിപ്പിക്കണം. ഇനിയെങ്കിലും ലവമ്മാര്‍ ഇതുപോലൊന്നു ചെയ്യില്ലല്ലോ?

മോഡ: അല്ല തിരുമെനീ.. പാര്‍ട്ടി തോറ്റതുകൊണ്ടല്ലേ ഇങ്ങനെ ആള്ക്കാര് കളിയാക്കുന്നത്?

തി.മേ: അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നവര്ക്ക് എന്റെ നല്ല നമസ്കാരം (ഉത്തരം മുട്ടുമ്പോള് ഞങ്ങള് ഈ സ്റ്റൈലാ) പക്ഷെ, സത്യത്തിന്റെ മുഖം സൈബര് കേസിനേക്കാള് ഭീകരമാണു. ഓരോ ഇലക്ഷന് കഴിയുമ്പോഴും, ഇതുപോലെ പാര്ട്ടിയെ താറടിക്കാന് നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കേണ്ടത് ഒരു ഗിമ്മിക്ക് എന്നതിലുപരി അനിവാര്യതയിലേക്കാണു വിരല് ചൂണ്ടുന്നത്. അഭിപ്രായം പറയണമെന്നു ശതിക്കുന്നവരെ ഇരുമ്പുലക്കക്ക് അടിക്കണമെന്നാണല്ലോ ചൈനീസ് പ്രമാണം. ഞങ്ങളത് ഇടക്ക് സ്റ്റേജില് നിന്നും വീഴ്ത്തിച്ച് ചെയ്യുന്നതില് നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനാണീ നാറികള് സൈബര് ലോകത്തിലൂടെ പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നത്. സത്യത്തില് ചൈന ഇറാന് എന്നീ രാജ്യങ്ങളെപ്പോലെ ട്രാന്സ്പെരന്റായ ഒരു ഓണ്ലൈന് ലോകമാണു നമുക്ക് വേണ്ടത്.. എന്തഭിപ്രായവും തുറന്നു പറയരുത്.. കിണ്ണു വീഴും എന്നു ജനത്തിനൊരു പേടി വേണം. അതു കൊണ്ടു തന്നെ സൈബര് കരി നിയമങ്ങള് ഒന്നു കൂടി കര്‍ശനമാക്കണം എന്നാണെനിക്കു പറയാനുള്ളത്. വര്ഗ്ഗീയപരമായ് ഒരു കണ്സോളിഡേഷന് തടയാന് സൈബര് നിയമങ്ങള് അനിവാര്യം തന്നെയെന്നേ പരയാനുള്ളൂ.

മോഡ: ശരി തിരുമെനി..അല്പം ഗ്യാപ്പു തരാം… ശ്രീ കൂരിക്കുഴി സദാനന്ദന് ..സൈബര് കേസുകളെക്കുറിച്ച് താങ്കള് എന്തു പറയുന്നു?

കൂ.സ: സൈബര് കേസുകള് വളരെ പ്രഫുല്ലവും, പ്രാജ്ജ്വലികവും പ്രായോഗികവും തന്നെയാണെന്ന അഭിപ്രായക്കാരനാണു ഞാന്. സത്യത്തില് പ്രതിപക്ഷം ചെയ്യേണ്ടതിനേക്കാള് ആക്റ്റീവായി, ഭരണപക്ഷത്തിന്റെ ഇമേജിനെ താറടിക്കാന് ഈ സൈബര് കേസുകള് ഒട്ടൊന്നുമല്ല സഹായകരം. സൈബര് കേസ് (ഐ) എന്ന് വേണമെങ്കില് ഇതിനെ നാമീകരിക്കാം എന്നുകൂടി എനിക്ക് അഭിപ്രായമുണ്ട്… കാലാനുസൃതമായി, സൈബര് കേസ് (ഏ) സൈബര് കേസ് (തിരുത്തല് വാദ്), സൈബര് കേസ് (പന്നിത്തല) എന്നീ ഉപനിയമങ്ങള് കൂടി കൂട്ടിച്ചേര്ക്കേണ്ടതാണ്. ഈ നിഷ്ക്ക്രിയത്വത്തിലും പ്രതിപക്ഷത്തിനു പ്രോത്സാഹനമേകുന്ന , മാധ്യമ ബൂര്ഷ്വകളെ തടിച്ചു കൊഴുപ്പിക്കുന്ന (സോറീ..ഞാന് പണ്ടു എസ്സെഫൈ ആയിരുന്നു..അതാ) ഭരണപക്ഷത്തിന്റെ സെല്ഫ് ഗോളുകള് എന്നു വേണമെങ്കില് സൈബര് കേസുകളെ വിശേഷിപ്പിക്കാം. തത്വത്തില്, ഓരോ അഞ്ചു വര്ഷത്തിലും സൈബര് കേസുകള് ജയിക്കുമ്പോള് നമ്മള് തോല്ക്കുന്നു..നമ്മള് തോല്ക്കുമ്പോള് സൈബര് കേസുകള് ജയിക്കുന്നു എന്നും പറയാം.

മോഡ : ഫാദര് കുരിശിങ്കല്..എന്താണ് അങ്ങേക്കു പറയാനുള്ളത്?

ഫാ.കു: സത്യത്തില് ഇതു കെട്ടപ്പോള് ഞാന് അത്ഭുത സ്തബ്ദ്ധനായി.. ഈ വേളയില്..ഈ അവസരത്തില് സാന്ദര്‍ഭികമായി ഞാന് സിസ്റ്റര് മരിയയെ ഓര്ത്തു പോകുന്നു. ഒരു ഈ-മെയില് നെതിരെ പരാതി കൊടുക്കാം എന്നു അവര്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നില്ല എന സത്യത്തെ ഞാന് ഒരു നെടുവീര്പ്പോടെ ആശ്വാസപൂര്വ്വം അംഗീകരിക്കുന്നു. ഒരുപാടു ഈമെയിലുകള് അയച്ച് ക്ഷമ കെട്ട്, സിസ്റ്റര് മരിയക്കെതിരെ , അവഗണനക്കെതിരെ വല്ല സൈബര് കേസും കൊടുക്കാന് സ്കോപ്പുണ്ടോ എന്നാണു ഞാനിപ്പോള് ആലോചിക്കുന്നത്. പക്ഷേ രാഷ്ട്രീയക്കാര് ഈ സംവിധാനത്തെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നത് കണ്ടുനില്ക്കാന് എനിക്കാവുന്നില്ല. അടുത്ത ഇടയ ലേഖനത്തില് തീര്ച്ചയായും ഇതേക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കണമെന്നു അരമനയിലേക്ക് ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കും.

മോഡ: ഫാദര്.. താങ്കളുടെ സമൂഹത്തെ ഈ ബാധയില് നിന്നും എങ്ങനെ രക്ഷിക്കുമെന്നാണ് താങ്കള് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്?

ഫാ.കു: കര്ത്താവു ചുമന്നതിനേക്കാള് വലിയൊരു കുരിശാണിത് എന്നു പറയാതിരിക്കാനാവുന്നില്ല. ഇടയലേഖനങ്ങള് മാത്രം മതിയാവില്ലെന്നാണ് എന്റെ മനസാക്ഷി പറയുന്നത്. പാവറട്ടി മഠത്തിലെ ഓരോ സിസ്റ്റര്മാരെയും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ക്ഷണിച്ചു വരുത്തി ഇതിന്റെ സൈഡ് എഫക്റ്റുകളെക്കുറിച്ച് ഒരു സ്റ്റഡി ക്ലാസ് നടത്താനും ഞാന്‍ തയ്യാറാണെന്ന ആവശ്യം അടുത്തു തന്നെ രൂപതായില്‍ ഉന്നയിക്കും . കൂടാതെ, ഇന്റെര്നെറ്റ് എടുക്കാന് ഉദ്ദേശിക്കുഇന്ന ഓരോ കുടുംബവും പള്ളിയില് അതു റജിസ്റ്റര് ചെയ്യണമെന്നു ഞാന് അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഇതിലെ നൂലാമാലകളെപ്പറ്റി പ്രീമാരിറ്റല് കോഴ്സിനെപ്പോലെ, ഒരു പ്രീ-ഇന്റെര്നെറ്റ് ഇന്റെര്-കോഴ് സ് കൂടി നടത്തണം എന്നും എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്..

മോഡ്: നന്ദി..ഫാദര്.. ശ്രീ..ഗോപാലരാമന്..അങ്ങേക്കിതിനെപറ്റി എന്താണു പറയാനുള്ളത്?

ഗോ.രാ: ഭാരതീയ സനാതന് ധര്മ്മധാരകളില് അചിന്തൈകവമായ പൌരാണിക സംശ്ലേഷണകളുടെ ഒരു ചിന്തനീയമായ ബഹിര്സ്ഫുരണങ്ങലില്, ഉത്തേജിതമായ കാന്തികവലയങ്ങളില്, അഭൌമമായ…

മോഡ: സാര്..സംസ്കൃതം വേണമെന്നില്ല മലയാളം മതി..

ഗോരാ: സത്യത്തില് ഇന്റെര്നെറ്റു തന്നെ ഒരു അധികപറ്റല്ലേ. കാന്തിക പ്രഭാവങ്ങളുറ്റെ ഒരു വയര്ലെസ്സ് ശ്രേണിയല്ലേ ഈ നെറ്റ് വര്ക്ക്? വൈഫൈ കണക്ഷനെടുത്ത് , അതേ കണക്ഷനിലൂറ്റെ തന്നെ ബ്ലോഗറില് ലോഗിന് ചെയ്ത്, എന്റെ സനാതന സിദ്ധാന്തങ്ങളായ കാന്തിക പ്രഭാവത്തിനെതിരെ തെറി വിളിച്ച് പിഡിയെഫ് ഇറക്കുന്ന കാപാലികര് ഉണ്ടെന്നു ശ്രദ്ധിക്കുമല്ലോ? സനാതന പൌരാണിക ചിന്തകളുടെ (SPC- Act 506) നഗ്നമായ ലംഘനമല്ലേ ഇത് ? ഇവന്മാരെ സൈബര്‍ കേസു കൊടുത്ത് അമ്പെയ്ത് കൊല്ലേണ്ടതല്ലേ? യൂറ്റ്യൂബ് മാത്രമാണു എല്ലാം തികഞ്ഞ ഇന്റെര്നെറ്റ് സൈറ്റ് എന്റെ അഭിപ്രായം.. പിഡിയെഫ് എന്ന ഫോര്‍മാറ്റു തന്നെ നിരോധിക്കണം. ബ്ലോഗിലെ ചെല കൂതറകളൊക്കെ അനുഭവിക്കണം!

മോഡ: അതെന്ത്ണു സാര്..യൂറ്റ്യൂബ് മാത്രം ന്നു പറഞ്ഞത് ?

ഗൊരാ: അല്ല, എന്റെ സനാതനപൌരാണിക ചിന്തകളുടെ വീഡിയോ അപ്ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ തന്റെ പിതാമഹന് സൈബര്‍ സ്പേസു തരുമോടോ?

മോഡ: സോറി സര്.. അതോര്ത്തില്ല .. ശ്രീ. ജെയ്സണ് വെങ്കിടങ്ങ്… അങ്ങയുടെ അഭിപ്രായം എന്താണു സൈബര് കേസില്?

ജെ.വെ: ഹെന്റെ ചേട്ടാ.. 4 കൊല്ലമായി ഒരു പണിയുമില്ലാണ്ടെ, പല ബ്ലോഗിലും കമന്റിട്ട്, അതിനൊക്കെ പല അനോണിക്കമന്റ് തെറിയും കേട്ട് ചെവി തഴമ്പിച്ച എനിക്കു പോലും സൈബര് കേസ് എന്നൊരൈഡിയ തോന്നിയിട്ടില്ല. അയാം ബിമ്യൂസ്ഡ്..സത്യം! ഈ കേസ് കൊടുത്തവനും, ഇതേപറ്റി ന്യായീകരിക്കുന്നവനും, വിമര്ശിക്കുന്നവനുമൊക്കെ വേറേ പണിയില്ലേ?… ഫോര്‍വേഡ് ചെയ്യുന്ന മെയിലിനല്ലേ പ്രശ്നം? കൊച്ചീലു സ്മാര്ട്ട് സിറ്റി തുടങ്ങി , ഞാനതിന്റെ സി.ഇ.ഓ ആയിത്തീര്ന്നാല്, ഗൂഗിളിലെ “forward” എന്ന ഓപ്ഷന് ഞാനങ്ങു കാന്സല് ചെയ്യും.. പോരേ? പോകിനെടാ മ..മ..മ*&^%$^*)(^&*!

(മോഡ: (തലകറങ്ങി വീണതിനാല് പരിപാടി ശുഭം)

IPL സ്പെഷല്‍ ബുള്ളറ്റിന്‍

2010-03-21T20:39:00.009+04:00

മാര്‍ച്ച് 21 , കൊച്ചി:
സ്പെഷല്‍ ലേഖകന്‍- മലയാളിക്കു മാര്‍ച്ചില്‍ വസന്തം. നാളുകളുടെ കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷം സ്വന്തമായൊരു ഐ.പി.എല്‍ ടീം എന്ന കേരളത്തിന്റെ സ്വപ്നം മാര്‍ച്ച് 21 നു ചെന്നയില്‍ നടന്ന ലേലത്തില്‍ സാക്ഷാല്‍ക്കരിച്ചു. സ്വന്തമെന്നു പറയാന്‍ ഗള്‍ഫിലും അമേരിക്കയിലും കുറേ ബ്ലഡി മല്ലൂസും, മദ്രാസി എന്ന വിളിപ്പേരും, സ്വന്തം നാട്ടുകാര്‍ക്കു പോലും മനസ്സിലാവാത്ത ഒരു “കഥകളി”യും മാത്രം കൈമുതലായിരുന്ന കേരളീയനിതാ ലോകത്തിന്റെ നെറുകയില്‍ അഭിമാനപൂര്‍വ്വം വിഹരിക്കാന്‍ സ്വന്തമായൊരു ഐ.പി.എല്‍ ടീമും. 1533 കോടി മുടക്കിയാണു കൊച്ചി IPL ടീമിനെ സ്വന്തമാക്കിയത്. വിലകുറഞ്ഞ മലബാറികള്‍ എന്ന പേരു മാറ്റിക്കുറിച്ച നാള്‍ ആയി മാര്‍ച്ച് 21 നെ നമുക്കു കണക്കാക്കം, ഓരോ വര്‍ഷവും മാര്‍ച്ച് 21 എന്നത് മല്ലൂസ് വാല്യൂ ഡേ” ആയി കൊണ്ടാടാനും പദ്ധതികളുണ്ട്.

കൊച്ചിയെ, ഐപിയെല്‍ ലോകത്തേക്കു ആനയിച്ചത് രണ്ടര കോടി മല്ലൂസില്‍ രണ്ടു പേരു പോലും കേട്ടിട്ടില്ലാത്ത രെന്റേവൂ ഗ്രൂപ്പാണെങ്കിലും, ട്വിറ്ററിലൂടെ പ്രശസ്തനായ ഒരു കേന്ദ്രമന്ത്രിക്ക് ഓരോ ബ്ലഡി മല്ലുവും അകൈതവമായ നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. കാബിനെറ്റ് മീറ്റിങ്ങുകള്‍, എന്തിനധികം തന്റെ ട്വീറ്റുകള്‍ വരെ ഒഴിവാക്കിയാണിദ്ദേഹം ഐപിയെല്‍ രൂപീകരണത്തിനായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നതെന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികള്‍ (ഫോളോവേഴ്സ്) പറയുന്നത്. ഓരോ മലയാളിയുടെയും വില 1533 കോടിയാണെന്നോര്‍ത്ത് “തിളക്കണം ചോര ഞരമ്പുകളില്‍” ഓരോ കേരളീയനും.

2011 ഐപിയെല്‍ സീസണില്‍ കേരള ടീം ആദ്യകളി കളിക്കുമെന്നാണു പ്രതീക്ഷ. മലബാറി മച്ചാന്‍സ്, കൊച്ചി കൊഞ്ഞാണന്‍സ്, ക്ണാപന്‍സ് ഇലവന്‍ കൊച്ചി, കോടാലീസ് ഇലവന്‍, കേരല ഹര്‍ത്താല്‍ ഹീറോസ്, ലുങ്കി ഇലവന്‍ കൊച്ചി, ടോഡി ഡാഡീസ്, ജാക്കിസ് ഇലവന്‍ കൊച്ചി എന്നിങ്ങനെ പലവിധ പേരുകളും ആരാധകര്‍ നിര്‍ദേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കേരല ടസ്കര്‍, കേരല കോബ്രാസ് എന്നിവയിലേതെങ്കിലുമായിരിക്കും ടീമിന്റെ പേരെന്നു സൂചനയുണ്ട്. ടസ്കര്‍ കേരളയെ, ഒരു വെബ് മാഗസിന്‍ തസ്കര്‍ ഇലവന്‍ കേരള എന്നു ടൈപ്പ് ചെയ്തതില്‍ പ്രതിഷേധിച്ച് ഓള്‍ കേരല തസ്കര തൊഴിലാളി യൂണിയന്‍ പ്രതിഷേധം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സ്വന്തമായി ഒരു സ്റ്റേഡിയം തയ്യാറായില്ലെങ്കില്‍ അടുത്ത സീസണില്‍ കളി തല്‍ക്കാലത്തേക്ക് തൃശ്ശൂര്‍ തേക്കിങ്കാട് മൈതാനിയിലോ, പാലക്കാട് കോട്ടമൈതാനത്തോ മലപ്പുറം ഓട്ടോ സ്റ്റാന്‍ഡിലോ വച്ചു നടത്താമെന്നാണു പ്രതീക്ഷയെന്നു സംഘാടകര്‍ പറഞ്ഞു. തൃശ്ശൂര്‍ തേക്കിന്‍ കാടു മൈതാനിയാവുമ്പോള്‍, സ്വരാജ് റൌണ്ടിലൂടെ രണ്ടു തവണ കറങ്ങിയാല്‍ ആവശ്യത്തിനുള്ള “ചിയര്‍ ഗേള്‍സിനേയും” സംഘടിപ്പിക്കാന്‍ എളുപ്പമാകുമെന്ന കാരണത്താല്‍ തൃശ്ശൂരിനു മുന്‍‌ഗണന കിട്ടാനും സാധ്യതയുണ്ട്.

1533 കോടി എന്ന ഫിഗര്‍ കേട്ടതോടെ കേരളത്തിലെ സാമുദായിക, സാംസ്കാരിക വര്‍ഗീയ മേഖലകളിലെ പല സംഘടനകളും അതീവ താല്പര്യത്തോടെ ഐ.പി.എല്‍ നു പിന്തുണയുമായി രംഗത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 2011 സീസണ്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ 5 കൊല്ലത്തേക്ക് തങ്ങള്‍ക്ക് ഈ ചക്കരക്കുടം നോക്കി വെള്ളമിറക്കാനേ കഴിയൂ എന്നു തീര്‍ച്ചയുള്ളതിനാല്‍ ഭരണമുന്നണി നേതാക്കള്‍ 2011 സീസണില്‍ തന്നെ ഐപിയെല്‍ ഇല്‍ വളരെ ആക്റ്റീവ് ആകാനാണു സാദ്ധ്യത. കേരള ടീമിന്റെ പേരു എന്തു തന്നെയായാലും ടീമിന്റെ ഐകണ്‍ പ്ലയറെ തീരുമാനിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റിയുമായി കൂടിയാലോചിച്ച് വേണമെന്നും,പിബിയില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച ഈ ഐകോണ്‍ പ്ലയറിന്റെ പേരു സഖാവ്.യച്ചൂരി അപ്രൂവ് ചെയ്യണമെന്നും ഭരണമുന്നണി എം.എല്‍.എ മാര്‍ കൊച്ചി ടീമിന്റെ അമരക്കാര്‍ക്ക് നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. കൂടാതേ ഓരോ ടീമിലും കളിപ്പിക്കാവുന്ന 4 വിദേശ കളിക്കാരെ ചൈന, പോളണ്ട് , ക്യൂബ എന്നീ രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്നേ ലേലത്തിലെടുക്കാവൂ എന്നും , തദ്ദേശീയ കളിക്കാരെ തെരെഞ്ഞെടുക്കുമ്പോ, ബംഗാള്‍, ത്രിപുര, കണ്ണൂര്‍ എന്നിവിടങ്ങള്‍ക്ക് പ്രാമുഖ്യം നല്‍കണമെന്നും പാര്‍ട്ടി കര്‍ശനമായി ആജ്ഞ നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. ടീമിന്റെ ജഴ്സി കടും ചുവന്ന നിറവും, ടീമിന്റെ ലോഗോ “ചുരുട്ടിയ മുഷ്ടി” ആക്കണമെന്നും, കാപ്റ്റന്‍ ബെങ്കാളില്‍ നിന്നും തന്നെ വേണമെന്നും വിവിധ പാര്‍ട്ടി വൃത്തങ്ങളില്‍ നിന്നും ആവശ്യമുയര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്. ഐ.പി.എല്‍ കേരളത്തിലേക്കു ഇറക്കിയതിനു തങ്ങള്‍ക്ക് മതിയായ നോക്കുകൂലിയും വിവിധ തൊഴിലാളി യൂണിയനുകള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ലാവ്ലിന്‍ കേസില്‍ നിന്നും ജനശ്രദ്ധ തിരിക്കാനുള്ള ഗവണ്മെന്റിന്റെ ഗൂഢ ശ്രമമാണിതെന്നും, 2011 നു ശേഷമുള്ള സീസണുകളിലേക്കാണു തങ്ങളുടെ പാര്‍ട്ടി ഉറ്റുനോക്കുന്നത് എന്നു പ്രതിപക്ഷനേതാവ് പത്രസമ്മേളനത്തില്‍ പറഞ്ഞു. മത്സരങ്ങളുടെ പരസ്യ ഹോര്‍ഡിങ്ങുകളില്‍ 50% തെരെഞ്ഞെടുപ്പ പരസ്യങ്ങള്‍ക്കായി അനുവദിക്കണമെന്നു വിവിധ പാര്‍ട്ടികള്‍ ഐകകണ്ഠേന ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇതിനിടയില്‍ പഴവങ്ങാടി ഗണപതിക്ക് താന്‍ നേര്‍ന്ന വഴിപാടുകളുടെ ഫലമായാണു കേരളത്തിനു ഐപിയെല്‍ കിട്ടിയതെന്നു ഒരു താരമാതാവ് ഒരു പത്രത്തിനു നല്‍കിയ ഇന്റര്‍വ്യൂവില്‍ പറഞ്ഞു.

ന്യൂനപക്ഷ സമുദായങ്ങള്‍ക്ക് ടീമില്‍ കേരള ജനസംഖ്യാനുപാതികമായ സംവരണം നല്‍കിയേ മതിയാവൂ എന്നു ന്യൂനപക്ഷെ മത നേതാക്കള്‍ മലപ്പുറത്ത് നടത്തിയ വാര്‍ത്താസമ്മേളനത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കി. ക്രിക്കറ്റ് തൊപ്പി ധരിച്ചുള്ള കളിയാണെന്നതു തന്നെ അത് ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യ കളിയാണെന്നതിനു തെളിവാണെന്നും അദ്ദേഹം സമര്‍ത്ഥിച്ചു. ടീമില്‍ അഞ്ചു പേരെങ്കിലും തങ്ങളുടെ സമുദായത്തില്‍ നിന്നുണ്ടാവും എന്നാണു പ്രതീക്ഷയെന്നും ടിയാന്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു.

കോട്ടയം രൂപതയിലെ പള്ളികളില്‍ ഞായറാഴ്ച ഉച്ചതിരിഞ്ഞു ക്രിക്കറ്റ് പരിശീലന ക്യാമ്പുകള്‍ അടുത്ത ഞായറാഴ്ചമുതല്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നു ഇന്നു രാവിലെ പുറത്തിറക്കിയ എമര്‍ജന്‍സി ഇടയലേഖനത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കി. ക്രിക്കറ്റില്‍ 20/20 യില്‍ മികവു പുലര്‍ത്തുന്ന കുട്ടികള്‍ക്ക് തങ്ങളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍, കാപിറ്റേഷന്‍ ഫീസില്‍ 20% വരെ ഇളവു നല്‍കുന്ന കാര്യം പരിഗണനയിലുന്റെന്നും, ഈ ഇളവ് ഫീസിനത്തില്‍ ബാധകമല്ലെന്നും ഇടയലേഖനത്തില്‍ പരാമര്‍ശിച്ചു. മാര്‍ഗം കളിയെ ഒഫീഷ്യല്‍ ഫോം ഓഫ് ഡാന്‍സ് ആയി പരിഗണിക്കണമെന്നും കൂടി ആവശ്യമുണ്ട്.

ചങ്ങനാശ്ശേരിയിലെ, തെക്ക്, വടക്ക്, കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറു എന്‍.എസ്.എസ് കരയോഗങ്ങളിലെ എല്ലാ നായര്‍/മേനോന്‍/പിള്ള/കൈമള്‍/നമ്പ്യാര്‍ വീടുകളിലെക്കും സൌജന്യമായി ഓരോ ക്രിക്കറ്റ് ബാറ്റ് വിതരണം ചെയ്യാനായി 6 ലക്ഷം രൂപ അടിയന്തിരമായി വകയിരുത്തിയതായി കരയോഗം സെക്രട്ടറി അറിയിച്ചു. തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ പാര മാത്രം വച്ചു കളിക്കുന്ന നായര്‍ സമുദായ അംഗങ്ങള്‍ ഇനി ക്രിക്കറ്റിലേക്കു തിരിയുമെന്നാണു തന്റെ പ്രതീക്ഷ എന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു.

ഐപിയെല്‍ ടീമില്‍ മിനിമം ആറു സ്ഥാനങ്ങളെങ്കിലും ഇല്ലാതെ ഒരു ഒത്തുതീര്‍പ്പിനും തങ്ങളില്ലെന്നാണു ശിവഗിരിയില്‍ നിന്നുമുള്ള റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ‍. തങ്ങളുടെ നിലപാടുകളെ എതിര്‍ക്കുന്ന കക്ഷികളുമായി യാതൊരു വിധ നീക്കുപോക്കുകളും അടുത്ത തെരെഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ഉണ്ടാകില്ലെന്നു അവര്‍ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. പിന്നോക്ക ഹിന്ദു വിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് ഐ.പി.എല്‍ ടീമിലെ സ്ഥാനങ്ങളുടെ ശതമാനക്കണക്കിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഗവണ്മെന്റു അടിയന്തിരമായി നിലപാടു വ്യക്തമാക്കണമെന്നു ഗോത്രമഹാസഭ, ആദിവാസി ക്ഷേമസമിതി എന്നീ സംഘടനകള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പ്രതിഷേധസൂചകമായി ഈ വരുന്ന ഏപ്രില്‍ ഒന്നിനു സെക്രട്ടേറിയേറ്റില്ലേക്ക് , പുരുഷന്മാര്‍ കയ്യില്‍ സ്റ്റമ്പുകളും, സ്ത്രീകള്‍ ബോള്‍സുകളും ഏന്തിയ റാലി സംഘടിപ്പിക്കുമെന്നും വാര്‍ത്താക്കുറിപ്പില്‍ വ്യക്തമാക്കി. തന്റെ മകന്റെ കോണ്‍‌ഗ്രസ് പ്രവേശനം സംബന്ധിച്ചുള്ള തര്‍ക്കപരിഹാരത്തിനു മുന്‍പ് ഐപിയെല്‍ കേരളത്തിനു നല്‍കിയത് തന്നോടുള്ള അവഹേളനമാണിതെന്നു ലീഡര്‍ പരിതപിച്ചു.വ്നിതള്‍ക്ക് പ്രതിനിധ്യം നലകണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് മഹിളാസമാജം ആരോഗ്യമന്ത്രിക്ക് പരാതി നല്‍കിയെങ്കിലും 20/20 യില്‍ മിക്സഡ് ഗെയിം ഐ.സി.സി അപ്രൂവ് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നും, വനിതാ ടീമില്‍ സ്തീകളെ എടുക്കുന്ന കാര്യം അനുഭാവപൂര്‍വ്വം പരിഗണിക്കാമെന്നുമുള്ള മന്ത്രിയുടെ ഉറപ്പില്‍ മറ്റന്നാള്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്ന ക്ലിഫ് ഹൌസ് ധര്‍ണ്ണ അനിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് മാറ്റിവച്ചതായി ഭാരാ-വാഹിണികള്‍ അറിയിച്ചു.

കളിയുടെ സീസണില്‍ ബസ്ചാര്‍ജ്ജ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കണമെന്നു പ്രൈവറ്റ് ബസ് ഓണേഴ്സ് അസോസിയേഷന്‍ ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് മന്ത്രിക്ക് നിവേദനം നല്‍കി. നിലവിലെ നിരക്കില്‍ ബസ്സുകള്‍ ഓടിക്കുന്നതു തന്നെ കഷ്ടമാണെന്നും, ഇനി കേരളത്തില്‍ ഐ.പി.എല്‍ കൂടി വന്നാല്‍ ഇത് ഒന്നുകൂടി ദുസ്സഹമാകുമെന്നും പ്രസിഡന്റിന്റെ നിവേദനത്തില്‍ പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട്. ഐപിയെല്‍ വരുന്നതോടെ സോഡ സര്‍വത്ത് ഇളനീര്‍ എന്നിവക്കു വിലയേറാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്നും, ബീവറേജസ് കോര്‍പ്പറേഷന്റെ വിറ്റു വരവില്‍ ഗണ്യമായ വര്‍ദ്ധനവുണ്ടാവുമെന്നുമാണു സര്‍വ്വേ റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. മാര്‍ച്ച് പരീക്ഷാ സീസണില്‍ തന്നെ ആയതിനാല്‍, പിള്ളേരുറ്റെ പഥിത്തത്തെ ബാധിക്കുമെന്നും ആത്മഹത്യാനിരക്കു കൂടുമെന്നും , അതുകൊണ്ടു തന്നെ, കയര്‍, ഉരക്കഗുളിക, പാഷാണം എന്നിവക്കും വില കൂടാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്നു സൂചനകളുണ്ട്.

ഐപിയെല്‍ കേരളത്തില്‍ നിരോധിക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട്, കെ.സി.ഡി.ബി, കെ.പി.എല്‍.ആര്‍, കെ.എഫ്.ടി.യു.ബി, കെ.സി.യു.സി.ഐ, കെ.എഫ്.ആര്‍.ഐ.പി, കെ.സ്.ടി.ഗി.ബി, കെ.ആര്‍.ബി.യു.അര്‍, കെ.പി.എല്‍.വി, കെ.ഡബ്ലിയു.ജി.ആര്‍, കെ.എം.എം.ആര്‍, കെ.കെ.യു.റ്റി, കെ.യു.ട്ടി.ട്ടി.ഐ, കെ.ഓ.സി.എച്.ഐ, കെ.ആര്‍.എം.ബി.ഐ, കെ.എലെഫ്.ടി.ബി എന്നീ സംഘടനകള്‍ പ്രതിഷേധമാര്‍ച്ചുകള്‍ക്ക് ആഹ്വാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, കെ.സി.വി.ആര്‍.പി, കെ.കെ.എല്‍.ഐ.യു, കെ.എന്‍.ഡി.ആര്‍.എന്‍, കെ.അര്‍.വൈ.പിസി, കെ.സി.വൈ.എന്‍.സി, കെ..ഇസഡ്,കെ.ആര്‍.ടി. , കെ.പി.സി.യു.സി, എന്നീ സംഘടനകള്‍ ഐപിയെല്ലിനു പരിപൂര്‍ണ്‍ന പിന്തുണയുമായി രംഗത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

എന്തായാലും, വരുന്ന ഒരു വര്‍ഷത്തിനിടക്ക് മലയാളിയുടെ ഭാവിയെ മൊത്തം മാറ്റിമറിക്കാന്‍ പോവുന്ന ഐ-പി-എല്‍ നെ നമുക്ക് അല്പം അന്തിക്കള്ളു നല്‍കി വരവേല്‍ക്കാം! ചിയേഴ്സ്- ചിയര്‍ ഗേള്‍സ്!

എന്റെ മുഴുവന്‍ പ്രൊഫൈല്‍!

2010-02-18T22:45:00.016+04:00

പ്രിയരേ- അനോണീ ശല്യം കൂടുന്നതോടെ ഭാവിയില്‍ ഗൂഗിള്‍ ഉപഭോക്താക്കളുടെ മുഴുവന്‍ വിവരങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കേന്റി വരും എന്ന അവസ്ഥയെ മുങ്കൂട്ടി കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാനെന്റെ ഫുള്‍ പ്രൊഫൈല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു- എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചു വായിക്കുമല്ലോ?

Name: VanDeppan Mat'Eppeon ( :: V M ::) (വണ്ടപ്പന്‍ മാത്തപ്പന്‍ എന്നു ചില തെണ്ടികളു വിളിക്കും- ഐ ഡോണ്ട് കെയര്‍)

Nationality - INDIAN (But have travel led to many European countries)
Race: ബ്ലഡി മല്ലു
Sex: Yes- Yes- Very Much Interested
Age: 26 Only ( DOB 30- 02 - 1984 )
Color: Very Fair ( ഫൊട്ടോഷോപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് വെളുപ്പിക്കുന്നതാ)

Languages Known:
Enlish, Hindi, Tamil, Bloody Malayalam, Arabic (working knowledge), German ( Only 2 -3 Words), കൂടാതെ കന്നട, തെലുങ്ക്, പഞ്ചാബി, ഒറിയന്‍, വിയറ്റ്നമീസ്, പോളിഷ്, ആഫ്രിക്കന്‍ എന്നീ ഭാഷകളിലെ നല്ല കട്ട തെറികളും

Passport Details- 3 Passports (Jumbo - 72 പേജുകള്‍) & 2 കള്ളപാസ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ ( ഉഗാണ്ട- ഉസ്ബെക്കിസ്ഥാന്‍- പെറു എന്നീ രാജ്യങ്ങളില്‍ )

Education: Polytechnic Diploma in Keyboard Typing , BSc Engg. In Rocket Science,
MBA in Human പുച്ഛോളജി , Now pursuing PhD in Internet Legal Affairs from Dehradun-Assam Open University- (തപാല്‍ വഴിയുള്ള കോഴ്സ്)

Projects Done: പൊട്ടിയ സിനിമ, പൊട്ടുമെന്നുറള്ള പപ്പടം (വറുത്തത്)

The Countries I Visited:
Germany - / Leipzig, Dusseldorf, Frankfurt, Munich
Italy/ Florence , Rome + Vatican
Belgium/ Brussels
Holland/ Amsterdam
France: Paris
UK/ London
Switzerland/ Zurich
India/ Kerala, Andhra, Tamilnadu, Karnadaka + 20 Other states

Places Of my Interest:
Italy - Colosseum-Rome
India- Vega Land ( കാക്കനാട്ട് സരളയുടെ വീടിനരികില്‍)
Toddy Shop - ലൈസന്‍സീ നമ്പ്ര XII/234-C ലൈസന്‍സീ നെയിം-അശോകന്‍ ചാമക്കാല )
തൃശ്ശൂര്‍ മൃഗശാല
പൂവത്തൂര്‍ ബീവറേജസ് കോര്‍പ്പറേഷന്‍
സിദ്ധാര്‍ത്ഥ / കാസിനോ ബാര്‍ - തൃശ്ശൂര്‍
കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ( ബ്ലോഗില്‍ ആരും തെറി വിളിക്കാതിരിക്കുമ്പോ ഭരണിപ്പാട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ )
Germany: Alt Town ( Famous for German Old Beer )
USA: White-house (അല്ല ചുമ്മാ ഒന്നു കാണാന്‍ ആഗ്രഹം

ഇഷ്ടപ്പെട്ട പ്രാചീന കലാരൂപങ്ങള്‍
കഥകളി, ബെല്ലി ഡാന്‍സ്, ബ്രേക്ക് ഡാന്‍സ്, മാര്‍ഗ്ഗം കളി, ബാലെ

Professional Experience:
1984 - 2004 ചുമ്മാ പുട്ടടിച്ചു നടക്കല്‍
2004 -2008 ചുമ്മ ആള്‍ക്കാരുടെ തെറി കേള്‍ക്കല്‍
2008 - 2009 ഒരു ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ അസിസ്റ്റന്‍റ്റ് ആയി കുറെ പണിയെടുത്തു -Rocket Science എക്സ്പീരിയന്‍സ് ഗുണം ചെയ്തു.

Cars I have Driven:
- Hummer-H3 ( ഫ്രണ്ടിന്റെ വണ്ടി)
- Land Cruiser Prado GX- 2.7 Liter, 2Door- Full Option
- മിറ്റ്സുബിഷി മോണ്ടെറോ/ പജീറോ - (മിസ്തു‌ബിഷി എന്നു ബ്ലഡി മല്ലൂസ് പറയും)
- ഇന്‍ഫിനിറ്റി- എഫ്.എക്സ്.35 (കസിന്റെ വണ്ടി)
- മെര്‍സിഡസ് SL320 - (അളിയന്റെ വണ്ടി)
- ഫിയറ്റ് പാലിയോ- ( ഇന്‍ ഇന്ത്യാ)
- മാരുതി 800 ( ഇന്‍ ഇന്ത്യ)
- മിറ്റ്സുബിഷി 3 ടണ്‍ പിക്കപ്പ് ( പണ്ടു ഞാന്‍ പിക്കപ്പ് ഡ്രൈവറായി ജോലി ചെയ്തിരുന്നപ്പോള്‍)

The Most Expensive Vehicles I have ever Traveled in:
Emirates Airbus 380- Dubai- London - Dubai
Eurostar Train- Firenze- Rome (Italy)
Sheeja Bus- ( Venkitangu-Thrissur ( on ST Ticket 35 Paise)

The most expensive Dinner I ever had
Emirates Palace Hotel - Abu Dhabi
Jumeirah Beach Hotel- Dubai
Hotel Aliya- Near KSRTC Bus Stand Trichur- Biriyani
Sheraton- Germany
പഞ്ചമം ഹോട്ടല്‍- മുല്ലശ്ശേരി (പൊറോട്ട ബീഫ്)

And many more- ( Food cost more than $ 500 per person not listed here)

Favorite Movies- ( International Level) എല്ലാം കള്ള സിഡി എടുത്ത് കണ്ടതാ
- A tail of 2 monkeys ( English- Color)
- A Tale of two spinsters English-ഈസ്റ്റ്‌മാന്‍ Color )
- The Table ( English Religious)
- ലാല്‍‌സലാം ( Chinese)
- സന്ദേശം (Utopian)
- Labiduosh Pariforifakka ( Polish Film - Black &White)
- പാലക്കാട്ടു കോമന്‍ ( ബ്ലഡി മലയാളം)
- കുന്നംകുളം കൊച്ചുണ്ണി (റീമേക്ക്)

Favorite Novel:
Five Beautiful Ladies
( 5 സുന്ദരികള്‍ എന്നു ഇതു മലയാളത്തിലേക്ക് തര്‍ജമ ചെയ്തിട്ടുണ്ടത്രേ- ഹും- )

My Hobbies :
Putting a dog's tail in a pipe for 12 years
ബാലരമ, മുത്ത്ച്ചിപ്പി, പൂമ്പാറ്റ വായിക്കുക
വെറുതെ ചുമരില്‍ നോക്കിയിരുന്നു ചിരിക്കുക, മേക്കപ്പിടുക, കണ്ണാടി നോക്കി ചിരിക്കുക , കക്കൂസിലിരുന്നു പ്രസംഗിക്കുക മുതലായവ
Searching Internet for Hot Mallu Aunties pictures

Favorite Sports:
Rummy , Flash, ബില്യാഡ്സ്, ഗോള്‍ഫ്, ഗോലി കളി

Favorite Attire
- കോട്ട് സൂട്ട് കൂളിങ്ങ് ഗ്ലാസ്
- ലുങ്കി, വിത്തൌട്ട്, തോര്‍ത്ത് തലേക്കെട്ട്
- ബര്‍മുഡ , കയ്യില്ലാത്ത ബെനിയന്‍, തുള വീണത്

ഇതോടെ നിങ്ങക്ക് എന്നെപറ്റി ഏകദേശം ഒരു ഐഡിയ കിട്ടിക്കാണും എന്നു കരുതുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ നാളെ മുതല്‍ എന്നെ കുറെക്കൂടി അധികം ബഹുമാനിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ-
നിങ്ങടെ സൊന്തം-
VanDeppan Mat'Eppeon ( :: V M ::)

എങ്കിലും എന്റെ കൈപള്ളീ-

2010-02-15T16:33:00.000+04:00

എനിക്കു നേരിട്ടറിയാവുന്നൊരു ബ്ലോഗറും വിവിധ മേഖലകളില്‍ വിദഗ്ദ്ധനുമാണു താങ്കള്‍. പണ്ടു ഉം-അല്‍- കോയിന്‍ മീറ്റില്‍ താങ്കള്‍ നടത്തിയ വെബ്-2.0 പ്രസംഗം കണ്ട് ഞാന്‍ തരിച്ചിരുന്നിട്ടുണ്ട്. കാരണം 10 മിനിറ്റലിധം കസേരയിലിരുന്നാല്‍ കാലിനിരു തരിപ്പാ. ആയുര്‍വേദം പരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാന്‍ ആ പ്രസംഗം കേട്ട ശ്രദ്ധയോടെ ക്ലാസ്സില്‍ സാറീനെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എനിക്കു റാങ്ക് കിട്ടിയേനേ, റാങ്ക്! യാതൊരു സ്റ്റേജ് ഫിയറുമില്ലാതെ, കയ്യും കാലും എട്ടു ദിശകളിലേക്കും വലിച്ചെറീഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള ആ പ്രസംഗം കണ്ട്, അതുപോലൊരെണ്ണം അവതരിപ്പിക്കാന്‍ എന്നെനിക്കു സാധിക്കും എന്നോര്‍ത്ത് അത്ഭുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സത്യം.

സമയവും മെനക്കെടുത്തി കൈപ്സിനു ഇങ്ങനൊരു എഴുത്തെഴുതാന്‍ തോന്നാനുള്ള കാരണം, താങ്കളുടെ പുതിയ പോട്ടം ബ്ലോഗും- അതിന്റെ സപ്പോര്‍ട്ട് ബ്ലോഗില്‍ താങ്കളിട്ട ഒരു പോസ്റ്റുമാണ്. ചില ബ്ലോഗു സുഹൃത്തുക്കള്‍ ചാറ്റിലൂടെ ലിങ്ക് തന്ന് “ഇങ്ങേര്‍ക്കിതന്തിന്റെ കഴപ്പാ” എന്നു ചോദിച്ചപ്പോഴാണു ഞാനൊന്നു നോക്കിയത്. ഇതു നേരിട്ടു കൈപ്സിനു ഈമെയില്‍ അയച്ചാല്‍ മതിയോ എന്നു കരുതിയെങ്കിലും, പലര്‍ക്കും ഇതില്‍ സ്വന്തമായ അഭിപ്രായമുണ്ടാകാമെന്നു കരുതിയാണു ഞാനിത് ബ്ലോഗില്‍ തന്നെ ഇടുന്നത്. ഗൂഗിള്‍ ബസില്‍ ഉന്മേഷ് ഇട്ട “സൂചിക പോലെ ഇതും ഡീലിറ്റിയാലോ” എന്ന ഒരു കമന്റ് ഡീലിറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കണ്ടതിനാല്‍ അവിടെയും ഇടേണ്ടെന്നു കരുതി.

ബൈ ദ ഭൈ- കൈപള്ളിയുടെ സ്വഭാവം നന്നാക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ളൊരു അക്ഷീണ പരിശ്രമത്തിനല്ല ഞാന്‍ മുതിരുന്നത്.. താങ്കള്‍ക്കു ശരിയെന്നു തോന്നിയത് താങ്കളും, എന്റെ ശരികള്‍ ഞാനും എഴുതുന്നുവെന്നു മാത്രം.

ഈ ബ്ലോഗിലെ പരാ‍മര്‍ശങ്ങളാണു വിഷയം/ താങ്കളുടെ വാക്കുകള്‍ താഴെ

1 /ഏതൊരു web സംരംഭം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും ചർച്ചകളും, അഭിപ്രായങ്ങളും അത്യന്താപേക്ഷികമാണു്. അങ്ങനെ ഒരു കൂട്ടായ ചർച്ച ഈ സംരഭത്തിൽ കണ്ടില്ല. ബ്ലോഗ് മലയാളികളിൽ നിന്നും അതു് പ്രതിക്ഷിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല/

2 /ഈ അഴകൊഴമ്പൻ നയം മലയാളം ബ്ലോഗിൽ മാത്രമാണോ അതോ പൊതുവെ മല്ലുസ് ഇങ്ങനെയാണോ എന്നും അറിയില്ല. പോരായ്മകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതിനു പകരം "എന്തിനാണെടോ കോപ്പെ വീണ്ടും ഒരു aggragator?/

3 /എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇത്രയും അസൂയയും കുശുമ്പും, കണ്ണുകടിയും ഉള്ള ഒരു കൂട്ടം വേറെ ഒരിടത്തും ഇല്ല എന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും നിങ്ങൾ തെളിയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണു്. നന്ദി./

1 & 2
മുന്വിധികളുടെ ആശാനാണു താങ്കള്‍ (ഇതെന്റെ മുന്‍‌വിധിയാകാം ) - എന്തിനെപറ്റിയും സ്വന്തമായൊരു വീക്ഷണമുള്ളതു നല്ലതു തന്നെ, പക്ഷേ അത് മാത്രമേ ശരി, ബാക്കിയുള്ളവന്മാരു അഴകൊഴന്‍പന്മാരാണെന്നുള്ള ധാരണ നന്നല്ല. പോട്ടം എന്ന അഗ്രിഗേറ്റര്‍ ഞാന്‍ ഇന്നാണു കാണുന്നത്- അതില്‍ ഒരു ചര്‍ച്ചക്ക് താങ്കള്‍ ആരെയൊക്കെ വിളിച്ചിരുന്നു എന്നൊന്നും അറീയില്ല- അഞ്ചോ ആറോ കമന്റുകള്‍ മാത്രമേ അതില്‍ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ. ബ്ലോഗിലെ പ്രശസ്തരായ 10 - 20 ഫൊട്ടോഗ്രാഫര്‍മാരെയാകാം താങ്കള്‍ ചര്‍ച്ചക്കു പ്രതീക്ഷിച്ചത്. (അല്ലെങ്കിലും “കൊള്ളാം” നല്ല ഐഡിയ” “ അതുപോലുള്ള കമന്റുകളൊന്നുമല്ലല്ലോ താങ്കള്‍ അവിടെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്- പ്രത്യേകിച്ചു അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാവാം അധികമാരും കമന്റാത്തത്- അപ്പോഴേക്കും താങ്കള്‍ കയറി ഫോര്‍വേഡു കളിച്ച് മല്ലൂസ് മൊത്തം അഴകൊഴ്ന്‍പന്മാര്‍ എന്ന ടാഗും നല്‍കി കൊടുത്തു. താങ്കള്‍ ഒരു സംരംഭവും ആയി ബ്ലൊഗില്‍ വന്നാല്‍ എല്ലാവരും ഉടന്‍ തന്നെ ബാക്കി ജോലികളെല്ലാം മാറ്റി വച്ച് ചര്‍ച്ച തുടങ്ങണം, അല്ലെങ്കില്‍ നിന്നെയൊക്കി അഴകൊഴമ്പന്മാരാക്കിക്കളയും എന്ന ലൈനായി ഇത്! ബ്ലോഗ് മലയാളികളില്‍ നിന്നും അതു പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല എന്നു ഒരനുഭവം ഉള്ള താങ്കള്‍ എന്തിനു വീണ്ടും ഈ കുരിശെടുത്തു ചുമക്കുന്നു,. സ്റ്റാന്‍ഡേഡു പോരാത്തവരായ ഈ കച്ചറ, കൂതറ മല്ലൂസിന്റെ ഇടയില്‍ കിടന്നു മറിയാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു., എന്തിനിവരെ വ്യര്‍ത്ഥം ബോധവല്‍ക്കരിക്കാന്‍ പാടു പെടുന്നു? തക്കം കിട്ടിയാല്‍ “ബ്ലഡി മല്ലൂസ്” എന്നു വിളിച്ച് പുച്ഛിക്കുന്നു.. താങ്കള്‍ നിലവാരമുള്ള ഫോട്ടോഗ്രഫി സൈറ്റുകളില്‍, താങ്കളുടെ ബൌദ്ധിക നിലവാരത്തിലുള്‍ലവരുമായി സംവദിക്കൂ-

ബ്ലഡി മല്ലൂസും ജീവിക്കട്ടേന്നേ- ബെര്‍ളിയുടെ ബ്ലോഗില്‍ ഒരിക്കല്‍ ഗൂഗിള്‍ ആഡ്‌സെന്‍സിന്റെ പരസ്യത്തില്‍ കണ്ടു- ഹോട്ട് മല്ലു ആന്റീസ്- എക്സോട്ടിക്ക് മല്ലു സെക്സ് എന്നൊക്കെ- കണ്ടാ.. ഗൂഗിളിനു വരെ അറിയാം മല്ലൂസ് തറകളാണെന്നു- ഒരു ഗ്രൂപ്പു ശരിയല്ലെന്നു തോന്നിയാല്‍, സാധാരണ ഞാന്‍ അതില്‍ നിന്നും കഴിവതും ഒഴിഞ്ഞുമാറി നില്ക്കാനാണു ശ്രമിക്കാറു, അല്ലാതെ അതിനിടയില്‍ കിടന്നു അവന്മാരെ തന്നെ തെറിവിളിക്കാനും നന്നാക്കനും നില്‍ക്കുന്നതല്ല എന്റെ പോളിസി. (ശരിയായിരിക്കണമെന്നില്ല) - മറിച്ച് കുഷ്ഠരോഗികള്‍ക്കിടയില്‍ ജീവിച്ച് അവരെ സുഖപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്ന മദര്‍ തെരേസയാണു കൈപള്ളിയുടെ റോള്‍ മോഡല്‍ എങ്കില്‍ ഓക്കേ.

കുശുമ്പും കണ്ണുകടിയും ഉള്‍ല ഒരു കൂട്ടര്‍ എന്നു പറഞ്ഞതിനു ഹേതു എന്താണെന്നു മനസ്സിലായില്ല. പോട്ടം ബ്ലോഗിന്റെ ആവിഭാവമോ അതിനു പുറകില്‍ പിന്നണി നാടകങ്ങള്‍ വല്ലതുമുണ്ടോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല- താങ്കളുടെ അഭിപ്രായസ്വാതത്ര്യത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തതല്ല ഞാന്‍.. മല്ലൂസിന്റെ പല ടിപിക്കല്‍ സ്വഭാവങ്ങളും പല തമാശകളായി വായിച്ചിട്ടുമുണ്ട്- പക്ഷേ ഒരു മല്ലുവായിരുന്നുകൊണ്ട് മുക്കിയതിനും മുള്ളിയതിനും ഒരു കമ്യൂണിറ്റിയെ മൊത്തം അവഹേളിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന കൈപള്ളിയെ ഒന്നും പറയാതെ ഇത്രയും കാലം സഹിച്ച, സഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന ഇനി സഹിക്കാന്‍ പോകുന്ന , ബ്ലഡി മല്ലൂസൊക്കെ എക്സ്റ്റ്രാ ഡീസന്റാന്നാ എന്റെ അഭിപ്രായം :) ജയ് ജയ് മല്ലൂസ്!

പെട്ടെന്നെഴുതിയതാണു- പെട്ടെന്നു തോന്നിയ കാര്യങ്ങള്‍- എന്റെ മാത്രം അഭിപ്രായങ്ങള്‍- മല്ലുവിനെ പറഞ്ഞാല്‍ നീയങ്ങു കയറി പ്രതികരിക്കാന്‍ നീയാണോ മല്ലുവിന്റെ പ്രതിനിധി എന്ന ചോദ്യത്തിനു- അല്ല- എങ്കിലും കേട്ടപ്പോ തോന്നിയത് എഴുതി എന്നു മാത്രം.

നവീന ഫോട്ടോഗ്രാഫിക് രീതികള്‍

2010-02-08T17:35:00.012+04:00

കണ്‍സെപ്ഷ്വല്‍ ഫോട്ടോഗ്രഫി, ഫൈനാര്‍ട്ട്സ് ഫോട്ടൊഗ്രഫി എന്നിവയില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ചില ഫോട്ടോഗ്രാഫിക്ക് രീതികളും, ഈ രീതിയിലെടുത്തിരിക്കുന്ന ചില ഫോട്ടോകളുമാണിവിടെ വിശകലനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. കലക്കി, കിടിലം, ഗ്രേറ്റ്, കൂള്‍, ഹോട്ട്, വാം, മുതലായ ചൊറിയല്‍ കമന്റുകള്‍ ഒഴിവാക്കി ഈ കലക്കന്‍ ഫോട്ടോകളുടെ ടെക്നിക്കല്‍ ആസ്പെക്റ്റ്സ് , ഫിലോസഫിക്കല്‍ എഡ്ജ് , സര്‍ക്കംഫറന്‍സ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ ചര്‍ച്ചകളാവാം നമുക്ക് ഈ പോസ്റ്റില്‍.ബൈ ദ ഭൈ, ഇന്നുമുതല്‍ ഇതൊരു ഫോട്ടോബ്ലോഗായി ബ്ലോഗബ്ലോഗാന്തരങ്ങളോളം അറിയപ്പെടും എന്നു കൂടി പറയാന്‍ ഞാനീ അവസരം വിനിയോഗിക്കുന്നു.

1- വിട്രിഫിഷ്യസ് ഫോട്ടോഗ്രഫി

വീട്ടിലെ /ഫ്ലാറ്റിലെ തറയില്‍ പതിച്ചിരിക്കുന്ന വര്‍ണ്ണാഭമായ ടൈലുകളുടെ ഫൊട്ടോകളെടുക്കുന്ന രീതി- എടുക്കുന്ന സമയത്ത് കാമറ അല്പം ചലിപ്പിച്ചാല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് പ്രത്യേകമായൊരു മാനം കൈവരും എന്നതു തീര്‍ച്ച. വിട്രിഫൈഡ് ടൈലുകളാണ് ഈ രീതിയില്‍ ചിത്രീകരിക്കാറ്!.

2- ഹൈസ്പീഡ് ഫോട്ടോഗ്രഫി

അതിവേഗത്തില്‍ കാറോടിക്കുമ്പോള്‍ മൊബൈല്‍ കാമറ വച്ച് ട്രാഫിക്ക് വയലേഷന്‍സ് എടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഫോട്ടോഗ്രഫിക്ക് ശാഖയാണിത്. 160 കി.മി/മണിക്കൂറീല്‍ ഡ്രൈവുചെയ്യുമ്പോള്‍, 80. കിമി/മണിക്കൂര്‍ വേഗതപരിമിതിയുള്ള ഒരു വാന്‍ 160 കി.മി/മണിക്കൂറില്‍ കത്തിച്ചുപോകുന്നതു കണ്ടപ്പോള്‍ എടുത്ത ഫോട്ടോ ആണിത്. ഈ മേഖലയില്‍ പ്രാവീണ്യം തെളിയിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവര്‍, കനത്തതുകക്ക് ഒരു ഇന്‍ഷുറന്‍സ് പോളിസി എടുക്കുന്നത് ആശ്രിതരുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കും.

3- റിക്ഷോമാറ്റിക് ഫോട്ടോഗ്രഫി

മുംബൈ തെരുവീധികളിലൂടെ റിക്ഷയില്‍ സഞ്ചരിക്കുമ്പോള്‍ പുറകില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ടുള്ള ഫോട്ടോഗ്രാഫിക്ക് രീതിയാണിത്. എടുക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് ഡ്രൈവറോടൊന്നു ചോദിക്കുന്നത് ആരോഗ്യത്തിനു നന്നായിരിക്കും.

4 - ബാല്‍ക്കോണിക്ക് ഫോട്ടോഗ്രഫി

ഫ്ലാറ്റിലെ കിച്ച്ന്റെ ഒരു കോണില്‍ നിന്നും, ബാല്‍ക്കണിയിലേക്കൊരു ഡീജിറ്റല്‍ എത്തിനോട്ടമാണീ രീതികൊണ്ട് ഉദ്ദേസിക്കുന്നത്. അടുത്തവീട്ടിലെ ബാല്‍ക്കണിയിലേക്കു കാമറ തിരിയാതിരിക്കാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. മാത്രമല്ല, പടമെടുത്ത ശേഷം, മുകളില്‍ അയയില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന തുളവീണ അണ്ടര്‍വെയറുകളുടെ ഭാഗം ഫോട്ടോഷോപ്പില്‍ ക്രോപ്പ് ചെയ്തു കളയുന്നതും ഈ ഫോട്ടോഗ്രഫിയില്‍ അനുവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്നൊരു പരമ്പരാഗത രീതിയാണ്.

5) കള്ളോടിയന്‍ ഫോട്ടോഗ്രഫി

കുപ്പി, കള്ള്, ഷാപ്പ്, ബാര്‍ തുടങ്ങിയ മേഖലകളുടെ ചിത്രീകരണ രീതിയാണു കള്ളോടിയന്‍ ഫോട്ടോഗ്രഫി എന്ന നാമധേയത്തില്‍ അറിയുന്നത്. കൊലോക്വല്‍ ആയി കള്ളുകുടിയന്‍ ഫോട്ടോഗ്രഫി എന്നും കേരളത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളില്‍ ഇതിനെ വിളിക്കാറുണ്ട്.. മുന്നിലിരിക്കുന്ന വിഭവങ്ങള്‍ അടിച്ചു തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പാണു ഈ രീതിയില്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കേണ്ടത്. ഇല്ലെങ്കില്‍ ഷെയ്ക്ക് വരാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട് , ഇനി ഷേയ്ക്കു വന്നാല്‍ തന്നെ , അദ്ദേഹത്തെ ഒരു സ്ഥലത്ത് ആനയിച്ചിരുത്തി, ഷട്ടര്‍ സ്പീഡ് കൂട്ടി, നിങ്ങള്‍ ട്രൈപോഡിന്റെ മുകളില്‍ കയറി ഇരുന്ന ശേഷം, ഫോക്കല്‍ ലെങ്ത് കുറച്ചു വച്ച് ക്ലിക്ക് ചെയ്താല്‍ ഷേക്ക് പരമാവധി കുറയ്ക്കാം. നിങ്ങള്‍ ട്രൈപോഡിന്റെ മുകളില്‍ കയറി ഇരിക്കുമ്പോള്‍ മേശപ്പുറത്തെ കുപ്പികള്‍ തട്ടി മറിയാതിരിക്കാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം-

6) ആക്സിഡെന്റല്‍ മാക്രോ ഫോട്ടോഗ്രഫി

അല്പം ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കിയേക്കാവുന്ന പേരാണെങ്കിലും, അപകടം പറ്റുമ്പോള്‍ എടുക്കുന്ന മാക്രോ ഫോട്ടോഗ്രഫി അല്ല ഇത്- മറിച്ച്, വേറേ എന്തിനെയെങ്കിലും എടുക്കുമ്പോള്‍, അറിയാതെ മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തു ഫ്രെയിമില്‍ വരുന്ന ഫോട്ടോഗ്രാഫിക്ക് രീതിയാണിത്- (മറ്റൊന്നിന്‍ പിച്ചയോഗത്താല്‍ അതന്നല്ല്യേ ദിദ് എന്നു കേമറയിലാശങ്ക ആക്സിഡന്റല്‍ മാക്രോഫോട്ടോഗ്രഫിയാലംകൃതി എന്നു കന്നഡയില്‍ ഇതിനു പറയും )- സുന്ദരമായ ഒരു ബീച്ചിനെ എടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ വിരലുകള്‍ ഫ്രെയിമില്‍ വന്ന ഒരു ഉദാഹരണമാണു മുകളില്‍. തുടക്കക്കാര്‍ക്ക് വളരേ എളുപ്പത്തില്‍ പരിശീലിക്കാവുന്നൊരു മേഖലയാണിത്. കൈകളില്‍ ചൊറി ചിരങ്ങ്, വട്ടച്ചൊറി, പാണ്ട്, അരിമ്പാറ എന്നീ മാരക രോഗങ്ങള്‍ ഉള്ളവര്‍ ഈ രീതി പരിശീലിക്കാതിരിക്കുന്നതാണു അഭികാമ്യം.

മുകളിലെ എല്ലാ ഫോട്ടോകളുടേയും ടെക്നിക്കല്‍ വിവരങ്ങള്‍ താഴെ:
കാമറ- നോകിയ എന്‍-97

ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള് – ഒരു വിക്കി ലേഖനം

2009-12-20T08:45:00.010+04:00

എന്താണു ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള്‍?
ബ്ലോഗ് എന്ന ദിനസരി (ജേര്‍ണല്‍) പോലെ കുറിപ്പുകളോ ചെറുലേഖനങ്ങളോ എഴുതുന്ന മലയാളികള്‍ സംഗമിക്കുന്ന പ്രതിഭാസമാണു “ബ്ലോഗ് മീറ്റ്” എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുന്നത്. കൃത്യമായി 50 ഭാഷകളില് ബ്ലോഗിങ്ങ് അനുവദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മലയാള ഭാഷയില് ദിനസരി കുറീപ്പുകളെഴുതുന്ന ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ക്കു മാത്രമേ “ബ്ലോഗ് മീറ്റ്” നാടത്തുന്നതിനു ധാര്‍മ്മികമായ അനുവാദം ബ്ലോഗര്.കോം നല്കിയിട്ടുള്ളൂ എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ചരിത്രം.
ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായി ഒരു ബ്ലോഗ് മീറ്റു നടന്നത് ഇന്ത്യ എന്ന ഏഷ്യന്‍ രാജ്യത്തിന്റെ തെക്കേ മുനമ്പില്‍ കിടക്കുന്ന കേരളം എന്ന സംസ്ഥാനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സിരാകേന്ദ്രമായ എര്‍‌ണാം‌ളം എന്നു തദ്ദേശീയര്‍ വിളിക്കുന്ന കൊച്ചി നഗരത്തിലാണ്. 2006 ജൂലൈ എട്ടിനാണു ചരിത്രപ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്ന ഈ മഹാസംഭവം അരങ്ങേറീയത്. കേരളക്കരയില്‍ അങ്ങോളമിങ്ങോളം ചിതറീക്കിടന്നിരുന്ന 40 ഓളം മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാരെ ഒരു ഹോട്ടലിന്‍ കീഴില്‍ അണിനിരത്തി ഈ പ്രഥമ ബ്ലോഗ് മീറ്റിനു നേതൃത്വം നല്‍കിയത് വിശ്വപ്രഭ, ശ്രീജിത്ത്, അതുല്യ തുടങ്ങിയ പൌരാണിക ബ്ലോഗര്‍മാരായിരുന്നു. ബ്ലോഗ് മീറ്റിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ അനതിസാധാരണമായൊരു കുതിച്ചു ചാട്ടത്തിനു തന്നെ ഈ പ്രഥമ ബ്ലോഗ് മീറ്റ് സാക്ഷ്യ വഹിച്ചു എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം. ബ്ലോഗ് മീറ്റുകളുടെ തത്സമയ സമ്പ്രേക്ഷണം, ഓണ്‍ലൈന്‍ കമന്റടി, തുടങ്ങിയ നൂതന രീതികള്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ മീറ്റ് കൊച്ചി മീറ്റാണെന്നു അനുമാനിക്കാം. ഏഷ്യാനെറ്റ് തുടങ്ങിയ മാധ്യമ സിന്‍ഡിക്കേറ്റുകള്‍ പോലും ചരിത്രത്തിലെ ഈ മാസ്മരിക മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ ഒപ്പിയെടുത്തു എന്നതും ബ്ലോഗ് മീറ്റുകളുടെ പ്രാധാന്യം വലരേയധികം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചു. കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ തിരയൂ.

കൊച്ചിന്‍ മീറ്റിനോടനുബന്ധിച്ചു തന്നെ, ലോകത്തിന്റെ മറ്റൊരു കോണില്‍, യു.എ.ഇ. യിലെ ഷാര്‍ജ്ജയില്‍, 35 ഓളം മല്ലു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ ഒത്തു ചേരാന്‍ കലേഷ് എന്നൊരു ഗള്‍ഫ് ബ്ലോഗന്റെ സംഘടനാപാടവമാണു സഹായകമായത്. വെറും കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രം അവശേഷിക്കേ കൊച്ചിന്‍ മീറ്റിന്റെ തലേന്നു തന്നെ അതിലും ഗംഭീരമായാണു ഷാര്‍ജയിലെ അല്‍ അറൂബ സ്റ്റ്രീറ്റിലെ കുവൈത്ത് ടവറില്‍ ഗള്‍‌ഫ് മല്ലു ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ കുടുംബസമേതം ഒത്തുകൂടിയത്. ഷാര്‍ജ ബ്ലോഗ് മീറ്റായിരുന്നു സാങ്കേതികമായി മികച്ചതെന്നാണു ബഹുജനപക്ഷം (അവിടത്തെ ചിക്കന്‍ ടിക്ക മസാല കേമമായിരുന്നത്രേ) - ആദ്യ ബ്ലോഗ് മീറ്റ് എന്ന ഗിന്നസ് റെക്കോര്‍ഡ് കിട്ടാനായി കൊച്ചി മീറ്റിനു ഒരു ദിവസം മുന്‍പേയാണു യു.എ.ഇ. മീറ്റ് നടത്തിയതെങ്കിലും, ആദ്യം പ്ലാന്‍ ചെയ്ത മീറ്റ് എന്ന നിലക്ക് കൊച്ചിമീറ്റു തന്നെയാണു “പ്രഥമ ബ്ലോഗ് മീറ്റ്” എന്ന വിശേഷണത്തിനു അര്‍ഹം എന്നാണു വിദഗ്‌ധാഭിപ്രായം. യു.എ.ഇ. മീറ്റിന്റെ കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ഇവിടെ തിരയൂ.

ഈ രണ്ടു മീറ്റുകള്‍ ബാക്കിയുള്ള മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ക്കൊരു പ്രചോദനായി എന്നതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു തുടര്‍ന്നു നടന്ന ബാം‌ഗ്ലൂര്‍ മീറ്റ് . കൂടാതെ ദില്ലി മീറ്റ്, ബഹറിന്‍ മീറ്റ്, സൌദി മീറ്റ്, തുടങ്ങി ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തു നിന്നുള്ള ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ മീറ്റുകള്‍ നടത്തി ആഘോഷങ്ങള്‍ തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. മലയാളത്തില്‍ ബ്ലോഗുള്ള രണ്ടു പേര്‍ തമ്മില്‍ വഴിയില്‍ വച്ചു കണ്ടു കൈ കൊടുത്താലും അതൊരു ബ്ലോഗ് മീറ്റായി കണക്കില്പെടുത്തുന്ന രീതിയില്‍ ഗൂഗിള്‍ നിയമ സംഹിതകളില്‍ നിയമഭേദഗതി വരുത്തണമെന്നു “ പെര്‍മെനന്റ് മല്ലു ബ്ലോഗേഴ്സ് അസോസിയേഷന്‍ (PMBA) ചെയര്‍മാന്‍ ശ്രീ. ടിന്റുമോന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടതും ഇക്കാലത്തായിരുന്നു. ഭാവിയില്‍ നടക്കുന്ന എല്ലാ ബ്ലോഗ് മീറ്റുകളും മലയാളീകരിച്ച് “ബൂലോഗ സംഗമം” എന്ന പേരില്‍ അറീയപ്പെടും എന്നും മേല്‍പ്പറഞ്ഞ അസോസിയേഷന്‍ പത്രക്കുറീപ്പിറക്കിയത് പ്രധാന മാധ്യമങ്ങളില്‍ വാര്‍ത്തയായിരുന്നു. ഇതുവരെ ബ്ലൊഗുമീറ്റില്‍ മീറ്റാത്ത ഒരു ബ്ലോഗര്‍ എന്നത് സൌത്ത് ആഫ്രിക്കയില്‍ നിന്നും ബ്ലോഗുന്ന ശ്രീ.അരവിന്ദ് ആണെന്നു പി.എം.ബി.എ രേഖകള്‍ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കാരണം സൌത്ത് ആഫ്രിക്കയില്‍ നിന്നും മലയാളത്തില്‍ ബ്ലോഗുന്ന ഒരേയൊരു വ്യക്തി ഇദ്ദേഹമാണ്.

പുതിയ ട്രെന്‍ഡുകള്‍:
ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ ഒത്തു ചേരുന്ന സംഗമം എന്നതിലുപരി, കാലാതിവര്‍ത്തിയായ പല പരിണാമങ്ങള്‍ക്കും ബ്ലോഗു മീറ്റുകള്‍ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. മീറ്റും, ഈറ്റും, എന്ന കാര്യപ്രരിപാടികളിലേക്ക് ഡ്രിങ്കും കൂടി ഇക്കാലത്താണു കടന്നു വന്നത്. ഉമ്മല്‍ കുവൈന്‍ ബറാക്കുടയില്‍ നടന്നാ രണ്ടാം ബൂലോഗ സംഗമത്തിലാണ് ശേഷമുള്ള മീറ്റുകളെയാകമാനം മാറ്റിമറിച്ച ഈയൊരു വ്യതിയാനത്തിനു നാന്ദി കുറീക്കപ്പെട്ടത്. സംഗമം നടന്നാ ‘താല്‍” എന്ന നൈറ്റ് ക്ലബ്ബിനോടു ചേര്‍ന്നുള്ള റീട്ടെയില്‍ ലിക്കര്‍ ഷോപ്പ് ഈയൊരു മാറ്റത്തിനു വളരേയധികം പങ്കു വഹിച്ചെന്നത് സ്മരിക്കപ്പെടേണ്ട വസ്തുതയാണ്.

മീറ്റുകള്‍ക്കു വേണ്ടി മാത്രം ഒരു ബ്ലോഗ് എന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ട്രെന്‍ഡ്. യു.എ.ഇ, ബഹറിന്‍, എന്നീ ബ്ലോഗു മീറ്റുകള്‍ക്കായുള്ള ബ്ലോഗുകള്‍ തന്നെ ഇതിനുദാഹരണം. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ജില്ലകളിലെ ഓരോ പഞ്ചായത്തിന്റെ പേരിലും ബ്ലോഗു മീറ്റു ബ്ലോഗുകള്‍ വരുന്ന അന്നേ മലയാളം ബ്ലോഗ് ശൈശവാവസ്ഥയില്‍ നിന്നു രക്ഷപ്പെടൂ എന്നാണു ഭൂരിപക്ഷം മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാരുടെയും അഭിപ്രായം. ജി-8 രാജ്യങ്ങളിലെ എല്ലാ പ്രധാന നഗരങ്ങളില്‍ നിന്നും ബ്ലോഗുന്ന മല്ലു ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ നാഗരികമായി തിരിഞ്ഞ് മീറ്റ് ബ്ലോഗുകള്‍ ഉണ്ടാക്കണമെന്നു ശ്രീ.ടിന്റുമോന്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്. കേരളത്തിലെ 14 ജില്ലകള്‍ക്കുമായീ (കൂടിയിട്ടില്ലല്ലോ?) ഒരോ ബ്ലോഗ് വീതം നിര്‍മ്മിച്ച് ബ്ലോഗ്-അക്കാദമി ഈയൊരു സംരഭത്തിനു മാതൃക കാട്ടിയ രീതിയും സ്മരണീയമാണ്.

വെറുതെ മീറ്റി- ഈറ്റി- ഡ്രിങ്കി പോവുക എന്നതിലുപരിയായി, വിനോദ വിജ്ഞാന വിവരദോഷകമായ സംഗതികള്‍ കൂടി ബ്ലോഗ് സംഗമങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുക എന്നതായിരുന്നു 2008 നു ശേഷം പൊതുവേ കാണപ്പെട്ട ഒരു ട്രെന്‍ഡ്. കുടുംബസംഗമങ്ങളില്‍ കുട്ടികള്‍ക്കു കൂടി താല്പര്യപ്പെടുന്ന റമ്മി, ഫ്ലാഷ്, ഇരുപത്തെട്ടു എന്നീ പരമ്പരാഗത കളികളും, വാട്ടര്‍ പോളോ, ഗോള്‍ഫ്, ബോക്സിങ്ങ് , കൊത്തങ്കല്ല്, അമ്പസ്താനി മുതലായ സ്പോര്‍ട്ട്സ് ഇനങ്ങള്‍ കൂടി മീറ്റുകളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്താന്‍ പലയിടങ്ങളില്‍ നിന്നും ശ്രമങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി. കുളിക്കടവില്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍, ഫ്രിഡ്ജു വാങ്ങുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍, ഹിമാലയത്തിലെ യതികളുടെ പൂര്‍വ്വികരെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍, പാതിരാകുര്‍ബാനക്കിടയില്‍ ഉറക്കം വരാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട 10 കാര്യങ്ങള്‍ തുടങ്ങി മലയാളഭാഷയുടെ ഉന്നമനത്തിനുപകരിക്കുന്ന പല വിഷയങ്ങളെക്കുറീച്ചും മീറ്റുകളില്‍ പലരും സെമിനാറുകള്‍ സംഘടിപ്പിച്ചു. തുടര്‍ന്നുള്ള ബ്ലോഗ് സംഗമങ്ങളില്‍ ഹാജര്‍ നില കുറയുവാന്‍ ഈ സെമിനാറുകള്‍ വളരേയധികം സഹായകരമായിരുന്നു. സംഗമങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന ഹാളുകളുടെ വാടക/ഭക്ഷണചിലവ് എന്നിവയിലേക്ക് വരുന്നവരില്‍ നിന്നും പിരിവിടുന്ന രീതിയും ഈ ഹാജര്‍ നില കുറയാന്‍ ഒരു പരിധി വരെ സഹായകരമായിത്തീര്‍ന്നു. ഒരു പക്ഷേ ഹാളുകളില്‍ നിന്നും സംഗമവേദികള്‍ പാര്‍ക്കുകള്‍ തുടങ്ങിയ പൊസ്തു സ്ഥലങ്ങളിലേക്കു മാറ്റുവാന്‍ സംഘാടകര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായി തീര്‍ന്നതും ഇതോടെയാണ്.

ബ്ലോഗ്മീറ്റുകളും ക്യാമറകളും
ബ്ലോഗ്‌മീറ്റുകളും കാമറകളും തമ്മില്‍ അഭേദ്യമായ ബന്ധമാണുള്ളത്. DSLR കാമറകളുടെ വില്പനയില്‍ യു.എ.ഇ യില്‍ അഭൂതപൂര്‍വ്വമായ വളര്‍ച്ച രേഖപ്പെടുത്തിയതില്‍ ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള്‍ക്ക് അവഗണിക്കാനാവാത്ത പങ്കുണ്ടെന്നു ദുബൈ ജംബോ ഇലക്റ്റ്രോണിക്സിലെ കൌണ്ടര്‍ സെയിത്സ്മാനും ഒരു മലയാളം ബ്ലോഗര്‍ കൂടിയായ ശ്രീ. പരണത്തു പത്മനാഭ പൊതുവാള്‍ പറയുന്നു. സംഗമങ്ങളുടെ ദൃശ്യങ്ങള്‍ ആദ്യമൊക്കെ സാധാരണ ക്യാമറകളിലാണു പതിഞ്ഞിരുന്നതെങ്കിലും, ഒരു DSLR സ്വന്തമായില്ലാത്തവന്‍ ഒരു ബ്ലോഗറല്ല എന്നൊരു ചിന്താഗതിയും മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാര്‍ക്കിടയില്‍ , പ്രത്യേകിച്ച് യുയെയിക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ ഉരുത്തിരിയാനും ഇതിടനല്‍കി. ഫോട്ടോ ഗ്രാഫിയെക്കൂറിച്ച് എലിയേത്, പുലിയേത് എന്നു പോലും അറിയാത്തവര്‍ പോലും ഏഴും എട്ടും കിലോ വീതം ഭാരമുള്ള പൂട്ടുകുറ്റികളും കൊണ്ട് മീറ്റുകളില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങിയത് 2008 ന്റെ അവസാന പാദത്തോടെയായിരുന്നു . സുപ്രസിദ്ധ ബ്ലോഗറായ ശ്രീ. അപ്പു മലയാളം ബ്ലോഗര്‍മാരുടെ ഫൊട്ടോഗ്രാഫിക്ക് പാടവത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനായി ഒരു ബ്ലോഗ് തുറന്നതും ഈഒരു ട്രെന്‍ഡിനു പ്രചോദനമായെന്നു സൂചിപ്പിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല. പികാസ/ഫ്ലിക്കര്‍ എന്നിവയില്‍ ഏറ്റവുമധികം ചിത്രങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് മലയാളം ബൂലോഗ സംഗമങ്ങളുടെയാണെന്നാണു ആധികാരികമായ കണക്കുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഈയടുത്തു സഫ പാര്‍ക്കില്‍ സമാപിച്ച നൂറ്റിപത്താമത് യു.എ.ഇ. മീറ്റില്‍ അധികം DSLR കാമറകളേയും പിടിച്ച് നില്‍ക്കുന്ന മല്ലു ബ്ലോഗര്‍മാരെ കണ്ട ചില അറബി ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍മാര്‍ ഇതു ഇന്റെര്‍നാഷണല്‍ ഫോട്ടോഗ്രാഫി ഫെസ്റ്റിവലാണോ ചേട്ടാ എന്നു തെറ്റിദ്ധരിച്ചു ബൂലോഗസംഗമത്തില്‍ വലിഞ്ഞു കയറാന്‍ ശ്രമിച്ചതും കൌതുകകരമായൊരു വാര്‍ത്തയായിരുന്നു. ബൂലോഗസംഗമങ്ങളില്‍ അന്നും ഇന്നും സാദാ ഒരു സോണി കാമറ കൊണ്ടു വരുന്ന ഏക വ്യക്തിയായി ബ്ലോഗു രേഖകളില്‍ കാണപ്പെടുന്നത് ശ്രീ. അഗ്രജന്‍ ആണ്.

മീറ്റുകളും പ്രകാശനങ്ങളും
മീറ്റുകള്‍ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതില്‍ കാമറകള്‍ അതിഭീമമായ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍, മീറ്റുകളിലെ മറ്റൊരാകര്‍ഷണമാണു പുസ്തകപ്രകാശന ചടങ്ങ്. തങ്ങളുടെ മികച്ച കൃതികള്‍ പുസ്തകമാക്കിയാല്‍, ലളിതമായ ചടങ്ങിലൂടെ ബ്ലോഗ് മീറ്റിലൂടെ പ്രകാശിപ്പിക്കാമെന്നത് മിഡില്‍ ക്ലാസ് ബ്ലോഗര്‍മ്മാര്‍ക്ക് വളരേയധികം ആശ്വാസമുള്ള കാര്യമാണ്. ഏറ്റവുമധികം പുസ്തകപ്രകാശനങ്ങള്‍ ബ്ലോഗ് മീറ്റിനോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ റെക്കോര്‍ഡ് യു.എ.ഇ ക്കു മാത്ര സ്വന്തമാണ്. യു.എ.ഇ യില്‍ ഇനിയും ജീവിക്കണം എന്നതുകൊണ്ട് ഈ ലേഖകന്‍ ഇതേക്കുറീച്ച് കൂടുതലൊന്നും പറയുന്നില്ല.

മീറ്റ് ഭക്ഷണങ്ങള്‍
മീറ്റുകള്‍ക്കു വിളന്‍പുന്ന ഭക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് പാലിക്കപ്പെടേണ്ട മാര്‍ഗരേഖകള്‍ ഗൂഗിള്‍ കമ്പനി നല്‍കിയിട്ടില്ല എങ്കിലും, മീറ്റുകളിലെ ഔദ്യോഗികമായ ഭക്ഷണമായി തത്വത്തില്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് ഉണ്ണിയപ്പം ആണ്. ഒരേ സമയം ഒന്നിലധികം എണ്ണം ഉണ്ടാക്കാം എന്നതും ഇതിനെ സാധൂകരിക്കുന്നൊരു വസ്തുതയാണ്. ഉണ്ണിയപ്പം കൂടാതെ, പരിപ്പുവട, പക്കാവട, ഉഴുന്നുവട മുതലായവയും മീറ്റ് സംഗമങ്ങളില്‍ വളരേ സാധാരണമായി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു. ഭര്‍ത്താവായ ബ്ലോഗന്‍ മീറ്റിനു തയ്യാറെടുക്കുമ്പോള്‍ ഭാര്യ ഉണ്ണിയപ്പം ഉണ്ടക്കുക എന്നതാണു പരമ്പരാഗതമായ രീതി. ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍ നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്ന ബ്ലോഗു സംഗമങ്ങളില്‍ ബിരിയാണി , നെയ്ച്ചോറ്, എന്നിവയും, ചായ കാപ്പി , ബിസ്കറ്റ് മുതലായ വിഭവങ്ങള്‍ കൂടി കണ്ടുവരുന്നു. അമ്പതിലധികം പേര്‍ പങ്കെടുക്കുന്ന മീറ്റുകളില്‍ ഭക്ഷണ പദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ മീറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരാന്‍ തടിമിടുക്കുള്ള ബ്ലോഗര്‍മാരെയോ, കൂലിപണിക്കാരെയോ സദാ സന്നദ്ധരായി നിര്‍ത്തേണ്ടതും അത്യാവശ്യമാണ്.

മീറ്റുകളുടെ സംഭാവനകള്‍
ശൈശവ ദശയില്‍ പോലും എത്താത്ത മലയാളം ബ്ലോഗിങ്ങിനെ ഒരു വഴിക്കാക്കുന്നതില്‍ ബ്ലോഗ് മീറ്റുകള്‍ എന്നും സഹായകരമായിട്ടുണ്ട് എന്നതു നിസ്തര്‍ക്കമായ വസ്തുതയാണു. ഒറ്റക്ക് മലയാള ഭാഷയെ ഉദ്ധരിക്കാനാവാത്ത ലവനും, ലിവനും, ഞാനും പിന്നെ മറ്റവനും ചേര്‍ന്നുള്ളൊരു സംഘടിതമായ ശ്രമത്തിനു കൂടുതല്‍ വ്യാപ്തതലങ്ങള്‍ നമുക്കിതിലൂടെ ദര്‍ശിക്കാം. മീറ്റുകള്‍ക്കു മുന്‍പുള്ള പോസ്റ്റുകള്‍, പാരകള്‍, എന്നിവയും അതീവരസകരമായിരിക്കും. കുഞ്ഞുങ്ങളെക്കൂടി ബ്ലോഗ് മീറ്റില്‍ പങ്കെടുപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ, ഭാവിയില്‍ ഓഫീസില്‍ പണി ചെയ്തില്ലെങ്കിലും ബ്ലോഗിയാല്‍ ജീവിതം സഫലമാകും എന്നൊരു സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൂടി അവരില്‍ ആവേശിപ്പിക്കാന്‍ നമുക്കു സാധിക്കും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ മലയാള ഭാഷയൂടെ, ദിനസരിയുടെ, ഭാവിയാണു ബൂലോഗ സംഗമങ്ങള്‍. ലോകത്തിന്റെ ഓരൊ മുക്കിലും മൂലയിലും ബ്ലോഗുന്ന മലയാളികളുടെ ആവേശമായിത്തീരട്ടേ ബൂലോഗസംഗമങ്ങള്‍ ! ജയ് ബ്ലോഗ് മീറ്റ് !!

ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട്: അനില്‍

ഇടിവാള്‍- പുസ്തകപ്രകാശനം - ആമുഖം

2009-12-17T15:03:00.011+04:00

സഹൃദയരെ,

അങ്ങനെ ഞാനും ബുക്കിറക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ബ്ലോഗില്‍ പുസ്തകപ്രകാശനത്തിന്റെ വസന്തകാലമാണല്ലോ ഇപ്പോള്‍? കുറേക്കാലമായി ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വന്ന് “ഈ ബ്ലോഗ് ബുക്കാക്കട്ടേ സര്‍ ” എന്നൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കുമെന്നു മഴകാത്തിരിക്കുന്ന ഒരു വേഴാമ്പലിനെ പോലെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിപ്പായിട്ടു വര്‍ഷങ്ങളായി.. യെവടേ! എന്നാപ്പിന്നെ ബുക്ക് റിപ്പബ്ബ്ലിക്കുകാരെക്കൊണ്ട് എറക്കാം എന്നു കരുതിയപ്പോള്‍ ലവന്മാരു പറയുന്നു, ദിതിനു സ്റ്റാന്‍ഡേഡ് പോരാഎന്നു! ശോ. ഞാന്‍ എഴാം സ്റ്റാന്‍‌ഡേഡ് കഴിഞ്ഞപ്പോ ടെക്ക്നിക്കല്‍ ഹൈസ്കൂളില്‍ പോയതോണ്ടാവും ഇമ്മടെ സ്റ്റാന്‍‌ഡേഡ് കുറഞ്ഞത്. ബുക്ക് റിപ്പബ്ബ്ലീക്കല്ല.. ചെക്ക് റിപ്പബ്ബ്ലിക്ക് തഴഞ്ഞാലും ഇമ്മള്‍ക്ക് തേങ്ങാക്കൊല !

അതുകൊണ്ട്..ഞാനും ആ കടും കൈ ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.. ബുക്ക് ഞാന്‍ തന്നെ ഇറക്കുന്നു. ദാ കാണുന്നതാണു ബുക്കിന്റെ ഡിസൈന്‍, ഞാന്‍ തന്നെ ഡിസൈന്‍ ചെയ്തതാ- .. ഒരു ബാലചന്ദ്രമേനോന്‍ സ്റ്റൈലില്‍, കവര്‍ ഡിസൈന്‍, കഥകള്‍, പ്രിന്റിങ്ങ്, ഡിസ്റ്റ്രിബ്യൂഷന്‍, കാശ് മേടിക്കല്‍ എന്നീ സകല എടവാടുകളും സ്വയം ചെയ്യാനാണു ഇപ്പോഴത്തെ തീരുമാനം. എസ്.ബി.ടി. യില്‍ നിന്നും ലോണിനു അപേക്ഷ പാസായ ഉടന്‍ തന്നെ ബുക്കിറക്കാനാവും എന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണു ഞാന്‍. ബുക്കിറക്കിയാല്‍ ഉടന്‍ തന്നെ അടിയന്തിരമായി ഒരു ബ്ലോഗ് മീറ്റും , പ്രകാശനകര്‍മ്മവും പുസ്തകച്ചന്തയും , നിങ്ങള്‍ക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാം..എല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ, സോറീ, എസ്.ബി.ടി. മാനേജരുടെ കയ്യില്‍..നമുക്ക് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം.

ബുക്കിറക്കുന്നതിലെ വളരേ പ്രാധാന്യ്മുള്ളൊരു കാര്യമാണല്ലോ ആമുഖം. ചരിത്രപ്രധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്ന ഈ സംഗതി ആരെക്കൊണ്ടു ചെയ്യിക്കും>?? കൂലങ്കഷമായ ചിന്തക്കൊടുവില്‍ ഞാന്‍‍ റ്റി.വി. യിലേക്കു നോക്കി.. രാജമാണിക്യം സിനിമയാണു റ്റി.വി.യില്‍ ഓടുന്നത്. ഓഹ്.. മമ്മൂട്ടിയെക്കൊണ്ടു തന്നെ എഴുതിക്കാം. ഞാന്‍ മൊബൈലെടുത്തു ഡയല്‍ ചെയ്യാന്‍ നോക്കിയപ്പോഴാണു രണ്ടു കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലായത്.. 1 മൊബൈലില്‍ കാശില്ല.. 2 മമ്മൂട്ടിയുടെ നമ്പരില്ല. മാത്രമോ, അങ്ങേരു ഓള്രെഡി ബെര്‍ളിക്ക് ആമുഖം എഴുതി കൊടുത്ത്- ഞാന്‍ സ്വയം മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു ..ബീ ഇന്നൊവേറ്റിവ് മാന് !

ഇനി ആരു? ലോക്കല്‍ കോള്‍ വിളിക്കാന്‍ 60 ഫിത്സ് ബാക്കി കാണ- യുയേയിയില്‍ നിന്നും ആരെക്കൊണ്ട് .. ഒരു തെണ്ടിയേയും ഓര്‍മ്മ വരുന്നില്ല- പിന്നെയാണെനിക്കാ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന കഷണ്ടീസഹിത സുന്ദര മുഖം മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞത് . എന്റെ കഥാപാത്രം തന്നെ- ശ്രീ- വേലായുധന്‍! ഞാന്‍ അടുത്ത ഗ്രോസറിയിലേക്കു പോയി, ഫോണ്‍ കാര്‍ഡു വാങ്ങി…നാട്ടില്‍ വിളിച്ചു.. എന്റെ പുതിയ പുസ്തകത്തിനു ശ്രീ. വേലു തന്നെ എഴുതട്ടെ ആമുഖം!

ദാ താഴെ കാണുന്നതാണു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആമുഖം

ആ..പൂയ്.. പോസ്റ്റ്..

ഒരു പോസ്റ്റ് മാന്‍ അവതാരികയെഴുതുന്ന ആദ്യ പുസ്തകമായിരിക്കും ഇത് .ഇങ്ങനൊരാവശ്യവുമായീ ശ്രീ.ശ്രീ. ഇടിവാള്‍ ആദ്യം എന്നെ സമീപിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അത്ഭുതപരതന്ത്രനും, അതോടൊപ്പം തന്നെ ആശ്ചര്യ കഞ്ചുകനും ആയെന്നുള്ളതാണു പരമാര്‍ത്ഥം- സത്യത്തില്‍ ഗൂഗിളിന്റെ ബ്ലോഗര്‍ സര്‍വീസ് എന്നത് ഒരു പോസ്റ്റാപ്പീസു പോലെയാണല്ലോ? ‍, ഒട്ടനവധി പോസ്റ്റുകള്‍ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന ഒരിടം. ഞങ്ങള്‍ പോസ്റ്റുകള്‍ തെരഞ്ഞു വിലാസക്കാരനെത്തിക്കുമ്പോള്‍, ബ്ലോഗറില്‍, വായനക്കാരന്‍ തന്നെ പോസ്റ്റുകള്‍ തെരയുന്നു എന്നൊരു വ്യത്യാസം മാത്രം.

ഈ യുഗത്തിന്റെ സാങ്കേതിക കുതിച്ചു ചാട്ടമാണു ബ്ലോഗ് എങ്കില്‍, ശ്രീ.ശ്രീ. ഇടിവാള്‍ എന്നത് ചാടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കൊന്നൊരു കുതിരയാണ്. ‍. ബ്ലോഗൊരു പോസ്റ്റാപ്പീസാണെങ്കില്‍ അവിടത്തെ കസേരയില്‍ ചാരിയിരുന്നുറങ്ങുന്ന പോസ്റ്റുമാഷാണി ശ്രീ ശ്രീ ഇടിവാള്‍. മെയിലിനായി ദിവസവും രാവിലെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ വന്നു നില്‍ക്കുന്ന കെ.കെ മേനോന്‍ മെയില്‍ ബസ്സുപോലെയാണു ശ്രി. ശ്രീ. ഇടിവാളിന്റെ ഓരോ പോസ്റ്റുകളും. അതിഭയാനകമായ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന, രോമാഞ്ചമണിയിക്കുന്ന, വാളുവപ്പിക്കുന്ന ഓര്‍മ്മകളും. വായനക്കാരനെ നിദ്രാവിഹീനമാക്കുന്ന ഭാഷയുമാണു ശ്രീ. ഇടിവാളിന്റെ പ്രത്യേകത . കാല്പനികതയുടെ, സാംക്രമികത്വത്തിന്റെ , കാലികമായ രജത രേഖകള്‍ താരുണ്യമണിയുന്ന , ചിതാഭസ്മം തൂകുന്ന ഈ നിലാപ്പൊയ്കയില്‍, ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ പോസ്റ്റും ഒരു ഹൊറര്‍ ഫിലിം പോലെ വായനക്കാരനെ ഒരു വിഭ്രാന്ത തലത്തില്‍ എത്തിക്കുന്നു എന്നു നിസ്സംശയം പറയാം. ഹാസ്യം, വളിപ്പ്, ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പ്, തെണ്ടിത്തരം, എന്ന് തുടങ്ങി, ഇദ്ദേഹം കൈ വക്കാത്ത, ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പോസ്റ്റുകള്‍ സഞ്ചരിക്കാത്ത മേഖലകള്‍ തന്നെ വളരേ വിരളം, (അടുത്തു തന്നെ ഇദ്ദേഹത്തേയും ഇക്കണക്കിനു പോയാല്‍ ആരെങ്കിലും കൈവക്കും എന്നു കട്ടായം) ഒരു പക്ഷേ അതാവാം ഒരിക്കല്‍ വന്ന വായനക്കാരനെ ഒരിക്കല്‍ പോലും തിരിച്ചാ ബ്ലോഗിലെത്തിക്കാത്തതിന്റെ രഹസ്യവും. പട്ടിയെ കോമ്പസ്സിനിട്ടു കുത്തിയതും, കുട്ടിയെ ലൈനടിക്കാന്‍ നടന്നതും, ചട്ടി തല്ലിപ്പൊട്ടിച്ചതും തുടങ്ങിയ നൊസ്റ്റാള്‍ജിക്കായ സംഭവങ്ങള്‍ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കീബോ‌റ്‌ഡില്‍ നിന്നും സാഹിത്യത്തിന്റെ തേന്തുള്ളികളായി അനുവാചകരെ തേടി വയര്‍ലെസ്സായി ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തേക്കും യൂണിക്കോഡിലൂടെ അനര്‍ഗ്ഗളം പ്രവഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കയാണല്ലോ? ഇദ്ദേഹത്തിനു സമീപഭാവിയില്‍ തന്നെ ഒരു ബ്ലുക്കര്‍ പുരസ്കാരം ലഭിക്കുമാറാകട്ടേ എന്നു ആത്മാര്‍ത്ഥമായി ആശംസിച്ചുകൊണ്ടും സര്‍വ്വശ്രീ. ഇടിവാളിന്റെ ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ആമുഖം എഴുതാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചതില്‍ ഞാന്‍ ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യത്തില്‍ നനഞ്ഞൊരു നന്ദി അദ്ദേഹത്തിനു രേഖപ്പെടുത്തിക്കൊള്ളുന്നു. കൂടാതെ എല്ലാവരും, ഇതിന്റെ 5 കോപ്പികള്‍ വച്ച് വാങ്ങി പ്രിന്റിങ്ങിനു ചിലവായ സാമ്പത്തികഭാരം ലഘൂകരിക്കാന്‍ ‍ അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കുമെന്നും aഭ്യര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

ആശംസകളോടെ
ശ്രീ. വേലായുധന്‍ പോസ്റ്റ്മാന്‍-

=====

ഡാ- കൊച്ചുകഴുവേറി..
ഇത്രേം ഭാഗം നീ എഴുതി തന്നതു ഞാന്‍ എഴുതി. ഇനി നിന്നോടു പേഴ്സണലായിട്ടു ചിലതു പറയാനുണ്ട്. നീ എന്നെക്കുറിച്ച് കഥയെഴുതും അല്ലേ? ഡാ കൂവേ, എന്റെ സിനിമാ അഭിനയത്തെ നീ പരിഹസിച്ചു, നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഒരു സിനിമയില്‍ ഒരു സീനില്‍ മുഖം കാട്ടിയ എത്രപേരുണ്ട്രാ ശവീ? അതുപോലെ ജാനകീ ജാനെ എന്നു വിളിച്ച് നീയെന്നെ കളിയാക്കി. പണ്ടു നിന്റനിയനെ ഞാന്‍ തന്തക്കു വിളിച്ചതാ.. അതും നീ പോസ്റ്റാക്കി! എവിടന്നു കിട്ടിയെടാ നിനക്കി പേരു ? ഇടിവാള്‍…. ബെസ്റ്റ് പേര്‍.. നീ നാട്ടില്‍ വരുമ്പോ നമുക്ക് കാണാം… വേട്ടൈക്കാരനിലെ പാട്ടൈ കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? നാനടിച്ചാല്‍ താങ്കമാട്ടെന്‍, നാലുമാസം ബ്ലോഗമാട്ടേന്‍. അതുപോലെയാക്കി തരാം ട്ടാ! നീയൊക്കെ റിസഷന്‍ എന്നും പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് ഡ്രാഫ്റ്റയക്കാറില്ലല്ലോ, വോയിപ് വഴി ആയതോണ്ടു കത്തുമില്ല- അതുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു.. അല്ലെങ്കില്‍ ഒരൊറ്റ കത്ത് ഞാന്‍ അവിടെ എത്തിച്ചേനീല്ല. എന്തായാലും, നിന്റെ തലേലു ഇടിവാളു തന്നെ വീഴുമെടാ… *&&^%%$$$

==== ====

പ്രിയരേ-

എന്റെ ഈ പുസ്തകം തികച്ചും “അസംസ്കൃത” രൂപത്തിലുള്ള പുസ്തകമാണെന്നു ഇതിനാല്‍ അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു. അതായത് സംസ്കൃത പദങ്ങള്‍ ഒട്ടും ഉപയോഗിക്കാതെ സാധാരണക്കാരനു മനസ്സിലാവുന്ന രൂപത്തിലാണിത്. മലയാളത്തിലെ ആദ്യ അസംസ്കൃത പുസ്തകം കൂടിയാണിതെന്നും ഓര്‍ക്കുമല്ലോ?

എന്റെ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലുള്ള ആരാധകരെ പരിഗണീച്ച് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ പ്രൈസ് ലിസ്റ്റ് കൂടി ഞാനിവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു:

UAE Dirhams 24.99 ( മീറ്റുകള്‍ക്ക് സ്പെഷല്‍ ഓഫറുകള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതാണ്)
US Dollars 14.99
Euros. 9.99
Swiss Franks 16.99
Qatar Riyal- 24.99
Omani Riyal 2.45
Kuwaiti Dinar 1.99
Bahraini Dinar 2.49
Saudi Riyal 24.99
Japanese Yen- 899.99
Ugandan Shilling 19999.99

മേല്‍പ്പറഞ്ഞ തുകകളുടെ കൂടെ വാറ്റ് (VAT ), മൂലവെട്ടി, തപാല്‍ ചാര്‍ജ്ജ് എന്നിവ കൂടി ചേര്‍ക്കണം
ബാക്കി കറന്‍സിയിലെ വിലവിവര പട്ടികയ്ക്കായി നേരിട്ട് ഈമെയില്‍ വഴി ബന്ധപ്പെടുക -
* itival@gmail.com

മോണോ ആക്റ്റര്‍

2009-12-14T23:02:00.003+04:00

സെന്റ് ജോസഫ്സ് ഹൈസ്കൂളില്‍ ഏഴാം തരത്തിലേക്കു പാസായ എനിക്ക് പഠിത്തം എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ് പ്രത്യേക ഹോബികളൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല, വീടിനടുത്തുള്ള എക്കോ ക്ലബ്ബില്‍ അച്ഛന്‍ ആപ്പീസു വിട്ടു വരും വരെയുള്‍ല ക്രിക്കറ്റു കളിയൊഴികെ. എന്നില്‍ അങ്ങനെയുള്ള അനാവശ്യ ഹോബികളൊന്നും വരാതിരിക്കാനും അച്ഛനും, തല്ലു അച്ഛനൊരു ഹോബിയാക്കാതിരിക്കാന്‍ ഞാനും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നുവെന്നതും ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. ഒരു മ്യൂച്ചല്‍ അണ്ടര്‍സ്റ്റാന്‍ഡിങ്ങ്.

ഏഴാം തരത്തില്‍ ക്ലാസ് ലീഡറായിരുന്നു ഞാന്‍ സ്കൂളില്‍ പോവുക, ക്ലാസില്‍ അലമ്പുണ്ടാക്കുന്ന പിള്ളേരുടെ പേരെഴുതി ജോസ് മാഷു വന്നാല്‍ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുക, ലഞ്ച് ബ്രേക്കിനു “വടിവേല്‍” ഐസ്ക്രീമുകാരന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും മാഷമ്മാരു കാണാതെ ഐസ് ക്രീം വാങ്ങി പൂശുക (ഫൈനാന്‍ഷ്യല്‍ അവസ്ഥയനുസരിച്ച്), തിരിച്ച് വീട്ടില്‍ വരിക, അല്പം കളി, ഹോര്‍ളിക്സ് കുടി, വീണ്ടും പഠിത്തം, ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആവര്‍ത്തനവിരസമായി പോകുന്ന സ്കൂള്‍ ജീവിതത്തിനിടക്കാണു എനിക്കൊരു വ്യത്യസ്തമായ ഉത്തരവാദിത്വം ലഭിച്ചത്.

സ്കൂളില്‍ യുവജനോത്സവത്തിനു 4 ഹൌസുകളായി മൊത്തം ക്ലാസ്സുകളേയും തിരിച്ചതില്‍ ഞങ്ങള്‍ റെഡ് ഹൌസിലായിരുന്നു. ഹൈസ്കൂളായതിനാല്‍, പരിപാടികളുടെ ആസൂത്രണങ്ങളെല്ലാം 8-10 വരെയുള്ള ചേട്ടമ്മാരാണു നടത്തുന്നത്, എങ്കിലും, 7-സി ക്ലാസ് ലീഡര്‍ എന്ന നിലക്ക്, റെഡ് ഹൌസിന്റെ പ്രോഗ്രാം പ്ലാനിങ്ങിനായി ഒരു ദിവസം പോകേണ്ടി വന്നു. ക്ലാസ്സിലെ 10 മികച്ച വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ തിരഞ്ഞെടുത്തു വേണം ഈ പ്രോഗ്രാം പ്ലാനിങ്ങിനു പോകാന്‍. ഏതൊക്കെ കലാപരിപാടികളില്‍ ആരൊക്കെ പങ്കെടുക്കണമെന്നു അവിടെ വച്ചു തീരുമാനിക്കും. തുടര്‍ന്നു റിഹേഴ്സല്‍, മുതലായ പരിപാടികള്‍.

ഇമ്മടെ ഗാങ്ങിലെ ഒരു 10 െഡീസുമായി ഞാന്‍ മീറ്റിങ്ങില്‍ ചെന്നിരുന്നു. ഓരോ ഹൌസിനും ഒരു ഹൌസ് ലീഡറുണ്ട്. 2-3 മാഷുമ്മാരും സഹായിയായി ഉണ്ട്. റെഡ് ഹൌസ് ലീഡര്‍ 10 ലെ സ്വാമിനാഥന്‍. മികച്ച പ്രാസംഗികന്‍, ലളിതഗാനം, തുടങ്ങി, അത്യാവശ്യത്തിനു സകല നമ്പരുകളും സ്വാമിനാഥന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. അദ്ധ്യാപക സഹായിയായി ബേബി മാഷു.. കരടി.. പിള്ളേരുടെ ഫീകരസ്വപനം. പറഞ്ഞാല്‍ പറഞ്ഞമാതിരി കേട്ടോളണം.. ഇല്ലേല്‍ ചൂരല്‍ കഷായം കട്ടായം!

കലയുമായി ഒരടുപ്പവുമില്ലാത്ത ഞാന്‍ മീറ്റിങ്ങിനു എന്റെ ശിങ്കിടികളേയും കൊണ്ടു ചെന്നപ്പോഴാണു സംഗതി അത്ര ഈസിയല്ലെന്നു മനസ്സിലായത്. നമ്മള്‍ എന്തെങ്കിലും ഒരു പരിപാടിയില്‍ pങ്കെടുത്തേ തീരൂ. നീയൊന്നു പാടി നോക്കിയേ എന്നു സ്വാമിനാഥന്‍ എന്നോടാവശ്യപ്പെട്ടപ്പോള്‍, സഭാകമ്പത്തോടെ “ജനഗണമന” പാടി- ഭാഗ്യത്തിനു എന്റെ ശബ്ദമാധുരിയിലലിഞ്ഞാണോ, അതോ പാട്ടിന്റെ സെലെക്ഷനില്‍ തൃപ്തനായോ എന്തോ സ്വാമി പറഞ്ഞു.. “നിര്‍ത്ത്! – നീ മോണോ ആക്റ്റില്‍ പങ്കെടുത്താല്‍ മതി” ഞാന്‍ ഞെട്ടി- ഒരു മോണോ ആക്റ്ററുടെ രൂപമാണോ എനിക്ക് ? അന്നേവരെ, സ്കൂളിന്റെ ആനുവല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടു വായനക്കും, സമ്മാനം സ്വീകരിക്കാനുമല്ലാതെ സ്റ്റേജില്‍ കയറാത്ത എന്നോടാണീ കുരിപ്പ് മോണോ-ആക്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ പറയുന്നത്. വല്ല സംഘ നൃത്തത്തിനുമായിരുന്നേല്‍ സ്റ്റേജിന്റെ പുറകിലെങ്ങാന്‍ നിന്നു ചാടിത്തുള്ളിയാല്‍ മതിയായിരുന്നു. അടുത്തയാഴ്ചയുള്ള ഹൌസ് മീറ്റിങ്ങിനു മോണോ ആക്റ്റ് പഠിച്ചു വരണമത്രേ- പെട്ടു പോയല്ലോ സ്വാമിന്‍!

കൂട്ടുകാര്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ഡേയ് ഈ മോണോ-ആക്റ്റ് അത്ര വല്യ കാര്യമൊന്നുമല്ല. ചുമ്മാ സ്റ്റേജില്‍ ഒറ്റക്കു കയറി ഏതെങ്കിലും ഒരു തമാശ പറഞ്ഞാല്‍ മതി- പ്രൈസ് അടിച്ചാല്‍ ജില്ലാ തലത്തില്‍ പോവാം. അവിടെങ്ങാനും നിനക്ക് പ്രൈസടിച്ചാല്‍, നീ തിലകമാ മോനേ കലാ തിലകന്‍! സ്ക്കൂള്‍ വക 50 മാര്‍ക്ക് ബോണസ്, പള്ളിവക സമ്മാനം, ശോ, ഇതൊക്കെ കേട്ട് ഞാനാകെ കോരിത്തരിച്ചു- ഇന്‍സ്റ്റ‌ന്റ്‌ലി ഒരു മോണോ ആക്റ്ററായി തീര്‍ന്നു.

പക്ഷേ പ്രശനമതല്ല- അവതരിപ്പിക്കനുള്ള തമാശ എവിടന്നു കിട്ടും. ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ പോയി പഴയ മനോരം/മംഗളം/മനോരാജ്യം തുടങ്ങി സകല മ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും എടുത്ത് അതിലെ ഫലിത ബിന്ദുക്കളും മറ്റും വായിച്ച് , അതില്‍ 2-3 എണ്ണം നോട്ടുബുക്കിന്റെ ഒരു പേജില്‍ എഴുതിയെടുത്തു. പിറ്റേന്നു സ്കൂളില്‍ ചെന്നിട്ട് കൂട്ടുകാരന്‍ ഷൈജനോട് ചോദിച്ചുഇ വേണം ഫൈനലായി ഒന്നു തീരുമാനിക്കാന്‍. തമാശ കേട്ടതും ഷൈജനു മനസ്സിലായി ഇതു മനോരമയിലെ ഫലിതബിന്ദു അല്ലെടാ എന്നു! ഇതല്ല, സ്വയം ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു തമാശ- അതാണു ഒറ്റക്കവതരിപ്പിക്കേണ്ടത്. ഷൈജന്റെ വിദഗ്ദ്ധോപദേശത്തിനു മുന്നില്‍ ഞാന്‍ തലകുലുക്കി. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ കിഴക്കാകത്തെ മരാലമാരിയുടെ മുന്നിലുള്ള നിറം മങ്ങിയ കണ്ണാടിക്കു മുന്നില്‍ നിന്നു ഞാന്‍ മോണോ ആക്റ്റിന്റെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ സ്വയം അഭ്യസിച്ചു..ആരും കാണാതെ-

അടുത്ത ഹൌസ് മീറ്റിന്റെ തലേദിവസമായിട്ടും അവതരിപ്പിക്കേണ്ട തമാശ ഐറ്റത്തിനെക്കുറീച്ച് ഒരൈഡിയയുമില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തിലെന്തു തമാശ.! പഠനം, ഹോം വര്‍ക്ക്, അച്ചന്റേന്നു പെട മേടിക്കാതിരിക്കുക,. ഇതിനൊക്കെയിടയില്‍ തമാശക്കെന്തു സ്ഥലം- ഞാന്‍ ഒരു തമാശയെത്തേടി കുറേ നടന്നു, കാലിലെ ചെരിപ്പു തേഞ്ഞു, തമാശയാവട്ടേ എനിക്കൊരു മരീചികയുമായി.

അന്നു ഞായര്‍.. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു പല്ലുതേക്കുന്നതിനിടയില്‍ എന്റെ ചിന്തകള്‍ ഒന്നു മാത്രം- നാളെ തിങ്കളാഴയാണു ഹൌസ് മീറ്റിങ്ങ്- നാളെ സ്വാമിക്കു മുന്നില്‍ തമാശ മോണോ ആക്റ്റ് ആയി അവതരിപ്പിക്കണം.. ഇല്ലെങ്കില്‍ അവന്‍ വല്ല ചീത്തയും പറയും.. അഭിമാനത്തിനു ക്ഷതമാണു- ഇന്നൊരു തമാശ ഒപ്പിച്ചേ മതിയാവൂ.. മ വാരികയെങ്കില്‍ മ വാരിക- അവരു വേണേല്‍ സെലക്റ്റ് ചെയ്താല്‍ മതി. ഞാന്‍ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു.

പല്ലു തേച്ചു പേസ്റ്റിന്റെ പത മുറ്റത്തെ കൊച്ചുമാവിന്റെ കടയ്ക്കലേക്കു തുപ്പുമ്പോഴാണു വടക്കേ ഇറയത്തു നിന്ന് അച്ഛന്റെ വിളി – “ഒന്നിങ്ങു വന്നേടാ മോനേ”.. ചെന്നു നോക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഒരു മണ്‍ കലവുമായി നില്‍ക്കുന്നു. അമ്മക്കു ശ്വാസം മുട്ടിന്റെ അസുഖമുണ്ട്, ആയിടയ്ക്കാണു ആയുര്‍വേദം പരീക്ഷിച്ചു തുടങ്ങിയത്. . കുറേ പച്ചമരുന്നുകളൊക്കെ ചേര്‍ത്ത് കഷായമുണ്ടാക്കണം- അച്ഛനാണു അന്നു കഷായമുണ്ടാക്കിയത്. ബാക്കി വന്ന കഷായത്തിന്റെ അടിയില്‍ ഊറിയതും ഒക്കെ കളയുവാനാണു അച്ഛന്‍ എന്നെ വിളിച്ചത്.

“ഇതാ കറിവേപ്പില ചെടിയുടെ അടിയിലേക്കൊഴിച്ചേക്ക്” എന്നും പറഞ്ഞ് അച്ഛന്‍ ആ കലം എന്റെ കയ്യില്‍ തന്നു തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ങേ! കഷായമല്ലേ . കറിവേപ്പിലച്ചെടിയുടെ കടയ്ക്കല്‍ ഒഴിക്കണോ അച്ഛാ“ എന്നു ന്യായമായൊരു സംശയം ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“സാരമില്ല, നീയതങ്ങ്ട്ട് ഒഴിച്ചോ- കറിവേപ്പിലക്കു വല്ല ശ്വാസം മുട്ടും ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാറിക്കോട്ടേ”

ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ ഒന്നു ചിരിച്ചെങ്കിലും, എന്തോ ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ എന്റെ ചിരി മാഞ്ഞു- കണ്ണുകള്‍ തിളങ്ങി. നാളെ, തിങ്കള്‍.. എന്തോ മനസ്സിലിറപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, മേശപ്പുറത്തു റെഡിയാക്കി വച്ച ദോശകളെ ശാപ്പിടാന്‍ ഞാന്‍ കൈ കഴുകി.

പിറ്റേന്നു രാവിലെ തന്നെ ഹൌസ് മീറ്റിങ്ങില്‍ സ്വാമി എന്നോട് മോണോ ആക്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു.. ഒരു ക്ലാസ് മുറിയില്‍, മീറ്റിങ്ങിനു വന്ന 40-50 പിള്ളേര്‍, പിന്നെ അദ്ധ്യാപക സപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരായി 2-3 പേര്‍ ഇവരുടെ മുന്നിലാണു പെര്‍ഫോം ചെയ്യേണ്ടത്. തികഞ്ഞ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഞാന്‍ ടീച്ചര്‍മര്‍ പഠിപ്പിക്കുവാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന ചെറിയ സ്റ്റേജു പോലുള്ള തട്ടില്‍ കയറി ഒന്നു മുരടനക്കി..ശേഷം ഇടത്തേ കൈ കോളറീലും, വലംകൈ വയറ്റിലും വച്ച് ഒരു പ്രേം‌നസീറീയന്‍ ശൈലിയില്‍ ഞാന്‍ തുടങ്ങി

“അമ്മക്കു ശ്വാസം മുട്ടിനുള്ള മരുന്നുണ്ടാക്കി ബാക്കി വന്ന മരുന്നു കളയാന്‍ വിളിക്കുന്ന അച്ചനോട് മകന്‍….. “ എന്നു തുടങ്ങി തലേന്നത്തെ അതിഭീകരമായ തമാശ “മോണോ-ആക്റ്റായി അവതരിപ്പിച്ചു..

ഇടക്കൊന്നു ഇടക്കണ്ണിട്ടു നോക്കിയപ്പോള്‍ എന്റെ നടനത്തികവിന്റെ സര്‍ഗാത്മകതയില്‍ മതിമറന്നു സ്വാമിനാഥനും, ബേബിമാഷുമൊക്കെ വാ പൊളിച്ചിരിപ്പുണ്ട്.. എന്റെ സ്കിറ്റിനു അധിക നീളമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്നു തന്നെ അവസാനിപ്പിച്ചു തിരികെ ബെഞ്ചില്‍ ചെന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് നല്ല ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു- 50 ഗ്രേസ് മാര്‍ക്ക്, സമ്മാനങ്ങള്‍ , പള്ളി വക കാഷവാര്‍ഡ് ഒക്കെ മനസ്സില്‍ ഡിസ്കോ കളിച്ചു!

ഞാന്‍ ജില്ലാ തലത്തിലൊന്നും മത്സരിച്ച് കൂമ്പടയേണ്ട പ്രതിഭയല്ല എന്നവര്‍ക്കു തോന്നിയതിനാലോ, അതോ, ജില്ലാതലത്തില്‍ മത്സരിച്ച് എനിക്ക് സമ്മാനമടിച്ചാല്‍ രൂപതായില്‍ നിന്നും രൂപ തരേണ്ടി വരുമെന്നു ഭയന്നാണോ എന്തോ, സ്വാമിയും ബേബിമാഷും എന്നോടു പറഞ്ഞു, നീ മോണോ-ആക്റ്റല്ല ഒന്നും അവതരിപ്പിക്കേണ്ട, ചുമ്മാതിരുന്നാല്‍ മതി- എട്ടാം ക്ലാസ്സിലെ ശ്രീജിത്തിനെക്കൊണ്ടായിരുന്നു ആ വര്‍ഷത്തെ റെഡ് ഹൌസിന്റെ മോണോ ആക്റ്റ്! ഒരു ബാലമനസ്സിന്റെ കലാസ്വപ്നങ്ങളെ, ഗ്രേസ് മാര്‍ക്കിനെ, കാഷവാര്‍ഡിനെ, തല്ലിക്കെടുത്തിയതിനാലാവാം, 4 ഹൌസുകളില്‍ ഏറ്റവും അവസാന സ്ഥാനത്താണു റെഡ്-ഹൌസ് ഫിനിഷ് ചെയ്തതും!

ഗാന്ധിജിയുടെ കൈ

2009-12-14T19:19:00.003+04:00

രാഹുല്‍ മിടുക്കനായൊരു 12 വയസ്സുകാരന്‍ കുട്ടിയാണ്. ഇങ്ങനെ എഴുതിയില്ലെങ്കില്‍ സൌദിയില്‍ നിന്നും ടിക്കറ്റെടുത്ത് വന്നു തല്ലും എന്നാണു ഭീഷണി. ഭീഷണികള്‍ക്കു മുന്നില്‍ ഞാനൊരിക്കലും പതറിയിട്ടില്ല, ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യം പതറാതെ ചെയ്തുകൊടുക്കലാണ് എന്റെ ശീലം. വിച്ചുവിന്റെ കാണാപ്പാഠം പോസ്റ്റു വായിച്ച ശേഷം ഗെഡിക്ക് പുള്ളിയുടെ ഒരു തമാശ പോസ്റ്റണം- ആയതിലേക്ക്, ആശാന്‍ സ്റ്റൈലന്‍ രണ്ടു ഫോട്ടോ ഒക്കെ അയച്ചു തന്നു. ഷോക്കു കിട്ടിയപോലെ മുടിയൊക്കെ കുത്തനെ എഴുന്നേറ്റു നില്‍ക്കുന്ന സ്റ്റൈലില്‍ - എന്തു ചെയ്യാം, ആ ഫൊട്ടോ ഇപ്പോ കാണാനില്ല, അതുകൊണ്ട് ഉള്ളൊരെണ്ണം വച്ച് അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്യുന്നു

അപ്പോള്‍ സംഭവം ഇതാണു!

രാഹുല്‍ യു.കെ.ജി യില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴാണി അതി ഭയാനകമായ സംഭവം നടക്കുന്നത്. അന്നൊരു ഗാന്ധിജയന്തി ആയിരുന്നു. സൌദിയിലായതിനാല്‍ ആ അവധി നഷ്ടപ്പെട്ട രാഹുല്‍ സ്കൂളില്‍ നിന്നും തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ അച്ഛനും അമ്മയും ചേച്ചിയും ഊണു കഴിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തില്‍ താല്പര്യക്കുറവില്ലാതിരുന്ന രാഹുലും ഉടന്‍ തന്നെ അവര്‍ക്കൊരു കമ്പനി നല്‍കി. ഊണിനിടയില്‍ രാഹുലിനൊരു സംശയം

“അമ്മാ, ഈ ഗാന്ധിജിയുടെ കൈ‌ എന്തു വലുപ്പം വരും?”

ഉണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന കൈ ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടി അമ്മ പറഞ്ഞത്രേ, “ദാ ഏകദേശം ഇത്രേം വരും”..
“ഇത്രേ ഒള്ളൂ”? രാഹുലിനു വീണ്ടും സംശയം

ഇത്തവണ അച്ഛന്‍ ഇടപെട്ടു.. അല്പം കൂടി വലിയ സ്വന്തം കൈ ഉയര്‍ത്തി അതി സമര്‍ത്ഥമായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, “അല്ല മോനേ, ദാ ഇത്രേം വരും”..

ഷുവര്‍?
ഷുവര്‍ മോനേ.. നീ ഊണു കഴിക്ക്.. അച്ഛന്‍ സമാധാനിപ്പിച്ചു

ഇതോടെ രാഹുലിന്റെ സംശയങ്ങള്‍ അവസാനിച്ചു- നിശബ്ദനായി അല്പനേരം പ്ലേറ്റിലേക്കു നോക്കിയിരുന്നു കൊണ്ട് ടിയാന്‍ അച്ഛനോടും അമ്മയോടുമായി പറഞ്ഞു.. “ഹും.. മൈ ടീച്ചര്‍ ഈസ് എ ലയര്‍”! ഗാന്ധിയുട

ഉണ്ടൊണ്ടിരുന്ന കൊച്ചിനു പെട്ടെന്നൊരു ലയര്‍ വിളിവരാന്‍ എന്താ കാര്യമെന്നത്ഭുതപ്പെട്ട് അച്ഛന്‍ ചോദിച്ചു “എന്താ മോനേ കാര്യം?”

മൈ ടീച്ചര്‍ ഈസ് എ ലയര്‍! ഷി ടോള്‍ഡ് ദ ഹോള്‍ ഇന്‍ഡ്യ വാസ് ഇന്‍ ഗാന്ധിജീസ് ഹാന്‍ഡ്!

കാണാപ്പാഠം

2009-12-09T09:49:00.004+04:00

KG1 ലെ അന്നത്തെ പഠനവും കഴിഞ്ഞു തളര്‍ന്ന് വീട്ടിലെത്തിയാല്‍ വൈകീട്ടു വിച്ചുവിനൊരു ഹോം വര്‍ക്കുണ്ട്. ആശാനു ഹോം വര്‍ക്കു ചെയ്യാന്‍ മടിയൊന്നുമില്ല. 1 മുതല്‍ 10 വരെ എഴുതണം. എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിച്ചുവിന്റെ അമ്മൂമ്മ ചോദിച്ചു.

ഇപ്പോ നിനക്ക് എല്ലാം നോക്കാതെ എഴുതാന്‍ പറ്റുമോ?
ഉം.. വിച്ചു മൂളുന്നു.
എന്നാല്‍ കാണട്ടേ .. . ഒരു പേപ്പറും പെന്‍സിലും കൊടുത്ത് അമ്മൂമ്മ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.

ഇടത്തേ കൈയില്‍ പെന്‍സിലും (ആശാന്‍ ഇടങ്കയ്യനാ) വച്ച് എതൊക്കെയോ എഴുതുന്നുണ്ട്. നോട്ടം മുകളിലെ സീലിങ്ങ് ഫാനിലേക്കാണു.

മര്യാദക്കു പേപ്പറില്‍ നോക്കി എഴുതു കുട്ടീ.. അമ്മൂമ്മ ഉപദേശിച്ചു..
അപ്പോ അമ്മൂമ്മയല്ലേ പറഞ്ഞേ നോക്കാതെ എഴുതാന്‍? അതല്ലേ ഞാന്‍ പേപ്പറീലേക്കു നോക്കാത്തെ!

ഒരു കവിള്‍ കാപ്പി എന്റെ തൊണ്ടയില്‍ തടഞ്ഞു!

താടക - (കവിത വീഡിയോ)

2009-12-08T12:08:00.008+04:00

അങ്കിള്‍ ദുബൈയില്നിന്നും റിസൈന് ചെയ്തു കട്ടേം പടവും മടക്കി പോകുന്നതിനു മുന്പുള്ളൊരു പാര്ട്ടിയില് വച്ചു പാടിയ കവിത. - താടക - ഞാനെന്റെ നോകിയ മൊബൈലില്‍ വീഡിയോ ആക്കി കയറ്റിയിരുന്നു.

PS: ഇനി ഇതേ കവിത ഒരു വ്യത്യസ്ത സ്വരത്തില്‍ കേള്‍ക്കുകയും, അതേസമയം തന്നെ ശരിക്കുമുള്ള കുറച്ചു താടകകളെ കാണുകയും ചെയ്യാം ഇവിടെ

........

ബെങ്കലൂരു ട്രാവലോഗു - പാര്‍ട്ട്- 2

2009-12-06T23:56:00.005+04:00

അങ്ങനെ എമിഗ്രേഷനും കഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്കു നടന്ന്നു. ലഗേജൊന്നുമില്ലാത്തതിനാല് ഇനിയും കൂടുതല് കാത്തു നില്ക്കണ്ട. ഞാന് വാച്ചിലേക്കു നോക്കി.2.30 പുലര്ച്ചേ.. അപ്പോള് 4 മണി ഇന്ത്യന് സമയം. സമയം അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്ത ശേഷം എക്സിറ്റിലേക്കു നീങ്ങി. രാജാജി നഗറിലാണു ഹോട്ടല് പാരിജാത് ഗേറ്റ് വേ. 40 കിലോമീറ്ററോളമുണ്ട്. കഴിഞ്ഞതവണ ബാങ്ലൂരില് വന്നപ്പോള് അയര്പോര്ട്ട് പ്രീപെയ്ഡ് ടാക്സിക്കാരു കഴുത്തറുത്തു.950 രൂപയാണു വാങ്ങിയത്. തിരിച്ചൊരു പ്രൈവറ്റു ടാക്സിക്കാരന് 600 രൂപയേ വാങ്ങിയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ഇത്തവണ പ്രൈവറ്റ് ടാക്സി പുറത്തു നിന്നു വിളിക്കാമെന്നോര്ത്തതും, ദാ ഒരു ഏജന്റ് വന്നു- എയര്പോര്ട്ട് ടാക്സിയുടെ തന്നെ ആളാണു. റേറ്റു ചോദിച്ചതും പുള്ളി പറഞ്ഞു 950 റുപീ എന്നു. ഓകെ താങ്ക്യൂ എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന് വെളിയിലോട്ടിറങ്ങി. അവിടെ അതാ ഒരു കൊടവയറന് പ്രൈവറ്റ് ടാക്സിക്കാരന് .. ആശാന് എന്റെ കയ്യിലെ ബാഗു കടന്നു പിടിച്ചു പ്ലീസ് കം സാര്, എന്നു പറഞ്ഞ് എന്നെ വെളിയിലോട്ടാനയിച്ചു, പുള്ളീടെ അങ്കം കണ്ടപ്പോള് യുഗങ്ങളായി ആ എയര്പോര്ട്ടില് എന്നെയും കാത്ത് കണ്ണില് എണ്ണയും, കാറീല് ഡീസലുമടിച്ചു എനിക്കായി കാത്തുനില്ക്കയായിരുന്നു എനിക്കു തോന്നി.

രാജാജി നഗറിലേക്കു റേറ്റു ചോദിച്ചപ്പോള്, വി വില് അഡ്ജസ്റ്റ് സാര്, എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പുള്ളീ നടന്നു.
ഞാന് ആശാനെ വിളിച്ചു..എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു നില്ല്.. റേറ്റ് ഉറപ്പിച്ച് പോവാം..
അവന് പറഞ്ഞു 40 കി.മി ആണു സര്..

ഏകദേശം?
ഒരു 700 ആവും സര്- ഞങ്ങള്ക്ക് റേറ്റ് ചാര്ട്ടുണ്ട്.. കാണിച്ചു തരാം

ഓക്കെ. നട.. അവനു എന്റെ കയ്യിലെ ഡ്യൂട്ടിഫ്രീ ബാഗു കൂടി പിടിക്കണം.. ഞനതും കൊടുത്തു.
യു വാണ്ട് ഏ കോഫീ സര്?
ഗുഡ്.. ഒരെണ്ണം ആവാം .. എയര്പോര്ട്ടിനു വെളിയിലെ കോഫീഷോപ്പിലേക്കു ഞാന് നടന്നു,
നിനക്കു വേണ്ടേ ?
വേണ്ട സര്.. ഞാനിവിടെ നിന്നോളാം. (ബാഗുയ്മെടുത്ത് അവന് കടന്നു കളയുന്നില്ലല്ലോ എന്നുറപ്പു വരുത്തുന്ന ആംഗിളില് നിന്നു ഞാനൊരു കോഫിക്ക് ഓര്ഡര് ചെയ്തു..

ഏത് കോഫി?
ഏതെലും എടടേ എന്നു മനസ്സില് പറഞ്ഞു ഒരു ബ്ലാക്ക് കോഫി

ഐറിഷ്?
പണ്ടാരം, ഐറീഷോ, ഉഗാണ്ടിഷോ , നൈജീരിയനോ..എന്തേളുമാവട്ട്.. ഒരു നോര്മല് ബ്ലാക്ക് കോഫി താ..
65 റുപീ സര്..

ഞാന് 100ന്റെ ഒരു പെടക്കണ ഗാന്ധിയെക്കൊടുത്തു.
സാര് ചേഞ്ചില്ല..കാന് ഐ ഗെറ്റ് ഏന് ഓര്ബിറ്റ് ഫോര് യു?

ഓ- ആ കാളയുടെ പല്ലു വെളുപ്പിക്കുന്ന സാധനമല്ലേ..എട്.. ഇറ്റ്സ് എ ഗുഡ് സെല്ലിങ്ങ് ട്രിക്ക് എന്നു ഞാനവനോടു ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

നോ സര്.. പ്ലീസ് ഡോണ്ട് മിസണ്ടര്സ്റ്റാന്ഡ്..
ഓകെ ഓകെ .. കോഫിയും വാങ്ങി ഞാന് നടന്നു.

ടാക്സിക്കാരന് ബാഗെല്ലാം കാറീല് വച്ച് ഡോറ് തുറന്നു തന്നു. ശേഷം റേറ്റ് ചാര്ട്ട് എടുത്തു നോക്കി എന്നോടു പറഞ്ഞു .സര്, രാജാജി നഗര് 700 റുപീസ് വണ് ഏന്ഡ് ഹാഫ്
ബാഗെല്ലാം സീറ്റില് പ്രോപ്പറായി എടുത്തുവക്കുന്നതിനിടയില് ഞാന് പറഞ്ഞു.. ഓകെ-
അവന് വണ്ടിയെടുത്തു. പാര്ക്കിങ്ങില് നിന്നും പുറത്തോട്ടിറങ്ങുമ്പോള് അവന് പറഞ്ഞു..സര്.. ഒരു 100 റുപീസ് വേണം ഫോര് പാര്ക്കിങ്ങ്

ഞാന് 100 രൂപ കൊടുത്ത് പറഞ്ഞു.. ഇതു ഞാന് തരേണ്ടിവരുമോ?
ഇല്ല സര്, മീറ്റര് ഫെയറില് അഡ്ജസ്റ്റു ചെയ്യാം.. വണ്ടി നല്ല സ്പീഡില് വെളിയിലേക്കെടുത്ത് അവന് പറഞ്ഞു.. നിങ്ങള് ഇനി 950 റുപീ പേ ചെയ്താല് മതി

വാട്ട്?? എന്റെ തലകറങ്ങി.. ടേയ് മണ്ടങ്കൊണാപ്പീ.. 700 ഇല് നിന്നും 100 പോയാല്, ബാങ്കളൂരില് 950 ആണോടേയ് എന്നു ഞാന് ചോദിച്ചു
അല്ല സര് 1050 ഇല് നിന്നും 100…
ങേ? 700 അല്ലേ റേയ് .. 350 നിന്റെ അമ്മായമ്മക്കു സ്ത്രീധനം കൊടുക്കാനുള്ള വകുപ്പിലാ?
അല്ല സര്.. ഞാന് പറഞ്ഞത് 700 വണ് ഏന്ഡ് ഹാഫ് എന്നല്ലേ?

എന്നു വച്ചാല്??
സര് നൈറ്റ് ഫെയര് 1 ½ ആണു. 700 ന്റെ 1 ½ 1050 ! രാത്രി 10 മുതല് രാവിലെ 5 വരെ.
ഞാന് സമയം നോക്കി- 4.30. നീ എന്നെ ഹോട്ടലില് ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യുമ്പോള് 5 മണി കഴിയില്ലേ? അപ്പോ ഞാന് നോര്മല് റേറ്റേ തരൂ..

ഇല്ല സാര്.. ഞാന് 5 മണിക്കു മുന്നേ ഹോട്ടലിലെത്തിക്കും.. കാലമാടന് സ്പീഡു കൂട്ടി…
ഡേയ്, അക്ബര് ട്രാവലുകാരു എല്;ലാം ചേര്ത്ത് 950 പറഞ്ഞതാടേയ്, ആ എന്നെയാണോ നീയിങ്ങനെ പീഡീപിക്കുന്നേ? ഞാന് ദീനദയാലുവായി ചോയ്ച്ചു.

സാര്..ഇതും ട്രാവത്സിന്റെ ടാക്സി തന്നെ.. ഇതു താന് റേറ്റ്.. അല്ലെല് എന്റെ കയ്യില് നിന്നും കാശ് പോകും. പാര്ക്കിങ്ങ് എക്സിറ്റ് ടിക്കറ്റില് ടൈമുണ്ട്.

എന്റെ ടൈം! ഞാന് വീണ്ടും മനസ്സില് പറഞ്ഞു…

4-55 നു ടാക്സിക്കാരന് എന്നെ ഹോട്ടലിലെത്തിച്ചു. റിസപ്ഷനില് ബുക്കിങ്ങ് എല്ലാം പറഞ്ഞു. ഫുള് അഡ്വാ‍ാന്സ് കാര്ഡു വഴി പേ ചെയ്തു. അവനെനെറ്റെ പാസ്പോര്ട്ട് കൌണ്ടറില് വക്കണമെന്നു. ഡേയ്, ഞാനൊരു ഇന്ത്യനാ..പിന്നെന്തിനാ നിനക്ക് പാസ്പോര്ട്ട്.. ഫോറീനേഴ്സിന്റെ പാസ്പോര്ട്ടല്ലേ സാധാരണ ചോദിക്കാറുള്ളൂ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും, ലവന് പറയുന്നത് എന്റെ ബുക്കിങ്ങ് അബു ദാബിയില് നിന്നാണു. നീ കൊണ്ട് പുഴുങ്ങിത്തിന്നരുത് എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാനെന്റെ സ്താവര ജംഗമ പാസ്പോര്ട്ട് അവനു നേരെ നീട്ടി.
നല്ല റൂം- ചെന്നതും ഒന്നു കുളിച്ചു. ബിയറിന്റെ കാനിലേക്കു നോക്കി..ഒരു നാരഞ്ഞാവെള്ളം അങ്ങട്ട് പൂശ്യാലോ എന്ന ടെന്ഡന്സി ഉണ്ടായെങ്കിലും, ഉറക്കം, ബാഡി പെയിന്, പനി എന്നിവ എതില് നിന്നും പിന്തിപ്പിച്ചു, സമയം 5 കഴിഞ്ഞു., നാളെ 10 നാണു അപ്പന്റോയിന്റ്മെന്റ്.- 1 ബിയറടിച്ചാല് ചെലപ്പോ അത് രണ്ടാവും, പിന്നെ മൂന്നവും, പിന്നെ നാലാവും, പിന്നെ ഞാന് പാമ്പാവും, പിന്നെ 9 മണിക്ക് എനിക്കാണ്ടാവും- ഞാന് നേരെ കട്ടിലിലേക്കു ചാടി.. അതേ ഓര്മ്മയുള്ളൂ—

എട്ടരക്ക് റിസപ്ഷനില് വേക്കപ്പ് കോള് അറേഞ്ചു ചെയ്തിരുന്നു. കൃത്യം എട്ടരക്കു തന്നെ വിളി വന്നു. കിളിപോലൊരു ശബ്ദം. ഷിഫ്റ്റ് മാറിയിരിക്കുന്നു. ഞാന് ചാറ്റിയെനീറ്റ് ഒന്നുകൂടി കുളിച്ചു. പേസില്ല.. ചീപ്പില്ല.. അതു രണ്ടും കൊണ്ടു വരാന് റൂംസര്വീസില് വിളിച്ചു. 2 മിനിറ്റില് ബോയ് വന്നു.. പേസ്റ്റ്ം ഷേവിങ്ങ് കിറ്റുമായി. കോപ്പ്..മുടി ചീകാന് എന്തു ചെയ്യും ? കൈ താന് ചീപ്പ് ആക്കാം.. ഞാന് മനസ്സിലോര്ത്തു. മൊബൈല് ഫോണ് എടുത്തു നോക്കി.. “ഇന്വാലിഡ് സിം എന്ന മെസേജ്ജ്.. ഞാന് ഞെട്ടി.

ഇങ്ങോട്ടിറങ്ങുമ്പോള്, സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന നോകിയ ഫോണ് മാറ്റി ഈയിടെ ഓഫീസില് വന്ന ചൈനക്കാരിയുടെ കയ്യില് നിന്നും വാങ്ങിയ ഡബില്-സിം ഫോണ് ആണു കൊണ്ടു വന്നത്. യു.ഏ.ഇ നമ്പരിന്റെ കൂടെ നാട്ടിലെ എയര് ടെല് നമ്പര് കൂടി ഉപയോഗിക്കാമല്ലോ, 2 ഫോണ് കരുതണ്ടല്ലോ എന്നൊക്കെയായിരുന്നു മനസ്സില് (അമ്മച്ചിയാണേ ഞാന് സ്ഥിരമായി ചൈനാഫോണാല്ല ഉപയോഗം  ) അപ്പോഴാണോര്ത്തത്, ഈയിടക്ക് ബെര്ളിയുടെ പോസ്റ്റില് ചൈനാ ഫോണ് ഇന്ത്യയില് വര്ക്കു ചെയ്യില്ല എന്നു സൂചിപ്പിച്ച കാര്യം.. ബെങ്കലൂരു ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗം തന്നെ.. ഞാന് ഫോണ് എടുത്ത് ക്ലോസറ്റിലിട്ടാലോ എന്നോര്ത്തു.
ഫ്രഷായി താഴെ ചെന്നപ്പോള് അവര് എന്റെ പാസ്പോര്ട്ട് തിരികെ തന്നു.. യുവര് കോമ്പ്ലിമെന്ററി ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് ഈസ് റെഡി സാര്.. റിസപ്ഷനിസ്റ്റ്..( കാണാന് തരക്കേടില്ല- ക്ലാസ് ബി- കിളി)

രണ്ട് ഇഡ്ഡലിയും, വടയും, പിന്നൊരു ഗ്രേപ്ഫ്രൂട്ട് ജ്യൂസും, പിന്നൊരു കാപിയും അടിച്ച് ഫാസ്റ്റിങ്ങിനൊരു ബ്രേക്കു നല്കി. 2 ബോയില്ഡ് എഗ്ഗ് ചോദിച്ചപ്പോള് സോറില് ഇല്ല സര് എന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ടു മാത്രം ഞാനവയെ വേണ്ടെന്നുവച്ചു..

എല്ലാം കഴിഞ്ഞു..തിരികെ ഹോട്ടലില് എത്തിയത് വൈകീട്ട് 6 മണിക്ക്. കസിന്/ഫാമിലി 6.30 മണിക്കു വരാമെന്നാണു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. വളരേ വേണ്ടപ്പെട്ട 2 ബ്ലോഗു ഫ്രണ്ട്സിനെ ഹോട്ടല് ഫോണില് നിന്നും വിളിച്ചു. അവരും അല്പം തിരക്കിലാണെന്നു തോന്നിയതിനാല്, പിന്നെക്കാണാം എന്നു പറഞ്ഞു .(അണ്ണാ അല്ലാണ്ടു ബിയറിന്റെ കാര്യമോര്ത്തല്ല  )

ഒന്നുകുളിച്ചു ഫ്രഷായി, ടിവിയില്, ഇന്ഡ്യ്യ-ശ്രീലങ്ക മാച്ച് ഹൈലൈറ്റ്സ് കണ്ടു.. ഹെന്നാലും എന്റെ ഷെവാഗേ, .. താനാ മുരളീതരന്റെ പരിപ്പെടുത്തില്ലെ…

അതിനിടക്കു കസിന്റെ ഫോണ് വന്നു അവര് ലേറ്റാവും..7/30 ആവും. ഓകെ. 6 ബിയറുണ്ട്.. എനിക്കു പനിയുണ്ട്.. അതുകൊണ്ട് തണുക്കാത്ത ബിയര് തന്നെ ആവാം. പൊട്ടിച്ചടി തുടങ്ങി. പുതിയ ഒരു ജര്മന് ബ്രാന്ഡാണു..ടേ്സ്റ്റി…

ഏഴരക്ക് അവര് വന്നതും 6 ബിയറൂം തീര്ത്തിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം സംസാരത്തിന് ശേഷം ഞാന് പറഞ്ഞു.. നമുക്ക് പുറത്തു ഡീന്നറിനു പോവാം..

റിസപ്ഷനില് വിളിച്ച് പരിസരത്തുള്ള നല്ല റസ്റ്റോറന്റുകള് തിരക്കിയപ്പോള് “നന്ദിനി “ നല്ലതാ എന്ന അഭിപ്രായം കിട്ടിയിരുന്നു. എന്നാല് നമുക്ക് നന്ദിനിയില് പോകാം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള് അരുണ് ഓകെ, എനിക്കറിയാം സ്ഥലം എന്നും പറഞ്ഞു.

എല്ലാവരും ചേര്ന്നൊരോട്ടോയില് കയറി- അരുണ് കന്നഡയില് പി-എച്-ഡി ആയതിനാല് ഓട്ടോക്കാരനോടു സംസാരിക്കാന് എളുപ്പമായിരുന്നു. 20 മിനിറ്റ് യാത്രക്കു ശേഷം ഓട്ടോക്കാരന് പറഞ്ഞു.. ദാ ആ കാണുന്നതാണു നന്ദിനി, നിങ്ങള് ഇവിടെ ഇറങ്ങിയാല് എനിക്കെളുപ്പമാവും, അല്ലെങ്കില് പാലം ചുറ്റി വരാന് ഇനിയും 20 മിനിറ്റെടുക്കും.. ഓക്കെ.

അരുണ് മുന്നിലും, ഞാനും രാധിയും മോള്ഊം സംസാരത്തോടെ പുറകിലുമായി നടന്നു. ഒരു റസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് അരുണ് നടന്നു കയറി കൂ‍ൂടെ ഞാനും രാധിയും കുഞ്ഞും. കൂടെ ഒരു ലോക്കലുള്ളപ്പോള് എന്തിനു ഭയക്കണം?
കയറിയതു ബേറര് വന്നു – ഞങ്ങളെ ഫാമിലി റൂമിലോട്ടനയിച്ചു.. അവിടെയൊരിടത്തിരുന്നു. ഞാനെന്റെ ചൈനാ ഫോണും (ഇ-72 നോക്കിയ്സ്യുടെ ഡ്യൂപ്പ് ചുമ്മാ ഒരു സ്റ്റൈലിനു) കയ്യിലെ മാള്ബറോ സിഗരറ്റും ടേബിളില് വച്ചു..

ഉടന് തന്നെ സൂപ്പര്വൈസര് വനു എന്നോട് ഗൌരവത്തില് പറഞ്ഞു..സര് യു കാണ്ട് സ്മോക്ക് ഹിയര്..
യവനേതു കോത്താഴത്തുകാരന് കന്നഡക്കാരനാണടേയ്യ് എന്നു മനസ്സില് കരുതി ഞാന് മറുപടി പറഞ്ഞു – ഓകെ. ബട്ട് ഐ ഹോപ്പ് ഐ കാന് കീപ് തിസ് പാക്കെറ്റ് ഓണ് ദിസ് ടേബിള്?
ഒരു ചമ്മലോടെ അവന് സോറി പറഞ്ഞു..ബേറര് മെനു കൊണ്ടു വന്നു..

ഞാനൊരു ബിയറും, അരുണൊരു ബക്കാഡി ബ്രീസറൂം പൂശി.. ഭക്ഷണം പറഞ്ഞു.. സ്റ്റാര്ട്ടേഴ്സ് തരക്കേടില്ലാരുന്നു. മെയിന് കോഴ്സ് തനി തല്ലിപ്പൊളി.. പകുതി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നാപ്കിനെടുത്ത് തുടക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടപ്പോള് ബേറര് വന്നു ചോദിച്ചു?

ഫിനിഷ്ഡ് സര്?
യാ, യുവര് ഫുഡ് ഈസ് ക്രാപ്.. ബഹുമാനപുരസ്സരം മറുപടിച്ചു/ (അല്ലേലും കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചൂടോടെ നടക്കണം എന്ന പക്ഷമാ എനിക്ക്)

ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവന് പ്ലേറ്റുമായി പോയി, ബില്ലെടുക്കാന് ഞാന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ബില്ലുവന്നപ്പോള് ആരു പേ ചെയ്യുമെന്നു അടിപിടി. ഇപ്പോള് ഞാന് ചെയ്തേക്കാം നിങ്ങള് അടുത്ത ട്രിപ്പിനു ദുബായില് വരുമ്പോള് ഞാന് ചാന്സുതരാമെന്നു പറഞ്ഞു ഞാന് അതു തട്ടിപ്പറിച്ചു. ഇതിനിടക്ക് ടേബിളിന്റെ സൈഡിലിരുന്ന മെനു (അവന്മാര് അത്രേം നേരമായിട്ടും അതെടുത്ത് കൊണ്ടുപോയിരുന്നില്ല) അരുണ് നോക്കി എന്നോടു പറഞ്ഞു.. ഒരബദ്ധം പറ്റി..
ഉം? ഞാന് ചോദിച്ചു

ഇതു നന്ദിനി അല്ല.. മധുര ആന്ധ്ര റെസ്റ്റോറന്റ് ആണ്
ബെസ്റ്റ്!@ അപ്പോ നന്ദിനിക്കെന്തു പറ്റി?
തഴെ ഇറങ്ങി നോക്കിയപ്പോള് നന്ദിനി തൊട്ടടുത്ത ബില്ഡീങ്ങാണ്. തിരക്കിനിടയില് ബോര്ഡ് നോക്കിയില്ല അരുണ്.. ആ പോട്ട്..

10.30 മണിയോടെ ഹോട്ടലില് തിരിച്ചെത്തി. ശുഭരാതി നേര്ന്നു അരുണും രാധിയും മോളും യാത്രയായി. 4-40 നാണു ഫ്ലൈറ്റ്. 2 മണിക്ക് എയര്പോര്ട്ടിലേക്കൊരു ടാസ്കിയും, 1 മണിക്കൊരു വേക്കപ്പ് കോളും അറേഞ്ച് ചെയ്തു. ഞാന് എല്ലാം ഭംഗിയായി പാക്കു ചെയ്തു. എല്ലം കഴിഞ്ഞപ്പോള് സമയം 11.30 ഇനി ഒന്നര മണിക്കൂര് എന്ത് ഉറക്കം? പൊടിപൂരം തിരുനാള് ബാക്കി വായിച്ചു തുടങ്ങി. 12 മണിയായതും കണ്ണടഞ്ഞു തുടങ്ങി- ഒന്നു മയങ്ങി.. 1 മണിക്കു വേക്കപ്പ് കോള്..ടാസ്കി താഴെ റെഡി.. ഞാന് ഒന്നു ഫ്രഷായി.. എല്ലാം റീകണ്ഫേം ചെയ്തു , താഴെ ചെന്നു ബില് സെറ്റില് ചെയ്തു, എക്സല്ലന്റ് സെര്വീസ് എന്നു അവരുടെ ഫീഡ്ബാക്ക് ഫോമില് മാര്ക്ക് ചെയ്തു ( തമാശയല്ല- നല്ല ഹോട്ടല്) ടാസ്കിയില് കയറി ഒനു ചരിഞ്ഞു.

അര മണിക്കൂറില് എയര്പോര്ട്ടു പൂകി. ചെക്കിന് ചെയ്ത ശേഷം എമിഗ്രേഷന് കൌണ്ടറില് ഫില് ചെയ്യാനുള്ള ഫോമിനായൊരു പേന പരതുന്നനിടയില് എനിക്ക് കിട്ടിയത് ഒരു ഇന്‍ഡ്യന്‍ പാസ്പോര്ട്ട്!

ഏതു മന്ദയാണടേയ് പാസ്പോര്ട്ടും മറന്നു വച്ചിരിക്കുന്നേ എന്നു കരുതി ഞാന് അതു തുറന്നു നോക്കി.. പാസ്പോര്ട്ട് മാത്രമല്ല, ബോര്ഡിങ്ങ് കാര്ഡ്, എമിഗ്രേഷന് ഫോം എല്ലാമുണ്ട്. കൂടൂതല് നോക്കിയപ്പോള്, പേരു ഃരിഷികേശ് ജയന്.കെ ഡേറ്റ് ഓഫ് ബര്ത്തിലേക്കു നോക്കിയപ്പോള് 1998..അയ്യോ കൊച്ചു പയ്യനാ..ഞാന് സീരിയസ്സായി.. പ്ലേസ് ഓഫ് ബര്ത്ത് നോക്കി.. തൃശ്ശൂര്..കേരള !! ഓഹ് ഗോഡ്.. ഞാന് മുന്നിലെ ക്വൂവിലേക്കു നോക്കി..എന്നിട്ട് വശം ചേര്ന്നു നടന്നു.. 4 ലൈനാണുള്ളത്..അതില് ആകെ ഒരു 20—22 പേര് നില്പ്പുണ്ട്. 10-11 വയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ പയ്യന് മാത്രമേ ഒള്ളൂ.. ആ ലൈനിന്റ്റ്റെ വശം ചേര്ന്നു നടന്നു ഞാന് അവന്റെ അരികിലെത്ത് ഉറക്കെ ആരോടെന്നില്ലാതെ ചോദിച്ചു..

“ഹൂ ഈസ് ഹ്രിഷികേശ്?”
പയ്യനും, കൂടെ നിന്നിരുന്ന ഒരു ചേട്ടനും പെട്ടെന്നു ഞെട്ടി, എന്നെ നോക്കി. പയ്യന് പറഞ്ഞു.. ഇറ്റ്സ് മീ..
അധികാര ഭാവത്തില് ഞാന് ആവശ്യപ്പെട്ടു: ഗിവ് മീ യുവര് പാസ്പോര്ട്ട്..

(യവനേതടേ കറുത്ത ടി-ഷര്ട്ടിട്ടും പോലീസുകര് ഇറങ്ങിയോ ബെങ്കലൂരുവില് എന്നു പയ്യന്റെ അച്ഛന് സംശയിച്ചു കാണണം..അത്രക്കും ഖനഗംഭീരമായിരുന്നു എന്റെ ചോദ്യം)

അച്ചാ, എന്റെ പാസ്പ്പോര്ട്ടെവിടെ എന്ന ലൈനില് പയ്യന് അച്ചനെയും, മോനേ നിന്റെ പാസ്പ്പോര്ട്ടെവിടെ എന്നു അച്ഛന് പയ്യനേയ്യും ചോദ്യഭാവത്തില് നോക്കി.. ഐ ഗേവ് യു ദ പാസ്പോര്ട്ട് എന്നു അച്ചാനും, നോ ഇറ്റ്സ് വിത് യു എന്നു പയ്യനും പ്രോസ്ക്യൂഷന്-സാക്ഷി സിസ്താരത്തിനിടയില്, ഞാന് പാസ്പോര്ട്ടെടുത്ത് പയ്യനു നേരെ നീട്ടി പറഞ്ഞു.. “ഡോണ്ട് ലീവ് യുവര് പാസ്പോര്ട്ട് ലൈക് തിസ്” എന്നിട്ട് പയ്യനെ പുറത്തു തട്ടി തിരികെ നടക്കുന്നതിനിടയില്, മെനി താങ്ക്സ് എന്നും പറഞ്ഞു അച്ഛന് കൈ നീട്ടി.. കൈ കൊടുത്ത് ഇറ്റ്സ് ഓക്കെ എന്നു പറയുന്നതിനിടയില് പയ്യന്റെ അച്ഛന്റെ പോക്കറ്റിലെ പേന ഞാന് കണ്ടു.. കാന് ഐ ബോറോ യുവര് പേന എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്, പേനയല്ല, പേഴ്സുവേണേല് തരാം എന്ന മുഖഭാവത്തൊടെ പുള്ളീ പേന എനിക്കു നേരെ നീട്ടി.

തിരിച്ച് ഫോം ഫില് ചെയ്യാന് നടക്കുന്നതിനിടയില്, അച്ഛന് മകനെ അതിഭീകരമായി ക്രിട്ടിസൈസ് ചെയ്യുന്നതു കേട്ടു. പാവം പയ്യന് എല്ലാം കേട്ടു നിക്കുന്നു. ഇതേ സമയം , ഇതു സംഭവിച്ചത് എനിക്കും വിച്ചുവിനുമാണെങ്കിലത്തെ സ്ത്ഥിതി ഞാനോര്ത്തു..

“അച്ഛന് ഇങ്ങനെ ഉത്തരവാദിത്വമില്ലാതായാല് ഞാന് എന്താ ചെയ്യാ..ഇറസ്പോണ്സിബിള് ഫെല്ലോ .. ഇനിയുമിതാവര്ത്തിച്ചാല്, ഒരാഴ്ച മുഴുവനും എനിക്കു കെ.എഫ്.സി വാങ്ങി തരേണ്ടി വരും ” എന്നൊക്കെ പറയുന്ന വിച്ചുവിന്റെ മുന്നില് ചൂളി നില്ക്കുന്ന എന്നെ ഞാന് സ്വയം ചിത്രീകരിച്ചു. ഞാന് തിരിച്ചു അച്ഛന്റെയും മകന്റെയും അടുത്തേക്കു നടന്നു.. എന്നിട്ടു പച്ച മലയാളത്തില് പറഞ്ഞു.. “പോട്ടേ മാഷേ, കൊച്ചു കുഞ്ഞല്ലേ, വിട്ടു കളയാം .. നിങ്ങള് തൃശ്ശൂര്ക്കാരാണെനു കണ്ടതോണ്ടല്ലേ ഞാനതെടുത്ത് ഭദ്രമായി കൊണ്ടത്തന്നത്?

പയ്യന്റെ അച്ഛന് ഹോ മലയാളിയാണോ? തൃശ്ശൂരാണോ? ഞങ്ങള് കൂടുതല് പരിചയപ്പെട്ടു. ഫോം ഫില് ചെയ്തു പെന് തിരിച്ചു നല്കി ഞാന് ഹ്രിഷികേശിന്റെ പുറത്റ്റൊന്നു തട്ടി ക്വൂവില് പുറകില് ചെന്നു നിന്നു. എമിഗ്രേഷം/സെക്യൂരിറ്റി കഴിഞ്ഞു ലോഞ്ചില് ചെന്നു.. ഡ്യൂട്ടിഫ്രീ ഷോപ്പിങ്ങ്.. കിങ്ങ്ഫിഷറിന്റെ കൌണ്ടറില് നിനും 2 ബിയര്, ഫ്രഞ്ച്ച് ഫ്രൈസ്, ഇന്ത്യന് രൂപ ഉണ്ടായിരുന്നതൊക്കെ ചിലവായിലാക്കി തീര്ത്തു. 15 ആം ഗേറ്റീനു മുന്നിലെ ലോഞ്ച്ചില് ഒരു സീറ്റില് ചെന്നിരുന്നു,.. ബോര്ഡിങ്ങിനിനിയും 45 മിനിറ്റുണ്ട്.. 3 ദിവസമായി ശരിക്കൊന്നു ഉറങ്ങിയിട്ട്.. പനി ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.. .. ചെറുതായൊന്ന്നു മയങ്ങി

പോരുന്നില്ലേ, എന്നു മലയാളത്തില് ആരോ തോളില് തട്ടി ചോദിച്ചപ്പോഴാനു ഞാന് ഞെട്ടിയുണര്ന്നത്.. ഞെട്ടിയുണര്ന്ന ഞാന് അത് ചോദിച്ച ആളെ നോക്കി..ഇല്ല..ആരെയും കാണാനില്ല. ഹ്രിഷികേശിന്റെ അച്ഛനായിരുന്നോ.. ഓര്മ്മയില്ല.. എല്ലാവരും ബോര്ഡിങ്ങ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു ..ഞാന് മെല്ലെ ഫ്ലൈറ്റിലേക്കു നടന്നു. 11 ഡി- എയില് സീറ്റ്. ആ റോവില് തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്നതൊരു അറബി. അവന് ഇപ്പഴേ മയക്കത്തിലാ.. ഒരു നല്ല ഉറക്കം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഞാന് സീറ്റിലേക്കു ചാഞ്ഞിരുന്നു..

ലാന്ഡിങ്ങിനായി സീറ്റ് അപ്-റൈറ്റ് പൊസിഷനിലാകാന് എയര് ഹോസ്റ്റസ് എന്നെ തട്ടിവിളിച്ചപ്പോഴാണു ഞാന് പിന്നെ ഉണര്ന്നത്. എമിഗ്രേഷനെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഷാര്ജ എയര്പോര്ട്ടിനു വെളിയിലേക്കിറങ്ങുമ്പോള് നല്ല തണുത്ത ശീതക്കറ്റടിച്ചു..എനിക്കൊരുണവ്വു തോന്നി..ഞാന് കഴുത്തില് കൈ വച്ചു നോക്കി..പനി അശേഷമില്ലായിരുന്നു!

ബെങ്കലൂരു ട്രാവലോഗു - പാര്‍ട്ട്-1

2009-12-05T20:19:00.005+04:00

വെറുമൊരൊറ്റ ദിവസത്തിനായി ബെങ്കലൂരിലേക്കു യാത്ര തിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും വലം കാലെടുത്ത് പുറത്തുവച്ചു. ഇടത്തേകാലും കൂടി കൊണ്ടുപോയേക്കാമെന്നു കരുതി അതും എടുത്തു വച്ചതും രണ്ടു കുഞ്ഞിക്കാലുകള്‍ കൂടിവാതില്‍ ചാടി വെളിയില്‍ വന്നു. “ഞാനും ബര്‍ണൂ എയര്‍പോത്തില്‍” എന്നും പറഞ്ഞ് 5 വയസ്സുകാരന്‍ വിച്ചു.

അവന്‍ കരഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അപ്പീലില്ല, അതോണ്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നതാ ബുദ്ധി, എല്ലാവരും കൂടി ഇറങ്ങി. 20 മിനിറ്റില്‍ ഷാര്‍ജ എയര്‍പോര്‍ട്ട് എത്തി. “നിങ്ങള്‍ എന്നെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്തിട്ടു പൊയ്ക്കോളൂ, ഇനി വണ്ടി പാര്‍ക്കു ചെയ്യാനും കാത്തു നില്‍ക്കാനും ഒന്നും പോകണ്ട” എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞതും വിച്ചു കരച്ചില്‍.. അവനും കൂടി അകത്തു വരുന്നുണ്ട്.. പ്ലീച് അച്ഛാ പ്ലീച് അച്ചാ ..

അച്ചന്‍ മറ്റന്നാളു ടിമ്മെന്നു തിരിച്ചെത്തിലേടാ മോനേ, മോനു വെഷമിക്കണ്ടാ, എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് മകന്റെ കരച്ചിലടക്കാന്‍ പണിപ്പെട്ടു. ഉടന്‍ .. “അതല്ല അച്ഛാ, നമുക്ക് അകത്തു പോയി ഒരു “പിചാ” (Pizza) ഒക്കെ കയിച്ചിട്ടു അച്ഛന്‍ ഫ്ലൈറ്റില്‍ കേറി പൊക്കോ എന്നു ചെക്കന്റെ മറുപടി വന്നതും ഞാന്‍ പീസ് പീസായി.

പെട്ടെന്നു തന്നെ വണ്ടിയില്‍ നിന്നിറങ്ങി, എല്ലാവരോടും ബൈ ബൈ പറഞ്ഞ് പൊയ്ക്കോളാന്‍ പറഞ്ഞ് ഡിപാര്‍ചര്‍ ഗേറ്റിലേക്കു നടക്കുമ്പോള്‍, അകന്നു പോകുന്ന വണ്ടിയില്‍ നിന്നും വിച്ചുവിന്റെ കീറല്‍ വ്യക്തമായി കേക്കാമായിരുന്നു.. അച്ചാ-- പീചാ . പീചാ.. അച്ചന്‍ , പിച്ച എന്നാണൊ അവന്‍ വിളിച്ചത് ങേ!.. ഞാന്‍ ഒന്നുകൂടി ശ്രദ്ധിച്ചു.

എയര്‍ അറേബ്യയിലാണു യാത്ര- ഏറ്റവും ചീപ്പ് റേറ്റ് നോക്കി എടുത്തതാ. ലഗേജൊന്നുമില്ല, ഒരൊറ്റ ബാക്ക്പാക്ക് ബാഗുമാത്രം, അതില്‍ പണ്ടെങ്ങോ “എമിരേറ്റ്സ് വിമാനത്തില്‍” യാത്രചെയ്തപ്പോള്‍ കിട്ടിയ തിളങ്ങുന്ന ചുവന്ന “ഫ്ലൈ-എമിരേറ്റ്സ്” ടാഗുണ്ട്. കണ്ടാല്‍ എമിരേറ്റ്സ് പാസഞ്ചറല്ലാ എന്നാരും പറയില്ല. കുളിച്ചില്ലേലെന്താ, മറ്റേതു പുരപ്പുറത്തു കിടപ്പുണ്ടല്ലോ. എന്തിനധികം, എമിരേറ്റ്സിന്റെ സ്റ്റിക്കര്‍ നെറ്റിയില്‍ ഒട്ടിക്കാന്‍ വരെ റെഡിയാ ഞാന്‍.

നല്ല വിറയലുണ്ട്, ശരീരം മൊത്തം കിടുങ്ങുന്നു. ഇന്നലെ മുതല്‍ ഒടുക്കത്തെ പനി-തലവേദന-ബാഡി പെയിന്‍. ബെങ്കലൂരു എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ സ്വൈന്‍ ഫ്ലൂ സ്ക്രീനിങ്ങ് ഒണ്ട് ചേട്ടായി, ട്രിപ്പ് 1 ആഴ്ച നീട്ടൂ എന്നൊക്കെപറഞ്ഞ് ഭാര്യ പേടിപ്പിച്ചപ്പോള്‍, ഇന്നലെ തന്നെ ഡോക്റ്ററെ കണ്ടിരുന്നു. കയ്യേലും, ചന്തിക്കും ഓരോ ഇഞ്ചെക്ഷനും , നഴ്സിനെ വക നല്ല തിരുമ്മലും കിട്ടിയതു മിച്ചം- 200 ദിര്‍ഹത്തിന്റെ ആന്റിബയോട്ടിക്കും 8 ഗുളികള്‍ ദിവസേന അങ്ങനെ 5 നാളേക്ക് - എന്റെ ഒരു ടൈമേ. (തിരുമ്മ കൊള്ളാമായിരുന്നു)

ബജറ്റ് എയര്‍ലൈനായതിനാല്‍, ഡിന്നറിനു അവര്‍ ഒരു ചെറിയ കുപ്പി മിനറല്‍ വാട്ടര്‍ ആണു സെര്‍വ് ചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, എമിഗ്രേഷന്‍ കഴിഞ്ഞ് ഫുഡ് കോര്‍ട്ടില്‍ പോയി ഒരു ബിഗ് മാക് വാങ്ങി പൂശി- കൂടെ ഗുളികകളും- മാക്കിന്റെ കൂടെ നോ-കോള്‍ഡ് കോക്ക് ചോദിച്ച എനിക്കു കിട്ടിയതു നല്ല തണുത്ത കോക്ക്- കാര്യം തിരക്കിയപ്പോള്‍ ലവന്‍ പറയുന്നു, അതാണു നോ കോള്‍ഡ്- ഐസ് ഇട്ടിട്ടില്ലെന്നു. സോ കോള്‍ഡ് മാക്‍ഡൊണാല്‍ഡിലെ നോ-കോള്‍ഡിന്റെ അവസ്ഥ- ഹോ.. എന്തായാലും വേസ്റ്റാക്കാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ- കുളിരു കുളിരേന ശാന്തി-

സീറ്റ് നമ്പ്ര 3എ. വിന്‍ഡോസീറ്റാണു, ചെന്നതും കിടന്നുറങ്ങണം. ബോര്‍ഡിങ്ങിനാണേല്‍ ഇനിയും ഒന്നര മണിക്കൂറുണ്ട്. ഡ്യൂട്ടി ഫ്രീയില്‍ നിന്നും ചോക്ലേറ്റ്സ്, , ഒരു ടെഡി ബേറും, (കസിന്റെ മകള്‍ക്ക്) പിന്നെ 6 ചെറീയ ബിയറും (അതെനിക്ക്) വാങ്ങി, ബില്ലു പേ ചെയ്ത്, നേരെ ലോഞ്ചില്‍ ചെന്നിരുന്നു. വി.കെ.എന്‍ ന്റെ പൊടിപൂരം തിരുനാള്‍ എടുത്ത് വായന തുടങ്ങി. ഹോ, ചിരിക്കാനുണ്ടെങ്കിലും, നായമ്മാരെയൊക്കെ എന്ത് അലക്കാ അലക്ക്യേക്കണേ ചുള്ളന്‍, ഒരു നായര്‍ക്കെങ്ങനെ ഇതു സാധിക്കുന്നു. ചിരിവന്നു ഊര്‍ന്നിറങ്ങിയ കണ്ണീര്‍ കൈലേസെടുത്ത് തുടക്കുന്നതിനിടയില്‍, ട്രെയിന്‍ യാത്രക്കിടയില്‍ ബോബനും മോളിയും വായിച്ചു പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ഇന്നസെന്റിനെ നോക്കുന്നതുപോലെ പലരും എന്നെ വീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്നു മനസ്സിലായി.

വിമാനത്തില്‍ എന്റെ സീറ്റില്‍ ഒരു പെണ്ണുമ്പിള്ള ഇരിക്കുന്നു. കന്നഡക്കാരിയാന്നു തോന്നിന്നു , എന്തരു കേസ് എന്നു തിരക്കിയപ്പോള്‍ അവടെ സീറ്റ് 3.ബി, - 3സി യില്‍ വേരൊരു ചുള്ളന്‍ ഇരുപ്പുണ്ട്. സൊ, ഈ ഭവതിക്ക് രണ്ടു പുരുഷന്മാരുടെ മധ്യേയാണു ഇരിപ്പിടം കല്‍പ്പിച്ചരുളിയിരിക്കുന്നത്.- സെന്റര്‍ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്നത് ഏറ്റോം ദേഷ്യമുള്ള കാര്യമാനല്ലോ എന്നോര്‍ത്തെങ്കിലും, പോട്ടെയെന്നു കരുതി ഞാന്‍ 3-ബിയില്‍ ഇരുന്നു- കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും വിമാനം നീങ്ങിത്തുടങ്ങി, ഇതിനിടയില്‍ പുള്ളിക്കാരി കാബിന്‍ ക്രൂവില്‍ ഒരുത്തിയെ വിളിച്ച് ലേഡീസ് സീറ്റു വല്ലോം തരാവോ എന്നു ചോദിച്ചു. എന്നെ കണ്ടാലേ പ്രശ്നക്കാരനാണെന്നു തോന്നിയോ എന്തോ.. അതോ വല്ല ജോസപ്പോ ജേക്കപ്പോ പുറകിലിരിപ്പുണ്ടോ എന്നു ഞാന്‍ നോക്കി. വിമാനം ഓടുകയാണു ചേച്ചി, ടേക്കോഫിനു ശേഷം ഇമ്മക്ക് വകുപ്പുണ്ടാക്കാം അര മണിക്കൂര്‍ ഈ കാപാലികന്റെ കൂടെ അഡ്ജസ്റ്റൂ എന്നു മറുപടി നല്‍കി ഹോസ്റ്റസ് അവളുടെ പാട്ടിനു പോയി. ഉറക്കം പോയല്ലോ കര്‍ത്താവേ എന്നു മനസ്സില്‍ കരുതി, ഉറങ്ങി എങ്ങാന്‍ ചരിഞ്ഞു ഈ ഭവതിയുടെ ദേഹത്തെങ്ങാന്‍ അറിയാതെ കൊണ്ടാല്‍ വല്ല പീഢനക്കേസിലും പെടും. ഞാന്‍ സ്റ്റെഡിയായി ഇരുന്നു , ഒരു പ്രതിമപോലെ.

അരമണിക്കൂറിനകം തന്നെ തരുണീമണിക്കായി ഒരു സ്പെഷല്‍ സീറ്റും സംഘടിപ്പിച്ച് നേരത്തെ പാട്ടും പാടി പോയ എയര്‍ ഹൊസ്റ്റസെത്തി- തരുണീമണി എന്നോട് ഒരു നന്ദി പറഞ്ഞ് സ്ഥലം വിട്ടു (നന്ദി എന്തിനാണാവോ തന്നത്-) ഹാവൂ- അപ്പോള്‍ സെന്റര്‍ കാലി, എനിക്കെന്റെ 3-എ സീറ്റു കിട്ടി- വിശാലമായി ഇരിക്കാം ഉറങ്ങാം എന്നൊക്കെ കരുതിയിരുന്നതും ദാ വരുന്നു അടുത്ത പാര- തരുണിക്കു പകരം ഒരു തരുണനെയാണു റീപ്ലേസ്മെന്റായി കൊണ്ടത്തന്നത്. 30 വയസ്സു തോന്നിക്കും- കണ്ടിട്ടൊരു മല്ലു ലുക്കുണ്ട് ഞാനെന്റെ 3-അ യിലേക്കും ലവന്‍ 3-ബി യിലേക്കും ചാരിയിരുന്നു.

എംബാര്‍കേഷന്‍ ഫോമും, കൂടെ സ്വൈന്‍ ഫ്ലൂ ക്വസ്റ്റിനയറുമായി എയര്‍ ഹോസ്റ്റസ് വന്നു. 3-ബി യിലെ ചുള്ളന്‍ പേനയെടുത്ത് അതീവ ഗൌരവത്തോടെ പൂരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ കയ്യില്‍ പേനയില്ലാത്തതിനാല്‍, അവന്റെ കഴിഞ്ഞ ശേഷം അത് ഇരക്കാം എന്ന മനോ വിചാരത്താല്‍ ഞാന്‍ കയ്യിലെ ഫോമുകള്‍ വായിച്ചു. നിങ്ങള്‍ ജര്‍മനി/കാനഡ/മെക്സിക്കോ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ ഈയടുത്ത് പോയിരുന്നോ, കഴിഞ്ഞ 10 ദിവസത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് പനി വന്നിരുന്നോ, കാല്‍മുട്ടിലു വേദനയുണ്ടോ, പല്ലിനു കാന്‍സറുണ്ടോ, മുടികൊഴിച്ചിലുണ്ടോ, മൂലക്കുരുവുണ്ടോ, ബിരിയാണി കഴിച്ചാല്‍ വിശക്കാറൂണ്ടോ, എന്നീ ലൈനില്‍ ഒട്ടനവധി ചോദ്യങ്ങള്‍. 3-ബി ചുള്ളന്‍ അവന്റെ പൂരകം അവസാനിച്ചപ്പോ ഞാന്‍ പേന വാങ്ങി എഴുതി തുടങ്ങി- അപ്പോഴും നല്ല പനിയും തലവേദനയുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, എനിക്കൊരു കുഴപ്പോമില്ല എന്നു സ്വൈന്‍ ഫ്ലൂ ഫോമില്‍ എഴുതി, രണ്ടാമത്തെ എമിഗ്രേഷന്‍ ഫോം ഫില്‍ ചെയ്യുന്നതിനിടക്ക് 3-ബി ചുള്ളന്‍ എന്നെ ഒന്നു ഞോണ്ടിയിട്ട് പറഞ്ഞു എസ്‌കൂസ് മീ... (ഇപ്പോ ഷുവറായി ..ഇവന്‍ മല്ലു തന്നെ- നല്ല പെര്‍ഫക്റ്റ് മല്ലു ആക്സന്റ്)

എഴുത്തു നിര്‍ത്തി ചോദ്യ ഭാവത്തില്‍ അവനെ നോക്കിയ എന്നോട്
“ എസ്കൂസ് മി, കാന്‍ ഐ സിറ്റ് ഇന്‍ ദ വിന്‍ഡോ സീറ്റ്?”

ശെടാ- സാദാരണ കേസില്‍- സോറി-നോ എന്ന സിമ്പിള്‍ മറുപടിയില്‍ ഒതുക്കാമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ അവന്റെ പേന എന്റെ കയ്യില്‍, ഞാന്‍ ആലോചനക്കു ശേഷം ചോദിച്ചു “വാറ്റ്സ് ദ മാറ്റര്‍?”

യു നോ, ഐ ഹാവ് പ്രോബ്ലെംസ്, വൊമിറ്റിങ്ങ്, ഹെഡ് എയ്ക്ക്, സിറ്റിങ്ങ് ഹിയര്‍” അവന്റെ മറുപടി.

ആഹാ, കൊള്ളാലോ മോനേ, തരൂരിനെയാണോ നീ ട്വീറ്റാന്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നേ? നമ്പരിറക്കല്ലേ, നിന്റെ പേന.. കൊണ്ടു പുഴുങ്ങിത്തിന്നടേ എന്നു മനസ്സില്‍ കരുതിക്കൊണ്ടു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു,..
‘സോറി മാന്‍, ഐ ഹാവ് ദ സേം പ്രോബ്ലംസ്, ഏന്‍ഡ് ഡോന്റ് ലൈക്ക് റ്റൊ സിറ്റ് ഇന്‍ ദ സെന്റര്‍”

പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത മറുപടി കേട്ടതോടെ ചുള്ളന്‍ സോറി പറഞ്ഞു പിന്‌വലിഞ്ഞു, ഞാന്‍ പെട്ടെന്നു തന്നെ എമിഗ്രേഷന്‍ ഫോം പൂരിപ്പിച്ച് പേന നന്ദിപൂര്‍വ്വം തിരിച്ചേല്‍പ്പിച്ചു. സീറ്റിലേക്കു ചാഞ്ഞു. 3ബി ഗഡി അവന്റെ ബാഗു തുറന്നു മൊബൈല്‍ എടുത്ത് ഓണ്‍ ചെയ്തു- എടാ കൂവേ ഫ്ലൈറ്റ് -ത്രൂ ഔട്ട് മൊബൈല്‍ ഉപയോഗിക്കരുതെന്ന അനൌണ്‍സ്മെന്റ് നീ കേട്ടില്ലെ എന്നു ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തു അര്‍ജന്റ് കാര്യമാണാവോ ലവന്‍ ചെയ്യുന്നത് എന്നു ഞാന്‍ നോക്കി-Nokia E66 ഫോണാണവന്റെ കയ്യില്‍. അതൊന്നു കാണിക്കാനാന്നു തോന്നുന്നു. ഞാന്‍ ഇടംകണ്ണിട്ടു നോക്കി. ഡാവു ഫൊട്ടോ ഗാലറിയെടുത്ത് അവന്റെ തന്നെ ഫോട്ടോകള്‍ ബ്രൌസ് ചെയ്യുന്നു. ഒരെണ്ണം ഫുള്‍ സൂട്ടില്‍- അതെടുത്ത് സൂം ചെയ്യുന്നു, അടുത്തതെടുക്കുന്നു. സമ്മതിച്ചു മോനേ... ആ കൈപ്പള്ളിയെങ്ങാനും നിന്നെ കണ്ടാല്‍.. ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ അവനൊരു വാണിങ്ങ് നല്‍കി.

ഉള്ളില്‍ നല്ല പനിയുണ്ട്. ഇടക്കൊന്നു മയങ്ങി. ബാംഗ്ലൂരില്‍ സമയത്തിനു തന്നെ എത്തി-പുലര്‍ച്ചെ 4 മണിക്ക്. അറൈവല്‍ ടെര്‍മിനലിലേക്കു നടക്കുമ്പോള്‍ അല്പം ടെന്‍ഷനുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴും പനിയുണ്ട്. അവമ്മാരു സംശയം തോന്നിയാല്‍ പിടിച്ച് ആശൂത്രീലാക്കും 10 ദിവസം എങ്ങാട്ടു പോയി എന്നു ചോദിക്കണ്ടാ. പക്ഷേ, പാസഞ്ചേഴ്സിനെ നോക്കി, അണ്‍-ഫിറ്റ് (കള്ളടിച്ചുള്ള ഫിറ്റല്ല) ആണെന്നു തോന്നിയവരെയാണു ഫര്‍തര്‍ ടെസ്റ്റിനു വിളിക്കൂ എന്നു നേരത്തെ എവിടെയോ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, എനിക്കൊരു കൊഴപ്പോമില്ല, എന്നു അവര്‍ക്കു മനസ്സിലാവാന്‍, ആകയുള്ള 4 പാക്ക് മസിലും പെരുപ്പിച്ചാ‍ണു നടപ്പ്. കിരീടം ഹൈദ്രോസ് സ്റ്റൈലില്‍ -

എമിഗ്രേഷനു മുന്‍പാണു സ്വൈന്‍ഫ്ലൂ സ്ക്രീനിങ്ങ് ഡെസ്ക്, അവരു സ്റ്റാമ്പടിച്ചു തന്നാലെ ഇമിഗ്രേഷന്‍ കഴിയൂ. 5-6 കൌണ്ടറുകളില്‍,ഒന്നില്‍ ഒരു ലേഡി ഡോക്റ്റര്‍ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് ഞാന്‍ നടന്നു, തികച്ചും പനിയില്ലാത്ത ഒരു ആരോഗ്യദൃഡഗാത്രനെപ്പോലെ - മസിലും പെരിപ്പിച്ച് എയറും പിടിപ്പിച്ചുള്ള എന്റെ വരവു കണ്ടതേ ലേഡി ഡോക്റ്റര്‍ സീലെടുത്ത് റെഡിയായിരുന്നു. ഒന്നു നോക്കി ക്ലിയറന്‍സു തന്നതും, വയറിനിടാത് വശത്തു ആരോ വിരല്‍കൊണ്ടു കുത്തിയപോലെ അത്രനേരം പിടിച്ച എയറോക്കെ പോയി- ഹോ സമാധാനം! ഞാന്‍ എമിഗ്രേഷന്‍ കൌണ്ടറിലേക്കു നടന്നു.

(ബാക്കി പിന്നെ സമയാനുസൃതം തുടരും)

Zurich ബ്ലോഗ് മീറ്റ്- 2009 - പാര്‍ട്ട്- 2

2009-07-14T23:19:00.007+04:00

മീറ്റിനു ഞാന്‍ താമസിച്ച നൊവോറ്റല്‍

അങ്ങനെ മദാമ്മയുടെ പുറകില്‍ ട്രെയിനില്‍ കയറുമ്പോള്‍ ആ ബ്ലീകരവാദി താടിക്കാരനും കൂടെ കയറിയതായി ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. എനിക്ക് അല്പം പേടി തോന്നാതിരുന്നില്ലെങ്കിലും അതു പുറത്തു കാണിച്ചില്ല. ട്രെയിന്‍ ഒരു ടണലിലേക്ക് കയറിയതും ആകെ ഇരുട്ടായി. പൊടുന്നനെ, ചില പക്ഷികളുടെ ചിലക്കലും, കുത്തിച്ചൂടാന്റേതു പോലെയുള്ള ഭയാനക ശബ്ദങ്ങളും, ഇടക്കൊരു സിംഹ ഗര്‍ജനവും. ഭയം മനസ്സിലൊതുക്കിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരരുകില്‍ ഒതുങ്ങി നിന്നു. മദാമ്മ മറ്റാരോടോ ഇംഗ്ലീഷില്‍ പറയുന്നതു കേട്ടപ്പോഴാണു ഇത് ട്രെയിനില്‍ നിന്നും റെക്കോഡ് ചെയ്ത ശബ്ദമാണെന്നു മനസ്സിലായത്.

3 മിനിറ്റില്‍ ട്രെയിന്‍ മെയിന്‍ ടെര്‍മിനലിന്റെ മുന്നിലെത്തി വാതില്‍ താനെ തുറന്നു. എല്ലാവരും ഇറങ്ങി , മദാമ്മക്കു പുറകേ ഞാനും. എമിഗ്രേഷന്‍ പരിശോധന ഉദ്യോഗസ്തന്‍ എന്നോടു യാത്രയുടെ ഉദ്ദേശങ്ങള്‍ തിരക്കി. ബ്ലോഗു മീറ്റ് എന്ന് കേട്ടതിനാലോ എന്തോ അയാള്‍ ഭവ്യതയോടെ പാസ്പോര്‍ട്ടില്‍ എന്റ്രി സീലടിച്ച് മടക്കിത്തന്നു. കണ്വെയര്‍ ബെല്‍റ്റിലൂടെ എന്റെ ലഗേജു വരുവാനായി കാത്തുനില്‍ക്കുന്നതിനിടയില്‍ മദാമ്മ അവളുടെ ട്രോളിയും തള്ളിപ്പോവുന്നതു കണ്ടു. നിരാശാപൂര്‍വ്വം ഞാനവളോട് കാമറ കൊടുത്ത്െന്റ്എ ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു, അതനുസരിച്ച അവളോടെ “തേങ്ക്സേ” എന്ന് ഉപചാരം പറഞ്ഞു. മനസ്സിലെ പ്രതീക്ഷകള്‍ക്കു മുകളില്‍ ചാരം മൂടി. ഈ ഫോട്ടോ എന്തയാലും ബ്ലോഗിലിടണം.. മീറ്റിനായി ഇറങ്ങുന്നു എന്ന അടിക്കുറിപ്പില്‍ .

കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് എന്റെ ലഗേജ് വരുന്ന കണ്ടപ്പോഴാണ് എനിക്കു സമാധാനമായത്. ഹാന്‍ഡ് ബാഗിനകത്തു നിന്നും മീറ്റ് ബ്ലോഗില്‍ ഇട്ടിരുന്ന മീറ്റ് ലൊക്കേഷന്റെ ഗൂഗിള്‍ മാപ്പും, അഡ്രസ്സുമെല്ലാം ഞാന്‍ കയ്യില്‍ കരുതി. എയര്‍പോര്‍ട്ട് നൊവോറ്റലിന്റെ തൊട്ടരികിലുള്ള റെയില്‍ പാളത്തിനോടു ചേര്‍ന്ന പുല്‍ത്തകിടിയിലാണല്ലോ മീറ്റ് പ്ലാന്‍ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. യാത്രാ ക്ഷീണം ഒഴിവാക്കാന്‍ ഞാന്‍ നൊവോറ്റലില്‍ തന്നെയാണു മുറി ന്ബുക്ക് ചെയ്തത്. 300 സ്വിസ് ഫ്രാങ്ക് പോട്ടേന്നേ.

ട്രോളിയും തള്ളി ടെര്‍മിനല്‍ ബില്‍ഡിങ്ങില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണു ഞാനാ കൊച്ചു കട ശ്രദ്ധിച്ചത്. ശംഖും പവിഴപ്പുറ്റും പോലെ തോന്നിക്കുന്ന കൊച്ചു മണികള്‍ കോര്‍ത്തെടുത്ത പലവിധത്തിലുള്ള മാലകള്‍ വില്‍ക്കുന്ന ആ ചെറിയ കടയിലേക്കു ഞാന്‍ കയറി ചെന്നു. ഒരു ചൈനക്കാരിയാണാ കടയില്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. അഭിവാദ്യം ചെയ്ത ശേഷം ഞാന്‍ അവളോടു കുറച്ചു പഞ്ചാരയടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഭാഷാ വ്യതിയാനങ്ങള്‍ മൂലം ഞാന്‍ ആശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു (അവളും ഇംഗ്ലീഷില്‍ വീക്കാണന്നേ-) മാലകള്‍ തിരയുന്നതിനിടെ ഒരെണ്‍നം എന്റെ കണ്ണില്‍ പതിഞ്ഞു.. കൊള്ളാം അമ്മുക്കുട്ടി ചേച്ചിക്ക് ഇത് നന്നായി ചേരും..അമ്മൂട്ടിയുടെ ലോകം എന്ന പേരില്‍ ബ്ലോഗെഴുതുന്ന അമ്മൂട്ടി ചേച്ചി എന്ന കത്രീന പൌലോസല്ലേ ബ്ലോഗിലെ എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അഭ്യുദയകാംക്ഷി. വെറും കയ്യോടെ എങ്ങനെ മീറ്റിനു പോയി ചേച്ചിയെക്കാണും.. ചേച്ചിയുടെ പ്രൊഫൈല്‍ ഫോട്ടോയും, മാലയും മനസ്സില്‍ ചേര്‍ത്തു വച്ച് ഞാന്‍ കണ്ട ചേച്ചി സുന്ദരിയായിരുന്നു.

ഹൌ മച്ച് ദിസ് എന്നു ഞാന്‍ ആ ചൈനാക്കാരിയോടു ചോദിച്ചു. 150 ഫ്രാങ്ക് സര്‍ എന്നു കേട്ടതും മാല എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും താനെ താഴെ വീണു. കാര്യം ചേച്ചി എന്റെ ബ്ലോഗിലെ തേങ്ങാക്കമന്റ് അടിക്കുന്നതാണേലും, ഒരൊറ്റ പൊസ്റ്റിലും വിടാതെ കമന്റുന്നതാണേലും, 150 ഫ്രാങ്ക് ഒക്കെ, ഹോ, ഞാന്‍ മൊബൈലെടുത്ത് അതിലെ കാല്‍ക്കുലേറ്ററില്‍ കൂട്ടി നോക്കി ഹോ, പത്താറായിരം ഉര്‍പ്യ! മെല്ലെ കടയില്‍ നിന്നും തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍, യു ഡോണ്ട് വാണ്ട് ദിസ് സര്‍ എന്നൊക്കെ ആ ചൈനക്കാരി വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ നോ എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ട്രോളി തള്ളി വെളിയിലിറങ്ങി.

വല്ലാത്ത തണുപ്പ്, ബാഗു തുറന്നു മറൈന്‍ ഡ്രവിലെ വഴിയോര കച്ചവടക്കാരനില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ ജാക്കറ്റെടുത്ത് ധരിച്ചു. എന്നിട്ട് ഞാന്‍ ടാക്സി സ്റ്റോപ്പിലേക്കു നടന്നു. ഹോട്ടല്‍ അഡ്രസ്സും ഗൂഗിള്‍ മാപ്പും ഒക്കെ ഞാനവനു കൈമാറീയപ്പോള്‍ തീവ്രവാദിയെ നോക്കുന്ന പോലെ അവനെന്നെ ഒരു നോട്ടം. അപ്പോഴാണു ഞാന്‍ എന്നെ പിന്തുടര്‍ന്ന താടിക്കാരനെ ഓര്‍ത്തത്. ചുറ്റും നോക്കി , അവനെ കാണാനില്ല. ഭാഗ്യം, .

ഡ്രൈവര്‍ റഷ്യക്കാരനായിരുന്നു. അന്ന കുര്‍ണിക്കോവയുടെ കളര്‍. ടാക്സിയില്‍ കയറി അവന്‍ മീറ്റര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്ത് വണ്ടിയെടുത്തു. അവനോട് കുശലം പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ഞാന്‍ വണ്ടിയുടെ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി, അതിവേഗത്തില്‍ പുറകിലോട്ടോടി മറയുന്ന അക്കേഷ്യാ മരങ്ങള്‍, അതിലും വേഗം മുന്നോട്ടോടുന്ന ടാക്ല്സിയിലെ മീറ്റര്‍, ഇതു കണ്ട്, അതിലും വേഗതയില്‍ മിടിക്കുന്ന എന്റെ ഹൃദയവും . ടാക്സി ഹോട്ടലിന്റെ മുന്നിലെത്തി.

എന്റെ ലഗേജെല്ലാം ഇറക്കി, 45 ഫ്രാങ്ക് വാങ്ങി തിരിച്ച് ടാക്സിയില്‍ കയറി പുറപ്പെടാനൊരുങ്ങിയ അവനെ ന്‍ജാന്‍ കൈ കാട്ടി വിള്‍ഇച്ചു. എന്റെ കാമര അവനു കൊടുത്ത് രണ്ടു ഫോട്ടോയെടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അവന്‍ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഫോട്ടോ എടുത്തു ത്അന്നു, ഹും.. അവനിതങ്ങു ദഹിച്ചില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.. ബ്ലോഗിലിടാനുള്ള ഫോട്ടോയാണെന്നു ഈ അലവലാതിക്കറിയാമോ!

ഈ ഫോട്ടോക്കെന്ത് അടിക്കുറിപ്പിടും എന്നാലോചിച്ച്, ലഗേജുമെടുത്ത് ഞാന്‍ ഹോട്ടല്‍ റിസപ്ഷനിലേക്കു നീങ്ങി. ചെക്കിന്‍ ചെയ്തു നല്ല മുറി. വാള്‍മൌണ്ട് എല്‍.സി ഡി ടിവിയൊക്കെയുണ്ട്. റൂമിലെ മിനിബാറ് തുറന്നു നോക്കിയ എനിക്ക് സന്തോഷമായി. റം, സോഡ, വിസ്കി, ബിയര്‍, എന്നീ സകലമാന സാധനഗ്ങളുമുണ്ട്. ഞാന്‍ സമയം നോക്കി.

ങേ, രാത്രി 12 മണിയോ.. വെളിയിലൊക്കെ നല്ല പ്രകാശം. പിന്നെയാ ഓര്‍ത്തത് ഇവിടെ അഞ്ചു മണിക്കൂറോളം പുറകിലല്ലേ. വാച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു വച്ച് ഞാന്‍ നന്നായൊന്നു കുളിച്ചു. മിനി ബാറിലെ സകലമാന മിനി ബോട്ടിലുകളും ഒരുമിച്ചു തുറന്നു ഒരു കോക്ക്റ്റെയിലായി ഒര് പിടി പിടിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു ഉണര്‍വ്വു തോന്നി.

കുറേ നേരമായി എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട്. താഴത്തെ നിലയിലെ റസ്റ്റോറന്റില്‍ പോയി നോക്കാം. ഹോട്ടലിനകത്തെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ ഒരു കോണിലെ മേശമേല്‍ ഞാന്‍ ചെന്നിരുന്നു. ബെയറര്‍ വന്നു മെനു വച്ചിട്ടു പോയി, ദൈവം സഹായിച്ച് ഒരു സാധനം മനസ്സിലാവുന്നതു ആ മെനുവിലില്ല. ചിത്രം നോക്കി, ചിക്കന്‍ ആണെന്നു തോന്നിയ എന്തോ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു ഒരു ബിയറും.

മൂന്നും നാലും ബിയര്‍ കഴിഞ്ഞതും ഭക്ഷണം വന്നു. മീറ്റു പ്രമാണിച്ച് നാട്ടില്‍ വച്ചുതന്നെ , കത്തിയും മുള്ളും ഉപയോഗിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന രീതികള്‍ ഇഡ്ഡലി/മസാലദോശ/ഉപ്പുമാവ് എന്നീ പലഹാരങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിച്ച് പരിശീലനം നേടിയുരുന്നെങ്കിലും, ചിക്കന്‍ കഴിക്കുന്നത് അല്പം ശ്രമകരമായിരുന്നു. ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്നുറപ്പുവരുത്തി ഒരു ചിക്കന്‍ പീസെടുത്ത് മേശക്കടിയിലേക്കു കുനിഞ്ഞ് വായിലേക്കു തിരുകികയറ്റി. ഞാന്‍ കത്തിയും ഫോര്‍ക്കും വച്ചാണു കഴിക്കുന്നതെന്നു മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു മനസ്സിലാവാന്‍, ഇടക്ക് ഇതെല്ലാം പ്ലേറ്റിലിട്ട് ഉരച്ചും തട്ടിയും ഒരു ഇഫക്റ്റ് വരുത്തി. ഭക്ഷണശേഷം ബില്ലു വന്നു. 76 ഫ്രാങ്ക് ആയിരുന്നു ബില്ല്. ഞാന്‍ ക്രെഡിറ്റ് കാര്‍ഡെടുത്ത് അതില്‍ വച്ചു. മീറ്റിനു വരാന്‍ ടിക്കറ്റും ലാപ്ടോപ്പും വാങ്ങാനായി സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്കില്‍ നിന്നും 2 ലക്ഷം ലോണെടുത്തപ്പോള്‍ അവരു കോമ്പ്ലിമെന്ററി ആയി തന്നതാണു ഈ കാര്‍ഡ്. ആദ്യമായാണു ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ബില്ലെടുത്ത് പോയ വെയ്റ്റര്‍ ശരം വിട്ട പോലെ തിരിച്ചെത്തി. കാര്‍ഡ് ഡിക്ലൈന്‍ഡ് ആണത്രേ. കാര്യമെന്താണെന്നു മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, കാശു കൊടുക്കേണ്ടി വരും എന്നു മനസ്സിലായതോടെ പേഴ്സില്‍ നിന്നും നോട്ടുകളെണ്ണി അവനു നല്‍കി.

നാളെ മീറ്റിനുള്ള ഐസ് ബ്രേക്കിങ്ങ് പ്രസംഗം ഒന്നുകൂടി വായിച്ച് ഹൃദിസ്ഥമാക്കണം . തിരിച്ച് മുറിയിലെത്തി. നല്ല ക്ഷീണം റ്റി.വി. ഓണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ അതാ ഡിസ്പ്ലേയില്‍ സെലക്റ്റ് ദ പാക്കേജ് എന്നു. കൂടുതല്‍ മെനു ഓപ്ഷനുകള്‍ തിരഞ്ഞപ്പോള്‍ അതാ അഡല്‍ട്ട് എന്റര്‍റ്റെയിന്മെന്റ് പാക്കേജ്.. കൊള്ളാം.. ഞെക്കി നോക്കിയപ്പോള്‍ 24 മണിക്കൂറിനു 25 ഫ്രാങ്ക്. ഞെക്കി പാസ്വേഡും റൂം നമ്പറും അടിച്ചു. പിന്നെ സമയം പെട്ടെന്നു തന്നെ പോയി. ഐസ് ബ്രേക്കിങ്ങും പ്രസംഗവും പോട്ട് പുല്ല്!

പുലര്‍ച്ചെ മൂന്നുമണിയോടെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. മീറ്റിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധം അപ്പോഴാണുദിച്ചത്. കൃത്യം 9 മണിക്ക് ഓര്‍ഗനൈസിങ്ങ് കമ്മറ്റി വന്നു മീറ്റ് ലൊക്കേഷം എല്ലാം പരിശോധിച്ച് ബ്ലീകരവാദി ശല്യം ഇല്ലെന്നുറപ്പു വരുത്തി 10 മണിക്കാണു തുടങ്ങുന്നത്. ഇത്രയും സീനിയര്‍ ബ്ലോഗറായ താന്‍ വൈകി ചെന്നാല്‍ മോശമല്ലേ. 10 മണിക്കു തന്നെ ചെല്ലണം . അലാം വച്ച് കിടന്നതേ ഓര്‍മ്മയുള്ളൂ. രാവിലെ എട്ടുമണിക്ക് മൊബൈല്‍ നിര്‍ത്താതെ അടിക്കുന്നതു കേട്ടാണു എനീറ്റത്. ഓര്‍ഗനൈസര്‍മാര്‍ ആരെങ്കിലുമാണോ എന്നോര്‍ത്ത് നോക്കിയപ്പോള്‍, അത് അലാം അടിച്ചതാണെന്നു മനസ്സിലായി. ധടുതിയില്‍ എഴുന്നേറ്റു കുളിച്ചു , പുതു വസ്ത്രങ്ങളുമണിഞ്ഞു കണ്ണാടിക്കു മുന്ന്നില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് ഐസ് ബ്രേക്കിങ്ങ് പ്രസംഗം ഒന്നു കൂടി പരിശീലിച്ചു.

ലഗേജില്‍ നിന്നും കുറേ സാധനങ്ങള്‍ എടുത്ത് ഒരു ചെറിയ ബാഗിലാക്കി, തന്റെ നേരെ താഴെ വന്നു . സമയം 9-30 ഇനി ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റിനുള്ള നേരമില്ല. വേഗം തന്നെ റെയില്പാത മുറിച്ചു കടന്നു മീറ്റു സ്ഥലത്തെത്തി. ബാഗിനു നല്ല ഭാരമുണ്ടായിരുന്നു. പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് ആരെയും കണ്ടില്ല. ഞാന്‍ സംശയിച്ചു. ഇനി ലൊക്കേഷന്‍ മാറിപ്പോയോ.. ഗൂഗിള്‍ മാപ്പെടുത്ത് ഒന്നുകൂടി പരിശോധിച്ച. ഇല്ല സ്ഥലം ഇതു തന്നെ. കുറച്ചു വെയ്റ്റ് ചെയ്യാം. വാക്കിനുവിലയില്ലാത്ത പരട്ടകള്‍ 10 മണിയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ സമയത്തിനു വരണം. ഞാന്‍ അവിറ്റെ കണ്ട ഒരു ബഞ്ചിലിരുന്നു.

രാവിലെയായതിനാല്‍ അധികമാരുമില്ല അവിടെ. പലരും അതിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നു, ഓരോരുത്തരേയും ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി.. ഇല്ല ഇവരൊന്നും ബ്ലോഗര്‍മാരല്ല, മുഖം കണ്ടാലറിയാം. സമയം 12 മണിയാവുന്നു. എനിക്കു ടെന്‍ഷനേറി,ഞാനറിയാതെ ഇനി മീറ്റു മാറ്റിവച്ചോ, കുറച്ചു ദൂരെ മാറിയിരിക്കുന്ന ഒരാളെ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. എവിടെയോ കണ്ട പരിചയം. സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി, ഏതോ ബ്ലോഗിലെ പ്രൊഫൈല്‍ പടത്തിനു ഇദ്ദേഹവുമായി സാമ്യമുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിലും ഒരു ബാഗുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ നാട്ടില്‍ നിന്നും നേരെ വന്നതാവാം. ഞാന്‍ സംശയിച്ച് അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു, യൂ ബ്ലോഗന്‍ ? യെസ് യെസ്, ഞാന്‍ ബ്ലോഗനാണു, എന്ന്നും പറഞ്ഞ് സന്തോഷപൂര്‍വ്വം അദ്ദേഹം ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.

എന്റെപേരു മാത്തപ്പന്‍ കണ്ണോലി, മത്താപ്പു കവിതകള്‍ എന്ന ബ്ലോഗിന്റെ ഉടമസ്ഥന്‍ എന്നു പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ബ്ലോഗും ബ്ലോഗിന്റെ ലിങ്കും പരിചയപ്പെടുത്തി. ഞാന്‍ എന്റെ ബ്ലോഗ് ലിങ്ക് അദ്ദേഹത്തിനും കൈമാറി. ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ച് ബഞ്ചിലിരുന്നു മലയാളം ബൂലോഗത്തെ നിലവാരത്തകര്‍ച്ചയെക്കൂറിച്ചും, ബ്ലോഗ് വര്‍ഗീയത, വിഭാഗീയത, എന്നിവയെക്കുറീച്ചും ഒരുപാടു നേരം സംസാരിച്ചു. അദ്ദേഹം ഇടക്ക് ബാഗ് തുറന്നു ഒരു പുസ്തകമെടുത്ത് എനിക്കു നീട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു, എന്റെ ബ്ലോഗ് കവിതകളുടെ സമാഹാരമാണിത്, കണ്ണോലിയിലെ 10 സെന്റു പറമ്പു വിറ്റ് “വാട്ടര്‍ മെലന്‍ ബുക്ക്സ്” പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സമാഹാരമാണിത്. ഉടനെ ഞാന്‍ എന്റെ ബാഗു തുറന്നു എന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ 500 യാത്രാക്കുറിപ്പുകള്‍ എന്ന “ഡ്രംസ്റ്റിക്ക് ബുക്ക്സ് “ പുറത്തിറക്കിയ സമാഹാരമെടുത്ത് അദ്ദേഹത്തിനും നല്‍കി.

കൂടുതല്‍ സംസാരിച്ചപ്പോള്‍, മീറ്റിനിടയില്‍ പുസ്തകചന്തകൂടി നടത്താം എന്നുദ്ദേശിച്ചെത്തിയ ഒരേ തൂവല്‍ പക്ഷികളാണു അദ്ദേഹവും ഞാനുമൊക്കെ എന്നും കൂടി മനസ്സിലായി. അദ്ദേഃഅത്തിന്റെ സമാഹാരത്തിനു 15 ഫ്രാന്‍ക് ആണത്രേ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അപോള്‍ ബ്ലോഗ് പുലിയായ എന്റെ പുസ്തകം മിനിമം 25 ഫ്രാങ്ക് കിട്ടുജ്, 200 കോപ്പി ബാഗിലുണ്ട്. 5000 ഫ്രാങ്ക്..ഹോ, ഞാന്‍ മൊബൈലെടുത്ത് കറന്‍സി കണ്വെര്‍ട്ട് ചെയ്തു നോക്കി രണ്ടു ലക്ഷം..ഉം!

മീറ്റിനു എന്താ ആള്‍ക്കാര്‍ വരാത്തതെന്നോര്‍ത്ത് ഞങ്ങള്‍ ഉല്‍ക്കണ്ഠാകുലരായി.സമയം 1 മണിയായി. ഇനിയിപ്പോള്‍ ലഞ്ച് ഉണ്ടാവില്ലേ മീറ്റിനു? പല ചോദ്യങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ തികട്ടി വന്നു. ഞാന്‍ ലാപ്ടോപ്പെടുത്ത് ഗിമെയിലില്‍ ലോഗിന്‍ ചെയ്തു. അതാ ഒരു പാടു ബ്ലോഗ് ഫ്രണ്ട്സ് ലൈനിലുണ്ട്. ലോഗിന്‍ ചെയ്തതും അശോകന്‍ കുരുവിപ്പാടം അയാളുടെ പുതിയ പോസ്റ്റിന്റെ ലിങ്ക് ജി-ടാക്കിലൂടെ അയച്ചു തന്നിട്ടു പറഞ്ഞു, വായിച്ചു കമന്റണേ.. ! മനുഷ്യന്‍ ഇവിടെ ടെന്‍ഷനടിച്ചിരിക്കുന്ന നേരത്താ അവന്റമ്മൂമ്മേടെ ലിംഗ്! കമന്റാം എന്നു മറുപടി കൊടുത്തു..ഉടക്കാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ, എന്റെ അടുത്ത പോസ്റ്റിനു അവന്‍ കമന്റില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ അനോണി കമന്റിടും.

വേഗം, ഓണ്‍ലൈനില്‍ കണ്ട അടുത്ത ഫ്രണ്ടായ ഞണ്ണപ്പനോട് ഒരു ജി-ടോക്ക് മെസേജ് അയച്ചു ചോദിച്ചു താന്‍ വരുന്നില്ലേ മീറ്റിനു? ങേ, മീറ്റോ ഏതു മീറ്റ്, ഞണ്ണപ്പന്‍ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.. സൂറിക്ക് മീറ്റിനെക്കുറിച്ചും ഷിബു കുന്നം കുളത്തിന്റെ പോസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ വിശദീകരിച്ചുകൊടുത്തപ്പോള്‍ ഞണ്ണപ്പന്‍ ചിരിയോട് ചിരി. ഞാന്‍ അത്ഭുതത്തോടെ കാര്യം തിരക്കി. അപ്പോഴാണറീയുന്നത് ഷിബു കുന്നംകുളമല്ല പോസ്റ്റിട്ടത്, മറിച്ച് ഷിബു താമരക്കുളം ആണത്രേ, പോസ്റ്റു വായിക്കതെ ചുമ്മാ കമന്റടിച്ചാണു ശീലം പണ്ടേ, എന്നതിനാലാണു ഞാനതു ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയത്! എന്റെ തല പെരുക്കുന്നതു പോലെ തോന്നി..

സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്കിലെ ലോണ്‍, ലാപ് ടോപ്പിന്റെ ലോണ്‍ അടവ്, ടിക്കറ്റിന്റെ കാശ്, സമാഹാരം അടിച്ചിറക്കിയ കാശ്.. അതൊക്കെ പോട്ടേ.. ഇപ്പോ നൊവോട്ടലില്‍ കൊടുക്കാനുള്ള റൂം റെന്റ്? അഡള്‍ട്ട് എന്റര്‍ട്ട്റ്റെയ്ന്മെന്റ് പാക്കേജിന്റെ കാശ്,,, ഈ ബുക്കു വിറ്റിട്ട് കൊടുക്കണമെന്നു കരുതിയതാ... സൂറിക്കിനു മുകളിലെ ആകാശം ഇടിഞ്ഞു എന്റെ തലയില്‍ വീഴുന്ന പോലെ എനിക്കു തോന്നി.

ഒന്നുമറിയാതെ വാപൊളിച്ചിരിക്കുന്ന മാത്തപ്പനെ കാര്യം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി. ഞെട്ടിത്തെറിച്ച് മാത്തപ്പന്‍ പറഞ്ഞു, തനിക്ക് തിരിച്ചു പോവാന്‍ ടിക്കറ്റേലുമുണ്ട്... ഞാന്‍ ഇതു വിറ്റിട്ടുവേണം റിട്ടേണെടുക്കാന്‍ എന്നും കരുതിയാ വന്നത്.

അല്പ നേരത്തെ ചിന്തക്കു ശേഷം രണ്ടു പേരും കൂടി കുറച്ചു നീങ്ങി റോഡരികിലേക്കിരുന്നു, ഒരു പത്രത്താളെടുത്ത് തറയില്‍ വിരിച്ച് പുസ്തകങ്ങള്‍ അടുക്കി വച്ചു, ആ വഴി നടന്നു പലരും ഇതും നോക്കി കടന്നു പോയി. ഓരോ വഴിപോക്കനും പോകുമ്പോള്‍ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ സന്തോഷിന്റേയും മാത്തച്ചന്റേയും സ്വരങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു കേട്ടു

‘സന്തോഷ്’സ് ലേറ്റസ്റ്റ് ബ്ലോഗ് ട്രാവലോഗ്- ഓണ്‍ലി 1 ഫ്രാങ്ക്..”..

അല്‍ട്രാ മോഡേണ്‍ പോയംസ് ബൈ മാത്തച്ചന്‍ - ഓണ്‍ലി 1 ഫ്രാങ്ക്...
ബൈ വണ്‍ ഗെറ്റ് ഫൈ ഫ്രീ!! സ്പെഷല്‍ ഓഫര്‍ -

ഇതേസമയം , അങ്ങ് ദൂരെ മരോട്ടിച്ചാലിലെ നെറ്റ് കഫേയില്‍ ഒരു പിസിയുടെ മുന്‍പില്‍ തന്റെ ഇന്‍ബോക്സിലേക്കു നോക്കി ഞണ്ണപ്പന്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു, അവന്‍ സന്തോഷ് ഈപ്പന്‍ കുളങ്ങര അല്ല.. സന്തോഷ് ഊ*&^% കുളങ്ങരയാ.. ഹഹഹ!

Zurich ബ്ലോഗ് മീറ്റ്- 2009 - പാര്‍ട്ട്-1

2009-07-14T11:32:00.007+04:00

-നമസ്കാരം-

എന്നെ അറീയാമല്ലോ ? ഞാന്‍ സന്തോഷ് ഈപ്പന്‍ കുളങ്ങര. സന്തോഷിന്റെ ബ്ലഞ്ചാര ലോകം എന്ന ബ്ലോഗിന്റെ ഉടമസ്ഥനും എഴുത്തുകാരനും കമന്റ് മോഡറേറ്ററും കൂടിയാണു ഞാന്‍. 12, 32, 223 ഹിറ്റുകളും (മുഖത്തല്ല) 988 ഫോള്ളോവേഴ്സും 500 ഇല്‍ അധികം പോസ്റ്റുകളും ഓരോ പൊസ്റ്റിനും നൂറ്റമ്പതോളം കമന്റുകളുമുള്ള എന്നെ, നിങ്ങള്‍ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതുതന്നെ വിരൊധാഭാസമാണെന്നറിയാം, പക്ഷേ എന്തു ചെയ്യാം.. നാലാളും ഒരു ക്യാമറയും കണ്ടാല്‍ എന്റെ പേരും, ബ്ലോഗിന്റെ പേരും ലിങ്കുമടക്കം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് ശീലമായിപ്പോയി. (ഇതൊരു രോഗമാണോ ഡോക്റ്റര്‍?- ആവണക്കെണ്ണ, ഒതളങ്ങ, മഞ്ചാടിക്കുരു എന്നി ബ്ലോഗുകള്‍ സമം ചേര്‍ത്ത് വായിച്ചാല്‍, സോറി, എന്നീ ഒറ്റമൂലികള്‍ സമം ചേര്‍ത്തു കഴിച്ചാല്‍ ഇതിനൊരു ശമനമുണ്ടാകുമെന്നു ബ്ലോഗിലെ പ്രശസ്ത ഭിഷഗ്വരനായ അനോണി മാഷിന്റെ ഒരു പോസ്റ്റില്‍ കണ്ടിരുന്നു)

അത് പോട്ടെ. ഞാനിപ്പോള്‍ നില്‍ക്കുന്നത് കൊച്ചിന്‍ ഇന്റെര്‍നാഷണല്‍ എയര്‍പോര്‍ട്ടിലാണ്. എന്റെ ചുറ്റിലും യാത്രക്കാരുടെ തിരക്ക്. പല ദേശങ്ങളിലേക്കു പോകുന്ന യാത്രക്കാര്‍, കുഞ്ഞുങ്ങളെയുമെടുത്ത അമ്മമാര്‍. ഞാന്‍ എവിടെ നില്‍ക്കുന്നു എന്നല്ല, എങ്ങാട്ട് പോകുന്നു എന്നതാണു പ്രധാനം. ഡൈജസ്റ്റ് എയര്‍വേസിന്റെ BP-212 കൊച്ചിന്‍-സൂറിക് (ബോംബേക്കാരു ജൂറിച്ച് എന്നും ജൂറിക്ക് എന്നും പറയും) വിമാനത്തിനായി കാത്തു നില്‍ക്കുകയാണു ഞാന്‍. അതി പ്രശസ്ത ബ്ലോഗറും സംഘാടകനുമായ ഷിബു കുന്നംകുളം സംഘടിപ്പിക്കുന്ന "സൂറിഖ് ഇന്റര്‍നാഷണല്‍ ബ്ലോഗ് മീറ്റ് 2009"ഇല്‍ പങ്കെടുക്കാനായി സ്വിറ്റ്സര്‍ലാന്‍ഡിലേക്ക് പോകയാണു ഞാന്‍. ഈ ബ്ലോഗ് മീറ്റിന്റെ അറിയിപ്പും തുടം കോലാഹലങ്ങളും, ആയിരുന്നല്ലോ ഈയടുത്ത് വര്‍ത്തകളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത്.

ബോര്‍ഡിങ്ങ് പാസും പിടിച്ച് വായും പൊളിച്ചുള്ള നില്പ് കുറേ നേരമായി. അത്യാവശ്യം കളറുകളെയൊക്കെ കണ്ട് മതിയായപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മെല്ലെ ഇമിഗ്രേഷനിലേക്കു നടന്നു. എന്റെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് ഒരു അര്‍ജന്റീനക്കാരനാണെന്നു തോന്നുന്നു മറഡോണയുടെ ഒരു ലുക്ക്. ക്വൂവില്‍ നിന്നും ഓഫീസര്‍ എന്നെ വിളിച്ചു "എന്നാ കോപ്പിനാടാ എരപ്പാളി നീയാ ക്വ്യൂവില്‍ നിക്കുന്നേ, അത് ഫോറിനേഴ്സിനുള്ള ക്വ്യൂവാ" അല്ല സാറേ ഞാനും ഒരു ഫോറിന്‍ കാരനാ, പണ്ടു അഞ്ചു വര്‍ഷം ഗള്ഫില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞതൊന്നും അയാള്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. എന്റെ പാസ്പോര്‍ട്ട് വാങ്ങി പാസ്സ്പോര്‍ട്ടും വിസയുമൊക്കെ പരിശോധിച്ച് യെന്നാ പുഴുങ്ങാനാ സൂറിക്കിലേക്ക് എന്ന ഭാവേന നോക്കി., ശേഷം പാസ്സ്പോര്‍ട്ടില്‍ ഒരു സീല്‍ ആഞ്ഞടിച്ചു. ആ അടി അങ്ങേരെന്റെ മുഖത്തടിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ താടിയെല്ലു തകര്‍ന്നു ഞാന്‍ സമാധിയായേനേ എന്നു ഞാനോര്‍ത്തു.

കസ്റ്റംസുകാരന്‍ ചേട്ടന്‍ എന്നെ ഒരു പലകപ്പുറത്ത് കയറ്റി നിര്‍ത്തി ദേഹത്ത് പലയിടത്തും പരതി നോക്കി, എനിക്ക് ഇക്കിളിയായെങ്കിലും ഡെല്‍ഹി ഹൈക്കോടതി വിധി മുന്‍പ് കേട്ടിരുന്നതിനാല്‍ പ്രശ്നമൊന്നും തോന്നിയില്ല. എന്നാലും പോലീസുകാരിലും ഇമ്മാതിരി ടീമുകളുണ്ടല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു- കസ്റ്റംസു പരിശോധനക്കുശേഷം ഞാന്‍ നേരെ ലോഞ്ചിലേക്കു നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ വിവിധ രീതിയില്‍ മദ്യക്കുപ്പികള്‍ ആലങ്കാരികമായി നിരത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ കട കണ്ടു. ഡ്യൂട്ടി ഫ്രീ ഷോപ്പ് എന്നാണത്രേ ഇതിനു പറയുന്നത്. മദ്യക്കുപ്പികളുടെ ആകര്‍ഷണീയതയില്‍ മയങ്ങിയ ഞാന്‍ അകത്തു കയറി ഒരു ജാക്ക് ഡാനിയേലെടുത്ത് കാശു കൊടുത്ത ശാഷം കവര്‍ ഊരിയെറിഞ്ഞ് അരയില്‍ തിരുകി ലോഞ്ചില്‍ വന്നിരുന്നു. ഇതിനിടയില്‍ അനൌണ്‍സ്മെന്റു വന്നു ഡൈജസ്റ്റ് എയര്‍വേസിന്റെ ബജറ്റ് വിമാനം 14 മണിക്കൂര്‍ ലേറ്റാണത്രേ. യാത്രക്കാരില്‍ ചിലര്‍ ഗ്രൌന്റ് സ്റ്റാഫിനോട് തര്‍ക്കിക്കുന്നതും ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ അരയിലെ കുപ്പി പുറത്തെടുത്ത് രണ്ടു കവിള്‍ മോന്തി. 12 മണിക്കൂറ് കാത്തിരിപ്പ്.. ഇനി 2 കുപ്പി കൂടി വാങ്ങേണ്ടി വരുമല്ലോ കര്‍ത്താവേ എന്നു ചിന്തിച്ചു.

ഇതിനിടക്ക് ഞാന്‍ എന്റെ ഡെല്‍ ഇന്‍സ്പിരേഷന്‍ 1450 ( കോര്‍-2 ഡുവോ 2.2 ജി.ഹേട്ട്സ്, 2 ജി.ബി റാം) ലാപ്പ്ടോപ്പെടുത്ത് മടിയില്‍ വച്ചു. ചുറ്റുമിരുന്ന പലരും എന്നെ സാകൂതം അത്ഭുതത്തോടെ വീക്ഷിക്കുന്നു.. ഞാനൊരു പുലി തന്നെ എനിക്കും തോന്നിത്തുടങ്ങി. ഫ്രീ വയര്‍ലെസ് കണക്ഷന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ വേഗം ഇന്റര്‍നെറ്റു കണക്റ്റ് ചെയ്ത് എന്റെ ബ്ലോഗ് അഡ്രസ്സ് തുറന്നു. എന്റെ 534 ആമത്തെ പോസ്റ്റായ അട്ടപ്പാടിയിലേക്കൊരു വനയാത്ര"എന്ന പോസ്റ്റു നോക്കി. 98 കമന്റേ ആയിട്ടുള്ളൂ, ഏതെങ്കിലും ഒരു എരപ്പാളി കൂടി കമന്റിട്ടാല്‍, നന്ദി കമന്റ് ഇട്ട് ഇത് 100 തികക്കാം.. ഞാന്‍ പ്ജ് റിഫ്രഷ് ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു, മണിക്കൂറുകള്‍ നീങ്ങി, ആരു വരാന്‍. ഇതിനിടക്ക് ഡൈജസ്റ്റ് എയര്‍വേസിന്റെ വിമനം വന്നു പണ്ടാരമടങ്ങി എന്നു അനൌണ്‍സ്മെന്റ് വന്നതും ഞാന്‍ പോസ്റ്റില്‍ ഒരു അനോണി കമന്റിട്ടു "കലക്കി സന്തോഷേ !" ശേഷം, എന്റെ ഐഡിയില്‍ നിന്നും ലോഗിന്‍ ചെയ്ത് 95 മുതല്‍ 99 വരെയുള്ള കമന്റുകള്‍ക്കെല്ലാം നന്ദി പ്രകാശിപ്പിച്ചു. ഓരോ 5 കമന്റു കഴിയുമ്പോഴാണല്ലോ ഞാന്‍ നന്ദിപ്രകാശനം നടത്താറുള്ളത്. ആര്‍ക്കെങ്കിലും നന്ദി പറയാന്‍ മറന്നോ എന്നു രണ്ടാമതൊന്നുകൂടി വിശദമായി പരിശോധിച്ചുറപ്പു വരുത്തി ഞാന്‍ വേഗം വിമാനത്തിലേക്കു നടന്നു.

കൊള്ളാം, നല്ല കിണ്ണന്‍ മൊതലുകള്‍, എയര്‍ ഹൊസ്റ്റസ്.. എന്തായാലും എന്റര്‍ടെയിന്മെന്റിനു കുറവുണ്ടാവില്ല.. കൌണ്ടറില്‍ നിന്നും ഇരന്നു വാങ്ങിയ വിന്‍ഡോ സീറ്റില്‍ ചെന്നിരുന്നു ഞാന്‍ ചുറ്റും വീക്ഷിച്ചു. യാത്രക്കാര്‍ അവരുടെ ബാഗെല്ലാം മുകളിലെ ലോക്കറില്‍ വക്കുന്നു. ഞാനും ഒരെണ്ണം തുറന്നു ബാഗ് അങ്ങോട്ടു വച്ചു. ആദ്യമായുള്ള ആകാശയാത്രയാണെന്നുള്ള ടെന്‍ഷനൊന്നും ഞാന്‍ കാണിച്ചില്ല. കൈ ചെറുതായി വിറക്കുന്നുണ്ട്.. അത് ടെന്‍ഷന്‍ മൂലമല്ല, മറിച്ച് മദ്യപിക്കാത്തത്തിന്റേയാ. എന്റെ കൈ അരയിലെ കുപ്പിയിലേക്കു നീണ്ടു.

വിമാനം മെല്ലെ നീങ്ങി തുടങ്ങി. എയര്‍ ഹോസ്റ്റസ് മുന്നില്‍ അന്നു നിന്നു എന്തോ ചേഷ്ടകള്‍ കാണിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാന്‍ അവളേ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല, കാരണം അവളുടെ അപ്പുറത്ത് കുറച്ചു നീങ്ങി കാണാന്‍ കുറച്ചുകൂടി മെച്ചപ്പെട്ട ഒരുത്തി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ സീറ്റിന്റെ നിരയില്‍ ഞാന്‍ മാത്രം , എതിര്‍ വശത്ത് ഒരു മദാമ്മയും. വിമാനം സ്പീഡു കൂടുന്തോറും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പും കൂടി, അവസാനം ആകാശത്തേക്കുയര്‍ന്ന നിമിഷത്തില്‍ എന്റെ അന്തരാളങ്ങളില്‍ നിന്നൊരു ടര്‍ക്കിക്കോഴി ചിറകടിച്ചു പറന്നുപോയി.. ഞാന്‍ ആം റെസ്റ്റില്‍ ബലമായി പിടിച്ചിരുന്നു.

അല്പസമയത്തിനകം തന്നെ ഹോസ്റ്റസ് ഉന്തുവണ്ടിയും തള്ളി വന്നു എന്നോടു ചോദിച്ചു, യു ലൈ റ്റു ഡ്രിങ്ക് സംതിങ്ങ് സര്‍? ചൂടല്ലേ, ഷുഗര്‍ പേഷ്യന്റല്ലേ, ഞാന്‍ പറഞ്ഞു ബ്രാണ്ടി. അവള്‍ ഒരു ഗ്ലാസ്സില്‍ അടി നനയും വിധം മാത്രം അല്പം ബ്രാന്റിയൊഴിച്ച് എനിക്കുനേരെ നീട്ടി. ഒറ്റ വലിക്ക് അകത്താക്കും മുന്‍പ് ഞാന്‍ ആ ശബ്ദം കേട്ടു. 6 ഡോളര്‍ സര്‍. ഭാഗ്യം.. കുടിച്ചിരുന്നേല്‍ വെവരമറിഞ്ഞേനേ.. ബ്രാണ്ടിയടിച്ചാല്‍ ഐ വൊമിറ്റ് എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഗ്ലാസ് അവള്‍ക്ക് തിരികെ നല്‍കി.. 6 ഡോളറേ.. 300 രൂപക്ക് എത്ര ഫുള്ളു വാങ്ങാം ബീവറേജസീന്നു..ക്വൂ നില്‍ക്കണമെന്നല്ലേയുള്ളൂ.. ഞാനങ്ങു സഹിച്ചു. അവള്‍ പോയതും ഞാന്‍ അരയില്‍ നിന്നും കുപ്പിയെടുത്ത് 2 കവിള്‍ മോന്തി. എതിര്‍വശത്തെ മദാമ്മ എന്നെ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. അവള്‍ക്കു വേണമോ എന്തോ? കുപ്പിയില്‍ ഇനി അധികം ബാക്കിയില്ല, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു പെഗ് ഓഫര്‍ ചെയ്ത് അവളെ മടിയില്‍ സോറി, അരികില്‍ ഇരുത്താമായിരുന്നു.

ഞാന്‍ കാമറ ഓണാക്കി വിന്‍ഡോയിലൂടെ രണ്ടു ഫോട്ടോ എടുത്തു. ബ്ലോഗിലിടണം, മേഘപാളികളിലൂടെ മീറ്റിലേക്ക് എന്ന അടിക്കുറിപ്പോടെ-

മേഘപാളികള്‍ക്കിടയിലൂടെ മീറ്റിലേക്കൊരു പ്രയാണം

നല്ല വിശപ്പ്. ആര്‍ത്തിയോടെ ഞാന്‍ എയര്‍ ഹോസ്റ്റസുമാരെ നോക്കിയെങ്കിലും, ഭക്ഷണം കിട്ടുന്ന ലക്ഷണമില്ല. കാശുകൊടുത്ത് ഇതിനകത്തൂന്നു കഴിക്കാനും വയ്യ. മെല്ലെ ഉറക്കത്തിലേക്കു ഞാന്‍ വഴുതിവീണു...അനൌണ്‍സ്മെന്റ് കേട്ടിട്ടാണ് ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റത്. വിമാനം സൂറിക്കിനു മുകളില്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നു വല്ലാത്തൊരു ശബ്ദത്തോടെ അത് ലാന്റു ചെയ്തു. ഞാന്‍ സീറ്റു ബെല്‍റ്റു വിടുവിച്ച് കുപ്പിയിലെ ബാക്കികൂടി അവസാനിപ്പിച്ച് കാലിക്കുപ്പി സീറ്റിനടിയിലേക്കിട്ടു.

വിമാനം റണ്വേയിലൂറ്റെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കയാണ്, ആദ്യം തന്നെ ഇറങ്ങാന്ആയി ഞാന്‍ സീറ്റില്‍ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ഓവര്‍ഹെഡ് ലോക്കര്‍ തുറന്നു എന്റെ ബാഗെടുത്തു. പോയി സീറ്റിലിരിക്കടാ പരട്ടേ എന്നലറി വിളിച്ച് ഒരു എയര്‍ ഹൊസ്റ്റസ് ഓടി വന്നു. എന്തു നല്ല കൊച്ചാണെന്നാ ഞാന്‍ കരുതിയത്, ഇവളിത്രക്കു ഭദ്രകാളി ലൈന്‍ ആണോ, ഞാന്‍ തിരിച്ചു സീറ്റിലിരുന്നു. വിമാനം നിന്നതും ഓടി മുന്‍ വശത്തെ ഡോറിനരുകില്‍ ചെന്നപ്പോഴാണറിയുന്നത്, ഇറങ്ങേണ്ടത് പുറകിലെ ഡോറിലൂടെയാണെന്നു. ക്വൂവില്‍ നിന്ന് ഏറ്റവുമവസാനം വിമാനത്തില്‍ നിന്നിറങ്ങി ഞാന്‍ ടെര്‍മിനലിലേക്കു നടന്നു.

ചുറ്റും യാത്രക്കാര്‍ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് നടക്കുന്നുണ്ട്. എസ്കലേറ്റര്‍ ഇറങ്ങി ചെന്നത് ഒരു വലിയ ഹാളികേക്കാണു. അവിടെ ഒരു റെയില്വേ സ്റ്റേഷന്റെ കെട്ടും മട്ടും. വേറേ യാതൊന്നുമില്ല. ഇവിടെ എമിഗ്രേഷനും കസ്റ്റംസും ഒന്നുമില്ലേ, ഞാന്‍ സംശയിച്ചു ഇത്ര ഈസിയാണോ? ചുമ്മാതല്ല ഷിബു സൂറിക്കില്‍ തന്നെ ബ്ലോഗ് മീറ്റ് അറേഞ്ച് ചെയ്തത്, എല്ലാവര്‍ക്കും പങ്കെടുക്കാമല്ലോ.. അപാരം തന്നെ ഷിബൂ ഒന്നൊന്നര ബുദ്ധി തന്നെ!.. ഉഗ്രന്‍, അസ്സലായി, കലക്കി കട്ടിലൊടിച്ചു,

ഇതിനിടക്ക് ഒരു ട്രെയിന്‍ വന്നു നിന്നു, ഹാളിന്റെ ആ വശത്തെ വാതില്‍ തുറന്നു , പല യാത്രക്കാരും അതില്‍ കയറീ. എനിക്കങ്ങനെ കയറാനാവില്ലല്ലോ.. എന്റെ ലഗേജ് ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ പോവും? അതിലല്ലേ, മീറ്റിനിടാനായി വാങ്ങിയ പുതിയ ജീന്‍സും ടീഷര്‍ട്ടും ജട്ടിയുമൊക്കെ? അതിലുപരി, മീറ്റിന്റെ ഐസ് ബ്രെയ്ക്കിങ്ങിനായി"ഉള്ള 6 പേജ് പ്രസംഗവും അതിലല്ലേ ? ജട്ടിയില്ലേലും പോട്ട്, മീറ്റിനു പ്രസംഗിച്ചില്ലേല്‍ പോയില്ലേ കാര്യം!

സംശയത്തോടെ ഞാന്‍ അടുത്തു കണ്ട മദാമ്മയോട് ഇംഗ്ലീഷില്‍ ചോദിച്ചു..

ഐ കമിങ്ങ് ഹിയര്‍, മൈ ബേയ്ഗ് നോട്ട് കമിങ്ങ് ഹിയര്‍ ..വൈ?

"വാട്ട്? അവള്‍ക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ലെന്നു തോന്നുന്നു, പാവം.. മീറ്റു പ്രമാണിച്ച് ഞാന്‍ പതിച്ച് റാപ്പിഡെക്സ് ഇംഗ്ലീഷ് സ്പീക്കിങ്ങ് ക്രാഷ് കോഴ്സ് ഇന്‍ 7 ഡേയ്സ് എന്ന കോഴ്സിന്റെ നിലവാരം എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി, മനസ്സാ പഠിപ്പിച്ച് ജോഷി സാറീനു നന്ദി പറഞ്ഞു എന്നിട്ട് കുറച്ചു കൂടി സിമ്പിളാക്കി കയ്യും കാലും ഒക്കെ ചേര്‍ത്ത് ആംഗ്യഭാഷയില്‍ ചോദിച്ച ഇംഗ്ലീഷ് അവള്‍ക്ക് മനസ്സിലായി, മറുപടി വന്നു..

"യു വെയ്റ്റ് ഹിയര്‍, റ്റേക് ദ നെക്സ്റ്റ് റ്റ്രെയ്ന്‍, കലക്റ്റ് ദ ബാഗേജ് ഫ്രം ദ മെയിന്‍ റ്റെര്‍മിനല്‍". ഹോ അത്ഭുതം തന്നെ.. . മൈ ബേയ്ഗ് കമിങ്ങ് ഇന്‍ ട്രെയിന്‍? ഞാന്‍ സംശയം തീര്‍ക്കാന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ പറഞ്ഞു. "വെയ്റ്റ് ഏന്റ് ഫോളോ മീ.." ( ഹീശ്വരാ.. വല്ലതും തരാവ്വോ! ചുമ്മാ ആഗ്രഹിച്ചു)

പിന്നെ മനസ്സിലായി, ഇവിടന്നു ട്രെയിനെടുത്ത് മെയിന്‍ ടെര്‍മിനലില്‍ പോയാല്‍ അവിടെയാണു എമിഗ്രേഷനും ബാഗേജ് ക്ലെയിമും ഒക്കെ.. ഹോ മെനക്കേട്! ചുറ്റും നോക്കി, എന്റെയരുകില്‍ ഒരു താടിക്കാരന്‍.. വല്ല ബ്ലീകരവാദിയുമാണോ രെന്തോ.. മീറ്റു തകര്‍ക്കാന്‍ ഭീകരവാദികള്‍ വരാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്നു ഏതോ പോസ്റ്റില്‍ വായിച്ചതോര്‍ത്തു. താടിക്കാരന്റെ മുഖം മനസ്സില്‍ വരച്ചിട്ടു. വല്ല തെളിവെടുപ്പിനുമായി ആവശ്യം വന്നാലോ. ഇരമ്പലോടെ ട്രെയിന്‍ വന്നു നിന്നു.. മദാമ്മ ട്രെയിനിലേക്കു നടന്നതും, അവളുടെ പുറകേ , പുറകുവശം സസൂക്ഷ്മം വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനും നടന്നു.

(സമയം കിട്ടിയാല്‍ തുടരും)

റഷ്യന്‍ മീഡിയേഷന്‍

2009-02-23T21:19:00.002+04:00

ബാങ്കില്‍ നിന്നിറങ്ങി, വണ്ടിയില്‍ കയറി സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു. ഏ.ടി.എം കാര്‍ഡും, കാഷും പോക്കറ്റില്‍ തന്നെയില്ലെ എന്നൊന്നുകൂടി ഉറപ്പു വരുത്തി, റേഡിയോ ഓണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ എഫ്.എം നിലയത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഗോള്‍ഡന്‍ ഹിറ്റ് കാതില്‍ ഒഴുകിയെത്തി..

"സ്വര്‍ഗ്ഗം താണിറങ്ങി വന്നതോ, സ്വപ്നം പീലി നീര്‍ത്തി വന്നതോ..
ഈശ്വരന്റെ ചിന്തയില്‍ അഴകെഴുന്നതത്രയും, ഇവിടെയൊന്നു ചേര്‍ന്നു വന്നതോ.."

യേശുദാസിന്റെ മനോഹര ശബ്ദത്തില്‍ , അതും ആസ്വദിച്ച്, ഗിയര്‍ "ഡി"യിലേക്കിട്ട്, പാര്‍ക്കിങ്ങില്‍ നിന്നും എടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ഞാനൊന്നു നോക്കി..

ഹോ, പാട്ടിനു ചേര്‍ന്ന ഒരു സീന്‍ അതാ മുന്നില്‍..
അതി സുന്ദരിയായൊരു റഷ്യന്‍ യുവതി വണ്ടിക്കു മുന്നിലൂടെ സര്‍വീസ് റോഡ് കുറുകെ കടന്നു മെയില്‍ റോഡിലെ ടാക്സി സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കുന്നു. എങ്ങനെ വര്‍ണ്ണിക്കും..സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി വന്നതു തന്നെ, സോറി, സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലെ ഏതോ ഡിസ്കോ ക്ലബ്ബില്‍ നിന്നും..

5.5 അടിയോളം ഉയരം, കേറ്റ് വിന്‍സ്ലറ്റ് ഫോട്ടോഷോപ്പിലെ റെഡ് ഫില്റ്ററിലൂടെ ഒന്നു കയറിയിറങ്ങി, അല്പം കൂടി ഒന്നു തടിച്ച പോലെയുള്ള ശരീരം, പെര്‍ഫക്റ്റ് ബോഡി ഷേപ്പ്..ആകെക്കൂടി ഒരു കുറവെന്നു പറയാനുള്ളത് തുണിയാണ്. സീത്രൂ ടോപ്പ്, അടിച്ചപ്പോ തുണി തികയാഞ്ഞതാണോ, അതോ പാവം ഒരു 10 കൊല്ലം മുന്‍പ് ഉപയോഗിച്ചതാണോ.. തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്താനാവില്ല..

ഓണം/ വിഷു പോലുള്ള വിശേഷദിവസങ്ങളിലൊക്കെ നാട്ടിലെ സോമേട്ടന്റെ 1210 ലോറിയുടെ ബമ്പറിന്റെ ഫ്രണ്ടില്‍ മാല തൂക്കിയിട്ട പോലെ കൊച്ചു ഷാളു പോലെ എന്തോ കഴുത്തിലൂടെ തൂക്കിയിട്ടിട്ടുണ്ട്,അതുകൊണ്ട് സംഗതികളൊക്കെ ഇന്‍‌ടാക്റ്റ് ആയിട്ടു നിക്കുന്നുണ്ട്. കഷ്ടി 12 ഇഞ്ച് നീളത്തില്‍ വച്ച് പഴയൊരു ജീന്‍സ് മുറിച്ചിരിക്കുന്നു..അതാണെങ്കിലോ ഫുള്‍ ടൈറ്റും, മൊത്തം ശരീരത്തിന്റെ 85% ഏരിയാവും ഷാര്‍ജയിലെ മന്ദമാരുതന്‍ വാരിപ്പുണര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്ന ആ റഷ്യന്‍ വെണ്ണക്കല്‍ ശില്പത്തിനെ കണ്ടാല്‍ നയന്‍ താര/മമത മാരു വരെ "ശ്ശോ"ന്നും പറഞ്ഞ് നാണിച്ച് മൂക്കത്ത് വിരല്‍ വയ്ക്കും.. ആരു കണ്ടാലും, ഒന്നല്ല, പലവട്ടം നോക്കിപ്പോകും, എന്നു മാത്രമല്ല.. ഒരേസമയം എങ്ങോട്ടൊക്കെ നോക്കും എന്നൊരു കണ്‍ഫ്യൂഷനുണ്ടാകുമെന്നു മാത്രം.

ആ സൌന്ദര്യ ധാമത്തെ ഒന്നു നോക്കിയ ഞാന്‍ ഗിയര്‍ ഡി- യില്‍ നിന്നും മാറ്റി ന്യൂട്രലിലേക്കു തന്നെയിട്ടു. അവളാണെങ്കില്‍ ടാക്സി സ്റ്റോപ്പില്‍ ചെന്നു ടാക്സിക്കോ, അതോ അതിലേ പോകുന്ന ഏതെങ്കിലുമൊരു "റേഞ്ച് റോവറോ" കാത്ത് നില്‍പ്പായി. ഞാന്‍ ചുറ്റുമൊന്നു കണ്ണോടിച്ചു ആ പരിസരത്തുള്ളവര്‍ മുഴുവന്‍ ലവളേയാണു നോട്ടം, എന്തിനധികം ടാക്സിക്കു നില്‍ക്കുന്ന ഒന്നു രണ്ടു മല്ലു ചേച്ചിമാരടക്കം, അസൂയക്ക്കണ്ണോടെ... പോരാത്തതിനോ, മെയിന്‍ റോഡില്‍ ട്രാഫിക്കില്‍ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പലരുടേയും കണ്ണുകളുടേയും ഫൈനല്‍ ഡെസ്റ്റിനേഷന്‍ ഈ റഷ്യന്‍ സുന്ദരി തന്നെ. ഇത്രയും സുന്ദരിയായൊരുവളെ പട്ടാപ്പകല്‍ പൊതുജന മധ്യത്തില്‍ ഒറ്റക്കിട്ടു പോവുന്നതെങ്ങനെ, അവള്‍ക്കൊരു ടാക്സി കിട്ടിയിട്ടു പോയാല്‍ മതിയെന്നു ഞാനും നിരീച്ചു, ഒരു 10 മിനിറ്റ് നേരത്തേക്ക് ഏതെങ്കിലും ടാക്സി ആ പരിസരത്തു വന്നിരുന്നെങ്കില്‍, അവളതില്‍ കയറി പോയിരുന്നെങ്കില്‍, ഞാനടക്കം അവിടെയുള്ള സകലവനും ആ ടാക്സിക്കാരന്റെ തന്തക്കു വീളിച്ചേനേയെന്നതു മൂന്നരത്തരം.

മതി, എന്തായാലും പോയേക്കാം എന്നോര്‍ത്ത് വീണ്ടും വണ്ടിയെടുക്കാനായി മിററില്‍ നോക്കുയപ്പോഴാണു, ദാ, മദീന സൂപ്പര്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ നിന്നും രണ്ടു ഡെലിവറി ബോയ്സ്,2 സൈക്കിളില്‍ വരുന്നു, പുറകിലെ കാരിയറില്‍ ഡെലിവറി ഐറ്റംസ്, രണ്ടു പേരുടായും കൈകള്‍ സൈക്കിള്‍ ഹാന്‍ഡിലിലും, കണ്ണുകള്‍ റഷ്യക്കാരിയിലും. രണ്ടു പേരും ഇടക്കെന്തോ രഹസ്യം പറയുന്നുമുണ്ട്.. "നോക്കിയേടാ ഒരു മൊതല്‍" എന്നാവുമെന്നുറപ്പ്.. സൈക്കിള്‍ നേരെ പോവുന്നുണ്ട്..റഷ്യക്കാരിയെ കടന്നു പോകുന്നതും രണ്ടു പേരുടേയും തലകളും ഇടത്തോട്ട് തിരിയുന്നുമുണ്ട്. ഇവരെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന എനിക്ക് രസം കയറി.. വീണ്ടും വണ്ടി ന്യൂട്രലാക്കിയിട്ടു. ആ സമയത്താനു ദാ വലതു വശത്തൂന്നു രണ്ടു പച്ചകള്‍ (പാക്കിസ്ഥാനികള്‍) വരുന്നത്. രണ്ടു പേരുടേയും ശ്രദ്ധ അതീവ ജാഗ്രതയോടെ റഷ്യന്‍ യുവതിയിലോട്ടാണു.. മല്ലു പിള്ളാരെപ്പോലെ അവര്‍ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും കമന്റുപറയുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒറ്റക്ക് സൌന്ദര്യാസ്വാദനം നടത്തുന്നു.. രണ്ടു പേരും കൈകള്‍കൊണ്ട് ശ്രീമൂലനഗരം റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്റെ ടവറില്‍ ഫൈന്‍ റ്റ്യൂണിങ്ങ് നടത്തുന്നുമുണ്ട്. വൃത്തികെട്ടവന്മാര്‍ എന്നു മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ റോഡിലേക്കു ശ്രദ്ധിച്ചതും, പിന്നെയവിടെ കേട്ടത് പതക്കോം എന്ന ഒരു ശബ്ദമാണ്. മുന്നിലോട്ട് നോക്കിയതും മലയാളി ഡെലിവറി ബോയ്സിനേയും, പച്ചകളേയും കാണാനില്ല.. നിന്ന നില്‍പ്പില്‍ ഇവന്മാരെവിറ്റെപ്പോയി എന്നു വണ്ടറടിച്ച് താഴോട്ട് നോക്കിയപ്പൊഴാണു കണ്ടത്..

ഏറ്റവും താഴെ ആദ്യ ഡെലിവറി ബോയി, അതിന്റെ മുകളില്‍ സൈക്കിള്‍, പിന്നെ, രണ്ടാമത്തെ മല്ലു, അവന്റെ മുകളില്‍ സൈക്കിള്‍ അതിനെ മുകളില്‍ രണ്ടു പച്ചകള്‍ , ബിഗ്-മാക്ക് ബര്‍ഗറുപോലെ അട്ടിയട്ടിയായി വീണു കിടക്കുന്നു, അതും എന്റെ വണ്ടിയുടെ തൊട്ടു മുന്നില്‍. റഷ്യന്‍ സൌന്ദര്യത്തില്‍ മയങ്ങിയ നാലു തലകള്‍ നടക്കുന്ന ഡയറക്ഷനില്‍ നിന്നും വ്യതിചലിച്ചതിന്റെ പരിണിതഫലമായുണ്ടായൊരു കൂട്ടയിടിയാണു കാരണമെന്നു പറയേണ്ടല്ലോ. ഒരുത്തന്‍ വീഴുന്നതും കണ്ടു ചിരിക്കുന്നത് അത്ര ശരിയല്ലെങ്കിലും, ആ വീഴ്ചക്കുണ്ടായ കാരണമോര്‍ത്തപ്പോള്‍ ചിരി നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല.. സ്റ്റോപ്പില്‍ നില്ക്കുന്നവരുടെയും അവസ്ഥ ഇതു തന്നെ, അത്രേം നേരം റഷ്യന്‍ കൊച്ചിനേയും കണ്ട് വെള്ളമിറക്കി നിന്നവര്‍ തന്നെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചും പുച്ഛച്ചിരിയോടെയും ആ സീന്‍ ആസ്വദിച്ചു. നിനക്കൊക്കെ ഇതു തന്നെ വേണമെടാ എന്ന മട്ടില്‍ നാലിനേയ്യും നോക്കി റഷ്യക്കാരിയും ഒന്നു ചിരിച്ചു.

ഒരു വിധത്തില്‍ തപ്പിപ്പിടിച്ചെഴുന്നേറ്റ നാലുപേരും ചുറ്റും നോക്കി ചമ്മലൊതുക്കി. ഏതു കോപ്പില്‍ നോക്കിയാടാ നടക്കുന്നത് ഡേഷേ"എന്നു മലയാളത്തില്‍ ഡെലിവറി ബോയ്സും, അതുതന്നെ ഉറുദുവില്‍ പച്ചകളും ചോദിച്ച് ഒരു സ്റ്റണ്ട് സീനും പ്രതീക്ഷിച്ച് കാറിലിരുന്നു രംഗം വീക്ഷിക്കുകയായിരുന്ന ഞാന്‍ അടുത്ത രംഗം കണ്ട് വണ്ടറടിച്ചു..

സൈക്കിളിന്റെ വളഞ്ഞ ഹാന്‍ഡിലുകള്‍ പിടിച്ചു നേരയാക്കുന്ന ഒരു പച്ച.. താഴെ വീണ സാധനങ്ങള്‍ പെറുക്കിയെടുക്കുന്ന മല്ലു ഡെലിവറി ബോയ്സിനെ സഹായിക്കുന്നു രണ്ടാമത്ത പച്ച. എല്ലാം സൈക്കിള്‍ കാരിയറില്‍ വച്ച് ആ ആക്സിഡെന്റില്‍, ഏറ്റവും താഴേത്തട്ടില്‍ വീണു കിടന്ന മല്ലുവിന്റെ മുട്ടില്‍ ചോര പൊടിയുന്നതു കണ്ട്, മുശ്കില്‍ നയി ഹേ ഭായ്, ചോടോ എന്നു പറഞ്ഞ് സമാശ്വസിപ്പിക്കുന്ന പച്ചകള്‍ !

എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് മല്ലുകളും പച്ചകളും സലാമലൈക്കും പറഞ്ഞ് , ഒരോ ഗാഢ ആലിംഗനങ്ങളും നല്‍കി (പാവം മല്ലു ബോയ്സ്) കൈയും കൊടുത്ത് എല്ലാവരും പിരിയുന്ന കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കോര്‍മ്മ വന്നത് മറ്റൊന്നാണ്..

"ഇന്‍‌ഡോ -പാക് "പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാന്‍ ഒരു റഷ്യന്‍ മീഡീയേഷനാണ് ഏറ്റവും ഉചിതം

ഒരു ബാലന്റൈന്‍ ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പ്

2009-02-13T08:20:00.000+04:00

മുറിയിലെത്തി വലിച്ചു വാരിക്കിടന്ന പത്രത്താളുകളും, ഡ്രസ്സുകളും എടുത്തൊന്നു ഒതുക്കി വച്ച്, ജനല്‍ തുറന്നു താഴേക്കു നോക്കി. നല്ല തണുത്ത കാറ്റടിക്കുന്നു. ഒരു സിഗരറ്റിനു തീ കൊളുത്തി ആ കാറ്റും ആസ്വദിച്ച് താഴേ ഒരു ഫിലിപിനി കപ്പിള്‍സ് കൈ കോര്‍ത്തു പോകുന്നതും നോക്കി നിന്നപ്പോള്‍ ഇന്നു വലന്റൈന്‍സ് ഡേ ആണെന്ന കാര്യം ഓര്‍ത്തു.

ജനല്‍ അടച്ച് മുറിയില്‍ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു. ഈ വലന്റൈന്‍സ് ഡേ അബുദാബിയിലെ ഈ ഒരു മുറീയില്‍ ഞാന്‍ ഒറ്റക്ക്. പെട്ടെന്നാണു ഷെല്‍ഫിലിരിക്കുന്ന ആ കുപ്പി കണ്ടത്. ബലന്റൈന്‍!

ഹഹ്! വാലന്റൈന്‍സ് ഡേ ആഘോഷിക്കാന്‍ ഇതില്‍ പരം എന്തു വേണം..ഈ വലന്റൈന്‍ ഡേ ബാലന്റൈനോടൊപ്പം.

മൂന്നാമത്തെ പെഗ്ഗില്‍ രണ്ടാമത്തെ ഐസ്ക്യൂബ് വീണതോടെ ലഹരിയുടെ നേര്‍ത്ത ചരടുകള്‍ ഇബടെ വാടാ കന്നാലീന്നും" പറഞ്ഞ് എന്നെ ഒരു 15 വര്‍ഷം പുറകിലോട്ട് കെട്ടിവലിച്ചുകൊണ്ടു പോയി.

1993 ഇല്‍ പഠനം ഒരു ഫഷ്ക്ലാസോടെ വിധത്തില്‍ അവസാനിപ്പിച്ചെങ്കിലും, പഠിക്കുന്ന കാലത്തേതിനേക്കാള്‍ അറ്റന്‍ഡന്‍സോടെ ഞാന്‍ കോളേജില്‍ തന്നെ വീണ്ടും പോയിരുന്നതിനു ആദ്യ കാരണം, എന്റെ ജൂനിയര്‍ പ്രാണസഖി ഒരു വര്‍ഷം കൂടെ അവിടെക്കാണുമെന്നും, രണ്ടാമത്തെത് വേറേ പണിയൊന്നും കിട്ടിയില്ല എന്നുമായിരുന്നു.

വടക്കേസ്റ്റാന്‍ഡിലെ കല്യാണ്‍ സില്‍ക്സ് ബില്‍ഡീങ്ങിന്റെ മുന്നില്‍, 7-30 ഓടെ തന്നെ എത്തുന്ന ഞാന്‍ , "താമസമെന്തേയണയാന്‍ പ്രാണസഖീ" എന്ന പാട്ടും പാടി നില്‍ക്കുമ്പോഴേക്കും പത്തു മിനിറ്റിനല്‍കം അവളുടെ ബസ്സ് ഹോണുമടിച്ചു വരും. ശേഷം രണ്ടു പേരും, നവഗ്രഹ ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഒന്നു തൊഴുത് , ഓരോ കിലോ പഞ്ചാരച്ചാക്കുമെടുത്ത് തലയിലേറ്റി, 15 മിനിറ്റോളം ദൂരമുള്ള കോളേജിലേക്കു നടക്കും, 9 മണിക്ക് ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്ന വരെ അവിടെയൊക്കെതന്നെ പഞ്ചാര വിതറി, ശേഷം ഞാന്‍ തിരിച്ച്, ഒന്നുകില്‍ വീട്ടിലേക്കോ, അല്ലെങ്കില്‍ ഏതെങ്കിലും മോണിങ്ങ് ഷോക്കോ കയറും എന്നതായിരുന്നു റുട്ടീന്‍.

അമ്മയുടെ കസിന്‍ കുട്ടേട്ടന്റെ കൂടെ കോയമ്പത്തൂരിലേക്ക് പോകണമെന്ന ഉത്തരവ് വീട്ടില്‍ നിന്നും കിട്ടിയത് ആയിടക്കാണു . അതോടെ ഈ പഞ്ചാരച്ചാക്കുമെടുത്ത് ഞാനൊരു പെര്‍മനന്റ് സി.ഐ.ടിയുക്ക്ക്കാരനായി ഐഡെയിലി അവളെക്കാണാന്‍ തൃശ്ശൂരു വന്നു തുടങ്ങി . ആ വലന്റൈന്‍സ് ഡേ എന്റെ പ്രണയിനിക്കൊരു സമ്മാനം കൊടുക്കണമെന്നു തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തിഅന്നു ഞാന്‍ നേരത്തെ തന്നെ തൃശ്ശൂര്‍ റൌണ്ടിലെത്തി. ഒരു റോസപൂ വാങ്ങി കടലാസില്‍ പൊതിഞ്ഞ് ബാഗില്‍ വച്ചു.

കടലാസില്‍ പൊതിഞ്ഞത് അവള്‍ക്കൊരു സര്‍പ്രൈസ് ആയിക്കോട്ടേന്നു കരുതിയൊന്നുമല്ല, മറിച്ച്, രാവിലെ തന്നെ ഒരുത്തന്‍ റോസപൂവും കയ്യിലേന്തി ബസ്റ്റോപ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് ആ എസ്.ഐ.ശശിധരന്‍ എങ്ങാന്‍ കണ്ടാല്‍.. കൊടുക്കാന്‍ റോസാ പൂ പോയിട്ട്, അതൊന്നു അവള്‍ക്കു നേരെ നീട്ടാന്‍ എന്റെ കൈ പോലുമുണ്ടാവില്ല, പൂവാലന്മാരെ ഓടിച്ചിട്ടു പിടിക്കുന്നത് ടിയാന്റെ അന്നത്തെ ഒരു ഹോബിയായിരുന്നു.

കോളേജിലെത്തി ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു കോണില്‍ വച്ച് ഞാന്‍ ബാഗ് തുറന്ന് അവളുടെ കണ്ണില്‍ മാത്രം നോക്കി ആ പൂവ് അവള്‍ക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.. :ഈ പ്രണയദിനത്തില്‍, ഇതാ എന്റെ ഈ ഹൃദയം നിനക്കുമാത്രം.."
നീട്ടിയ റോസപൂ വാങ്ങാതെ ഒന്നു നോക്കി എന്നെ തന്നെ അവള്‍ നോക്കുന്ന കണ്ടതോടെ ഞാന്‍ പൂവിലേക്കു നോക്കി, ബാഗില്‍ വച്ച് 1 മണിക്കൂറോളം നടന്നതിന്റെ ക്ഷീണത്തില്‍, ഇതളുകള്‍ കുറേ കൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. ഉള്ളവയോ വാടിയിരിക്കുന്നു.. തണ്ടിലെ മുള്ളിനു മാത്രം ഒരു കൊഴപ്പോമില്ല... ഇമ്മാതിരി ഒരു ഒണക്ക ഹൃദയമാണോടേയ് തന്റേത് എന്ന ചോദ്യം അവളുടെ നോട്ടത്തില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ വായിച്ചെടുത്തു..".."തല്‍ക്കാലം ഇത് വച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യ് മോളൂ"എന്ന റിക്വസ്റ്റില്‍ അവളാ പൂവാങ്ങി ബാഗിലേക്കു വച്ചു.

അങ്ങനെ എന്റെ ഒണക്ക ഹൃദയം അവളുടെ ബാഗിലേക്കു തിരുകുന്നതുംനോക്കി, ഇനിയെന്താണു അടുത്ത സ്റ്റെപ് എന്നാലോചിച്ചു നില്ക്കുമ്പോഴേക്കും കുറേ മുദ്രാവാക്യ ശബ്ദങ്ങള്‍ കാതില്‍ വീണു." സമരം..സമരം..ഹായ്"!

മോളൂ, ഇന്നു സമരമല്ലേ, ഞാനിനി ഈ ലോകത്ത്, സോറി ഈ നാട്ടില്‍ അധികകാലം കാണൂല്ല, കോയമ്പത്തൂരില്‍, അവിടന്നു വിസ കിട്ട്യാല്‍ ഗള്‍ഫില്‍, ഇനി മനസ്സു തുറന്നു സംസാരിക്കാന്‍ എന്നു കഴിയും എന്നൊക്കെയുള്ള സെന്റി ചേര്‍ത്തു കലക്കിയ നമ്പരുകളില്‍ വീണു, റൌണ്ടിലെ വുഡ്ലാന്‍ഡ്സ് റെസ്റ്റോറന്റില്‍ പോയി കോഫി കഴിക്കാമെന്നവള്‍ സമ്മതിച്ചു.

അവളേയും കൊണ്ട് റസ്റ്റോരന്റിലേക്കു വാലന്റൈന്‍സ് ഡേ ആഘോഷിക്കാന്‍ കയറുമ്പോ, ഞാന്‍ ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കി, വല്ല നാട്ടുകാരോ, പരിചയക്കാരോ, മുത്തലിക്കുമാരോ, വാനരസേനക്കാരോ ഉണ്ടോ?.. ഇല്ല..ഭാഗ്യംഅവളാണെങ്കില്‍ പേടിച്ച് താഴോട്ടും നോക്കിയാണു നടപ്പ്. ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു കോണില്‍ ഇരുന്നതും മെനു കൊണ്ടു വന്നു വച്ച് വെയ്റ്റര്‍ പോയി.

ഇങ്ങനെയങ്ങു പേടിച്ചാലോ.. ഞാനില്ലേ.. സമാധാനിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

അതല്ലേ എന്റെ പേടി, ആരെങ്കിലും കണ്ട് വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞാന്‍, പിന്നെ അച്ഛന്‍ അങ്ങോട്ടു കയറ്റില്ല. അവളുടെ മറുപടി പെട്ടെന്നു തന്നെ.

ഹോ, എന്റെ അച്ഛന്‍ അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല. വെല്‍ഡണ്‍ മൈ ബായ് എന്നും പറഞ്ഞ് ചെകളേമ്മെ രണ്ടു കിണ്ണും കൂടി തന്നിട്ടേ അങ്ങേരു എന്നെ വീട്ടീന്നു പുറത്താക്കൂ, മനസ്സിലെ പേടി അല്പം ഞാനും കാണിച്ചു. ഞങ്ങള്‍ കുറേ നേരം കണ്ണില്‍ കണ്ണില്‍ നോക്കി ഒന്നും മിണ്ടാതെയിരുന്നപ്പോള്‍ ആ പേടിയൊക്കെ എങ്ങോ പോയ്മറഞ്ഞു.

വെയിറ്ററുടെ "സാര്‍" എന്ന കര്‍ണ്ണകഠോര ശബ്ദമാണു ഞങ്ങളെ ആ മൂഡില്‍ നിന്നുണര്‍ത്തിയത്. ഒരോ മസാല ദോശക്കും വട സെറ്റിനും ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്ത ശേഷമാണു അരികിലെ ഫ്രിഡ്ജിലിരിക്കുന്ന തൈരുവടകള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത്.. പണ്ടേ ഫേവറിറ്റ്, രാവിലെയാണേല്‍ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല, പോരട്ടേ രണ്ടു പ്ലേറ്റ് ഞാന്‍ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. അന്നു എന്റെ കയ്യില്‍ ഒരു പാടു കാശുണ്ടായിരുന്നു. കഷ്ടി 60 ഉര്‍പ്യ . വാലന്റൈന്‍സ് ഡേ ലാവിഷ് തന്നെയാവട്ടേ, ഞാന്‍ മനസ്സിലോര്‍ത്തു.

വടകള്‍ വന്നതും, സംസാരമൊക്കെ നിര്‍ത്തി എന്റെ ശ്രദ്ധ വടയിലേക്കായി.
അതു ശരി, പ്രണയദിനത്തില്‍ ഒരു കാമുകന്‍ ആക്രാന്തം മൂത്ത് എത്ര വട വരെ തിന്നും എന്നു കാണിക്കാനാ എന്നെ ഇങ്ങോട്ടു വിളിച്ചത്? അവളുടെ ന്യായമായ ചോദ്യം.ഒരഞ്ചുമിനിറ്റ് ഡോണ്ട് ഡിസ്റ്റര്‍ബ് മീ മോളേ, നമുക്കിനി എത്ര സമയം കിടക്കുന്നു.. ഞാന്‍ അപേക്ഷിച്ചു.

ഒരു വിധത്തില്‍ ഭക്ഷണമെല്ലാം ശാപ്പിട്ട് വീണ്ടും അലപം പഞ്ചാരവര്‍ത്തമാനത്തിലേക്കു നീങ്ങിയ ഞങ്ങളുടെ പ്രണയസല്ലാപങ്ങള്‍ക്ക് വീണ്ടും വെയ്റ്ററുടെ ശബ്ദം വിഘാതമായി.. 'സാര്‍ കുടിക്കാന്‍'...

ഞാന്‍ മുഖമുയര്‍ത്തി നോക്കി.. "സാര്‍"എന്നാണവന്‍ വിളിച്ചതെങ്കിലും, "കൊറേ നേരമായല്ലടേയ്, വണ്ടി വിട് &^%#$%# എന്നാണവന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞത് എന്ന് മുഖഭാവത്തില്‍ നിന്നും എനിക്കു മനസ്സിലായി.

എന്തുണ്ട്..?
ജ്യൂസ്..
ആ, പോരട്ടേ രണ്ട് ജ്യൂസ്..

അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരത്തേക്കെങ്കിലും ഈ മാരണമൊന്നു ഒഴിയട്ടേയെന്നു കരുതി ഞാന്‍ രണ്ടു ജ്യൂസിനു ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തു. അയാള്‍ പോയ ശേഷമാണു എനിക്കൊരു ശങ്ക. ടേബിളിലെ വലതു വശത്ത് വച്ച മെനു കാര്‍ഡില്‍ നോക്കി.. ജ്യൂസ്-12 രൂപ., 2 ജ്യൂസ്=24!! ങേ..

എന്റെ നെഞ്ചിങ്കൂട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു ഡസന്‍ കുളക്കോഴികള്‍ ശടപടാന്നു ശബ്ദമിട്ട് ചിറകടിച്ചു പോയി. ഇതുവരെ കഴിച്ചതു തന്നെ കഷ്ടി 30 രൂപയോളം കാണും.60 ക യും കൊണ്ട് കുബേരനായി വീട്ടീന്നു ഇറങ്ങി, റോസപൂ വാങ്ങിയതോടെ എന്റെ ബാലന്‍സ് 50 ആയ കാര്യം പ്രണയസല്ലാപത്തിനിടയില്‍ ഞാന്‍ വിട്ടു പോയിരുന്നു ..

എനിക്കിനി ജ്യൂസ് വേണ്ടാ, വയറിളക്കമാണു, ഒരെണ്ണം മതി എന്നു ആ വെയിറ്റര്‍ ചേട്ടനോട് പറഞ്ഞാലോ എന്നോര്‍ത്തു ആദ്യം.. പിന്നെ കരുതി, വലന്റൈന്‍ ഡേക്ക് വയറിളകിയ കാമുകനെ എനിക്കു വേണ്ടെന്നെങ്ങാന്‍ ഇവളു പറഞ്ഞാലോ?

ഞാന്‍ ടേബിളിലിരുന്നു വിയര്‍ത്തൂ നല്ലൊരു വാലന്റൈന്‍ ഡേ ആയിട്ട്, ഇന്നു ആട്ടുകല്ലുമായി ഗുസ്തിപിടിക്കേണ്ടി വരുമോ? ദൈവമേ, വെയ്റ്റര്‍ ജ്യൂസ് കൊണ്ടു വന്നു വച്ചു. അവള്‍ മെല്ലെ സ്റ്റ്രോയിലൂടെ വലിച്ചു കുടിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ രണ്ടും കല്പിച്ച് ചോദിച്ചു..

"ഡീ, നിന്റെ കയ്യില്‍ പൈസ വല്ലോം കാണുമോ?"
"ആ ഉണ്ട്"
ഹോ! ദൈവമേ.. രക്ഷപ്പെട്ടു..

നേരത്തെ ചിറകടിച്ചു പോയ ഒരു ഡസന്‍ കുളക്കോഴികള്‍ തിരിച്ച് ചേക്കേറി..ഞാന്‍ ആശ്വാസപൂര്‍വം രണ്ടു കവിള്‍ ജ്യൂസ് അകത്താക്കി അവളോട് ചോദിച്ചു

"എത്ര കാണും? ഞാന്‍ നാളെ തരാം.."

ഉവ്വ, തരും തരും.. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം എനിക്ക് കെ.പി.സി.ആര്‍ സ്റ്റൈഫന്റ് കിട്ടിയത് മുഴോനും വാങ്ങിച്ചിട്ട് സെന്റ്രല്‍ ഹോട്ടലില്‍ പോയി ബിയറടിച്ചു., എന്നിട്ട് അത് തന്നോ? അവള്‍ വാചാലയായി.

"ശവത്തില്‍ കുത്താതെടീ.. 250 ഇല്‍ താഴെയുള്ള പ്രണയ കടങ്ങള്‍ എഴുതി തള്ളണം, അല്ലെങ്കില്‍ നിന്റച്ചനോട്, സ്ത്രീധനത്തില്‍ നിന്നും ആ എമൌണ്ട് കുറച്ചോളാന്‍ പറഞ്ഞേക്ക്..

ഉം ഉം..ഇപ്പോ ആളു സി.പി.ഐ മാത്രമാ, ഇതൂടെ കേട്ടാ അങ്ങേരു സി.പി.ഐ (എം.എല്‍) ആവും..

ആട്ടേ അത് വിട്, ഇപ്പോ കയ്യില്‍ എത്ര രൂപയുണ്ട് അതു പറ?
4-5 രൂപ കാണും. ഞാന്‍ സ്റ്റുഡന്‍സ്റ്റ് ടിക്കറ്റിലല്ലേ വന്നേ, പോകാന്‍ അതൊക്കെ മതി..

കവിളില്‍ നിന്നും ജ്യൂസ് നേരെ എന്റെ മൂക്കിലോട്ടാണോ കയറിയത് എന്തോ, ഞാന്‍ വീണ്ടും ഞെട്ടി, (കുളക്കോഴികള്‍ വീണ്ടും സ്ഥലം വിട്ടു എന്നു വ്യംഗ്യം)

അതല്ലടീ, കാര്യത്തിന്റെ ഗൌരവം ഞാന്‍ അവളെ ബോധിപ്പിച്ചതും, അവളുടെ മുഖം വിളറി.. എങ്കിലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞു,

"2 സെറ്റ് തൈരുവട, ഞാനോര്‍ത്തു എന്താ ഇത്ര ലാവിഷെന്നു.. ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, ഇന്നു മുഴോന്‍ ഇവിടിരുന്നു ഉഴുന്നാട്ടി തീര്‍ന്നാല്‍, സമയമുണ്ടെങ്കില്‍ നാളെ കാണാം .."

ദുഷ്ടേ, കാപാലികേ.. എന്നെയീ ആട്ടുകല്ലുകള്‍ക്കിടയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട് നീ പോവുമോ?

ഞാന്‍ പോക്കറ്റില്‍ മുഴുവന്‍ തിരഞ്ഞു. ആകെ 47 രൂപയുണ്ട്. 2-3 ക ദുരിതാശ്വാസക്കടമായി ഇവള്‍ടെ കയ്യേന്നു വാങ്ങിയാലും 50 കയില്‍ ബില്ലു നില്‍ക്കണം. കൃഷ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ.. കാത്തോണേ..

വെയ്റ്ററെ വിളിച്ച് ബില്ലു പറഞ്ഞ് മിടിക്കുന്ന ഹൃദയവുമായി ഞാന്‍ ടേബിളില്‍ ഇരുന്നു. അയാള്‍ ഒരു പ്ലേറ്റില്‍ നിരയെ ജീരകവും, അതിനടിയില്‍, ബില്ലുമായി വന്നു. ബില്ലിന്റെ ടോട്ടല്‍ എമൌണ്ട് , അതിനു മുകളില്‍ ജീരകം ഇട്ടതു കാരണം ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ കാണാനാവുന്നില്ല. വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ ഞാന്‍ പ്ലേറ്റില്‍ നിന്നും ജീരകം മാറ്റി, ബില്ലിലേക്ക് നോക്കീ....

ഹോ........44 രൂപ മാത്രം

ദൈവമേ.. മനസ്സില്‍ തികട്ടി വന്ന വികാരങ്ങളെല്ലാമൊളിപ്പിച്ച് ഞാന്‍ അവളെ നോക്കി.. പാവം ടെന്‍ഷന്‍ മൂലം വിറച്ചിരിക്കുകയാണു.. അവള്‍ മെല്ലെ എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും ബില്ലു വാങ്ങി നോക്കി.ശേഷം കുറേ നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നു... പിന്നീട് ഞാന്‍ പരിസരം മറന്നു ചിരിച്ചു.. കൂടെ അവളും

കയ്യിലെ ആകെയുള്ള 47 കയും ആ പ്ലേറ്റില്‍ വച്ച് ( 3 ക ടിപ്സേ.. തെണ്ടീട്ടായാലും ടിപ്സ് കൊടുക്കുന്ന ഒരു പാവം ) വച്ച് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ബസ്റ്റോപ്പില്ലേക്ക് നടക്കുമ്പോ ഞാന്‍ അവളോട് പറഞ്ഞു.. "നിന്റെ കയ്യില്‍ കാശൂണ്ടെന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ.. ഒരു 3 രൂപാ എട്".. എനിക്ക് ഫുള്‍ ടിക്കറ്റ് കൊടുക്കണം ബസ്സിനു"

പഴ്സിലെ അറകളില്‍ നിന്നും ആ 3 ഒറ്റനാണയ തുട്ടുകള്‍ അവളെന്റെ കൈ വെള്ളയില്‍ വച്ചു തന്നു.

ഷീജ ബസ്സിലെ കണ്ടക്റ്റര്‍ കരുണന്‍, യാതൊരു കരുണയും കൂടാതെ, എസ്.ടി റേറ്റ് കൊടുത്ത എന്നോട് കണ്‍സഷന്‍ കാര്‍ഡ് ചോദിച്ചതുകൊണ്ടു മാത്രം, അവള്‍ തന്ന ആ മൂന്നു ഒറ്റനാണയതുട്ടുകള്‍ ഇന്നെന്റെ കയ്യിലില്ല.. അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു സ്മാരകമായി ഇന്നും അവ ഞാന്‍ സൂക്ഷിച്ചേനേ... വിലപ്പെട്ടൊരു വാലന്റൈന്‍സ് ഡേ സമ്മാനമായി!

ബാലന്റൈന്റെ മൂന്നാം പെഗ്ഗും തീര്‍ന്നു. ഈ വാലന്റൈന്‍സ് ഡേയുടെ അന്ത്യയാമങ്ങള്‍,.... മരിച്ചുവീഴാന്‍ പോകുന്ന ഒരു പ്രണയദിനം കൂടി.. വര്‍ഷത്തില്‍ ഒന്നല്ല, എല്ലാ ദിനങ്ങളും പ്രണയ സുരഭിലമാവട്ടേ, സുന്ദരമായ ഓര്‍മ്മകളുണ്ടായിരിക്കട്ടേ..

എല്ലാവര്‍ക്കും ആശംസകള്‍

മൂന്നാമൂഴം

2008-12-01T15:29:00.002+04:00

1996 ഡിസംബറില്‍ മഞ്ഞുരുകും ഒരു സുപ്രഭാതം....

ഒന്നു മുരടനക്കി, ഞാനാ വാതില്‍ വലിച്ചു തുറന്നു. എന്റെ മൂന്നാമൂഴത്തിനായി !!

സീറ്റിലിരുന്ന്‌ ആ 93 മോഡല്‍ നിസ്സാന്‍ സണ്ണി കാറിന്റെ വാതിലടച്ചു. സീറ്റ്‌ ബെല്‍റ്റിട്ടു. റിയര്‍വ്യൂ മിറര്‍ അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു! നിങ്ങക്കറിയ്‌വ്വോ, ഇന്നെന്റെ മൂന്നാമൂഴമാണ്‌ ! അബുദാബി ട്രാഫിക്ക്‌ പോലിസ്‌ എന്റെ ഡ്രൈവിംഗ്‌ സ്കില്‍സ്‌ പരീക്ഷിച്ചു രസിക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ടെസ്റ്റ്‌ !

തലേന്നു രാത്രി നടത്തിയ ( ഡ്രൈവ്ങ്ങ്‌ ടെസ്റ്റ്‌ പ്രമാണിച്ചുള്ള) പാര്‍ട്ടിയുടെ കെട്ടുവിടാത്തതിനാല്‍ സാധാരാണ. പോലീസുകാര്‍ അടുത്തിരുക്കുമ്പോഴുണ്ടാവാറുള്ളെ ടെന്‍ഷന്‍ ഒട്ടുമേ തോന്നീല്ല. ബാലന്റൈനു നന്ദി !

അടുത്തിരിക്കുന്ന പോലീസുകാരന്റെ മുഖത്ത്‌ ഒന്നു നോക്കിയതേ എന്റെ അമിത പ്രതീക്ഷകളൊക്കെ അസ്തമിച്ചു! എരണം കെട്ടവന്‍ ഒന്നുകില്‍ ബ്രെക്ക്‍ഫാസ്റ്റു കഴിച്ചിട്ടില്ല, അല്ലേല്‍, അവന്‍ ബീവിയുടെ വീക്കും വാങ്ങിയാ കുടുമ്മത്തൂന്നിറങ്ങിയത്‌.. നൂറുതരം... നമ്മടെ സുവര്‍ണയോഗം !

എന്തായാലും, വിശലമായൊന്നവനെ ഞാന്‍ വിഷ്‌ ചെയ്തു..
' അസ്സലാമലൈക്കും സാാാര്‍ !

വലൈക്കും സ്സലാം, .. പോത്തമറും പോലെ അവന്‍ തിരിച്ചും,
അതോടെ എന്റെ ഇന്നത്തെ ഭാവി ഏകദേശം പ്രവചിക്കാനായി !

ഷൂസ്മ്മ... ?? അങ്ങനെയെന്തോ ചോദിച്ചു ആ ഡാവ്...
എന്റെ ഇന്നത്തെ അറബി പരിജ്നാനവും അന്നത്തേതുമായി വല്ല്യ വ്യത്യാസമൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതിനാലും, ഒന്നും മനസ്സിലാവാത്തതിനാലും ലവന്‍ പേരു ചോദിച്ചതാണെന്നൂഹിച്ച്‌ അത് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. പേരിഷ്ടപ്പെടാത്തപോലെ ഉടന്‍ തന്നെ കലിപ്പില്‍ പോത്തമറി !

യള്ള.. ഗോ !!
വണ്ടി വിട്രാ, എന്നാ പറഞ്ഞതെന്നു മനസിലായ ഞാന്‍, മെല്ലേ, ആക്സിലേറ്ററില്‍ കാലമര്‍ത്തി, ലെഫ്റ്റ്‌ ഇന്‍ഡിക്കേറ്ററിട്ട്‌ മയിന്‍ റോഡിലോട്ടു കേറി..

യള്ള .. ജല്‍ദി..
വീണ്ടും പോത്തമറി ! ഞാന്‍ സ്പീഡ്‌ കൂട്ടി...
( ഇന്നാണ്‌ എന്റെ വണ്ടീടെ സൈഡിലിരുന്ന് അവനതു പറഞ്ഞിരുന്നേല്‍, അവന്റെ കിളിപറപ്പിക്കും തരത്തില്‍ ഞാന്‍ തകര്‍ത്തേനേ. )

യെമീനും,എര്‍ജയും ദവാറും, ഗിയറെക്സും മെല്ലം, പുഷ്പം പോലെടുത്ത ഞാന്‍ സ്വയമൊന്നഭിമാനിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ വീണ്ടും പോത്തമറി !!

സ്റ്റോബ്‌.!!!!!!!
ഹാവൂ.. നരകയാതന തീര്‍ന്നു.. കുട്ടി ആണാണോ പെണ്ണാണോന്ന് ഇപ്പഴറിയാം.

അടുത്തുള്ള പാര്‍ക്കിങ്ങിലേക്ക്‌ വണ്ടി ഇന്‍ഡിക്കേറ്ററിട്ടു കയറ്റിയപ്പോള്‍, എന്റെ മനസ്സില്‍, ആശയിടെ ഒരു ചെറിയ പുല്‍നാമ്പുണ്ടിരുന്നില്ലേ എന്ന ചോദ്യത്തിനു ഇല്ല എന്നുത്തരം പറഞ്ഞാലതു നുണയാകും !

ഐ പാസ്‌ സാര്‍ ?
അവനു മനസ്സിലാവാനായി സിമ്പ്‌ളിഫയ്യീഡ്‌ ആംഗലത്തില്‍ ഞാന്‍ കേണു!

യൂ നോ ബാസ്‌.. നോ കംത്രോള്‍... വീണ്ടും പോത്തമറി.

സ്റ്റിയറിങ്ങ്‌ കണ്ട്രോളില്ലാത്തതാ പ്രശ്നമെന്നു മനസ്സിലായ ഞാന്‍ തലയാട്ടുമ്പോള്‍ പോത്ത്‌ "ചത്തവര്‍ക്കുള്ള ജാതകക്കുറിപ്പ്‌ " എടുത്ത്‌ എഴ്ത്ത്‌ തുടങ്ങി.

ഡ്രൈവിംഗ്‌ ടെസ്റ്റ്‌ തോറ്റവര്‍ക്കായി, അബുദാബി പോലീസിന്റെ ഒരു കോമ്പ്ലിമെന്ററി സര്‍വീസാണ്‌ ഈ "ചത്തവര്‍ക്കുള്ള ജാതകക്കുറിപ്പ്‌" ! ഒരു തുണ്ടു കടലാസില്‍, അടുത്ത ടെസ്റ്റിനുള്ള തീയതിയും , മറുപുറത്ത്‌, ഈ ടെസ്റ്റില്‍ എന്തൊക്കെ തെറ്റുകുറ്റങ്ങളാണ്‌ അവര്‍ കണ്ടതെന്ന് ഒരു അവലോകനവും !

എന്തായാലും തോറ്റു..
എന്റെ ഒന്നാമൂഴത്തില്‍, 4 തെറ്റാണവര്‍ കണ്ടത്‌.. രണ്ടാമൂഴത്തില്‍ 3 തെറ്റും ! ആ പ്രോഗ്രഷനനുസരിച്ച്‌ ഇത്തവണ 2 മിസ്റ്റേക്കായാലും തരക്കേടില്ല എന്നോര്‍ത്തിരിക്കുന്ന എന്റെ കയ്യിലേക്കവന്‍, എന്റെ ജാതകക്കുറിപ്പു തിരുകി ! അടുത്ത ഡേറ്റ്‌ നോക്കി... 1997 ഫെബ്രുവരി ! ആഹ.. 3 മാസം സാവകാശത്തില്‍ പഠിച്ചാല്‍ മതി ! കുറിപ്പിന്റെ മറുപുറം നോക്കിയ എനിക്ക്‌ സന്തോഷം കൊണ്ട്‌ തുള്ളിച്ചാടാനു തോന്നി.. 1 എന്ന നമ്പറീട്ടു അറബിയില്‍ എന്തോ എഴുതിയിരിക്കുന്നു ! ഐ വാസ്‌ വെരി വെരി ഹാപ്പി.. ലൈസന്‍സ്‌ കിട്ടിയാല്‍പ്പോലും എനിക്കിത്ത്ര സന്തോഷം തോന്നുമായിരുന്നില്ല....ഒരൊറ്റ തെറ്റുമാത്രമാണ്‌ ഞാനീ ടെസ്റ്റില്‍ ചെയ്തത്‌...സോ.. മോസ്റ്റ്‌ലി അടുത്തതില്‍ എനിക്ക്‌ ലൈസന്‍സ്‌ ഉറപ്പ്‌ !!!
ആ ആവേശത്തള്ളലില്‍, ഞാന്‍ പോത്തിനോടു തന്നെ ചോദിച്ചു....

വാട്ട്‌ മിസ്ടേക്ക്‌ സാര്‍... ??

ഒരു സഹതാപ നോട്ടത്തോടെ പോത്തമറീ, വീണ്ടും...
കുല്ലു മിസ്റ്റേക്ക്‌ !!!
===================================

കുല്ലു = ഫുള്‍ = മുഴുവനും
* ചെയ്ത മിസ്റ്റേക്കുമുഴുവന്‍ ഈ തുണ്ടുകടാലാസ്സില്‍ എഴുതാന്‍ കഴിയാത്തമൂലം, ആദ്യം മുതല്‍ പഠിച്ചിട്ടു വാടെയ്‌"യെന്നാണ്‌ പോത്തിന്‍കല്‍പനയെന്ന്, പിന്നീടു അറബി കൊളീഗ്‌സിനോടു കണ്‍സല്‍ട്ട് ചെയ്തപ്പോ വ്യക്തമായി !

മേരിക്കുട്ടിയുടെ വ്യകുലതകള്‍ [ പശ്ചിമ പ്രാചീന കവിത ]

2008-07-28T08:12:00.005+04:00

എന്റെ പേര് മേരിക്കുട്ടി ഐസക്
നിന്റെപേര് "രേ വില്യംസ്( Ray Williams )
നിനക്കാ പേരിട്ടവരെ ഞാന്‍ വെറുക്കുന്നു
കാരണം

ഒരു മല്ലുവായ ഞാന്‍ സായ്പായ നിന്നെ പ്രണയിക്കുമെന്ന്
അവര്‍ ഓര്‍ക്കേണമായിരുന്നു

പ്രണയ പാരവശ്യത്തിന്റെ മൂര്‍ദ്ധന്യ നിമിഷങ്ങളില്‍
എന്റെ രേ, എന്നതിനു നിന്റെ ഭാഷയില്‍
എങ്ങനെ ഞാന്‍ മൈ.. രേ... എന്നു വിളിക്കും?

എന്റെ ഭാഷയിലെ മുട്ടന്‍ തെറിയല്ലേ അത്?
മല്ലൂ ബ്ലോഗ് കവികളില്‍ മാത്രമാണെന്റെ പ്രതീക്ഷ,
അവരതു സഭ്യമാക്കുമെന്നു!

എന്നാല്‍ തമിഴില്‍ എന്‍ റേ എന്നു വിളിച്ചാലോ..
കാമുകനെ എന്തറേ എന്നു വിളിച്ച എന്നെ അവര്‍ ഫെമിനിസ്റ്റാക്കില്ലേ?

ആദ്യമായി നിന്നോടു മേരി ഐസക്ക് എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍
പേരു മാത്രം പറഞ്ഞാല്‍ മതി
പണി ചോദിച്ചില്ലല്ലോ എന്നു നീ കളിയാക്കി
ഇനിയും കാക്കാന്‍ എനിക്കാവില്ല,

മൊസാംബിക്കിന്റെ 13 കി.മി വടക്കു പടിഞ്ഞാറെ
ജലപ്പാ ദ്വീപിലെ 2000 ആദിവാസികളുളെ ജലപ്പാളി ഭാഷ (എരപ്പാളിയല്ല)
ഞാന്‍ പഠിച്ചു , ഓണ്‍ലൈന്‍ കോഴ്സു വഴി..

അവര്‍ "എന്റെ" എന്നതിനു പറയുന്നത് "കോ" എന്നാണ്‍~
എനിക്കും അതാണിഷ്ടം,

പണ്ട് പ്രീഡിഗ്രിക്ക് കോരസാര്‍ പലതും പഠിപ്പിച്ചു
മനസ്സമാധാനത്തോടെ നിന്നെ ഞാന്‍ വിളിച്ചോട്ടേ!

കോരേ.. "കോരേ" .. "കോരേ"..

അവലംബം:
1- കവിതയിലെ പ്രയോഗങ്ങള്‍
2. ബെര്‍ള്ത്തരങ്ങള്‍ [ ഈ പോസ്റ്റ് വായിച്ചപ്പഴാ മറ്റു വിവാദ പോസ്റ്റൊക്കെ കണ്ടത്]

====== ====== ========

ഇനി ഈ കവിതയെപറ്റി, എന്റെ സോള്‍ഗെഡി സങ്കുചിതന്‍ എഴുതിയ അവതാരിക വായിക്കാം (ഞാന്‍ തന്നെ എഴുതിക്കൊടുത്തതാണ് ‍! )

മലയാള കവിതാ ശാഖയെ പിടിച്ചു കുലുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തെറിപദ പ്രയോഗങ്ങളുടെ സാങ്കേതികതയെ ഭാഷാ പരിമിതികളുടെ ചോണനുറുമ്പുകള്‍ എത്ര സ്വാധീനിക്കും എന്നതിന് മകുടോദാഹരണമാണ് ശ്രി.ശ്രീ. ഇടിവാളിന്റെ "മേരിക്കുട്ടിയുടെ വ്യാകുലതകള്‍" എന്ന കവിതാ സമാഹാരം വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്നത്. രേ സായ്പിനെ പ്രണയിച്ച് അവനെ ആത്മാര്‍ത്ഥമായി എന്റെ രേ ( My Ray) എന്നു സായിപ്പിന്റെ ഭാഷയില്‍ വിളിക്കാന്‍ തന്റെ മാതൃഭാഷ സമ്മതിക്കാത്തതിലെ വീര്‍പ്പുമുട്ടലുകള്‍ അനുവാചകരുമായി പങ്കുവക്കുകയാണു കവിതയിലെ നായിക. (കവിതയില്‍ നായികയുണ്ടോ എന്നു ചോദിക്കരുത്, അത് ജീവിതമാണ് , അതില്‍ നായകനും, നായികയും, എന്തിനു നായ പോലും ഒണ്ടാവും!)

അതു പോലെ തന്നെ, സ്വന്തം പേരിലെ, ഐസക്ക് എന്ന സര്‍ നെയ്മിനെ ഐ-സക്ക് എന്നാക്കി കളിയാക്കുന്ന കാമുകനെതിരെ പരിഭവങ്ങള്‍ ചൊരിയുന്നതിലെ തിവ്രത വായനക്കാരിലേക്കിറങ്ങി ചെല്ലും എന്നതില്‍ സംശയലവലേശമില്ല. പൊതുവേ, ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍,ഉത്തരാധുനിക കവിത"എന്ന ചട്ടക്കൂടിലാണിതിന്റെ രചന എന്നു സംശയം ജനിപ്പിക്കുമെങ്കിലും, അതീവ രചനാപാടവവും ശ്രദ്ധയും അവശ്യം വേണ്ട പശ്ചിമ പ്രാചീന ചട്ടക്കൂടിലാണ് ഈ കവിത. ആദ്യ വരികളില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കൂ..

എന്റെ പേര് മേരിക്കുട്ടി ഐസക്
നിന്റെ പേര് "രേ വില്യംസ്( Ray Williams )

ഇത്രയും പ്രാസഭംഗിയോടെ അടുത്ത കാലത്ത് ഒരു കവിത, മലയാളത്തില്‍ മാത്രമല്ല, മറ്റേതെങ്കിലും ഭാഷയില്‍ ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടോ എന്നു തന്നെ സംശയമാണ് . തന്റെ ഭാഷയിലെ ആ തെറി പദത്തെ ബ്ലോഗു കവികളെല്ലാം ഉപയോഗിച്ച് ഉപയോഗിച്ച് സഭ്യമായൊരു വാക്കാക്കി തീര്‍ക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയും പൂണ്ടിരിക്കുന്നൊരു പ്രണയിനിയുടെ ശുഭാപ്തി വിശ്വാസമാണീ വരികളില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നത്. പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയ മുഖങ്ങളും, അതിനായി ഏതറ്റം വരെ പോകാനുള്ള മനുഷ്യ മനസ്സീന്റെ അഭിനിവേശങ്ങളുമാണു, മൊസാംബിക്കിനരികിലെ ജലപ്പാളി ഭാഷ ഓണ്‍ലൈനായി നായിക പഠിച്ചു എന്നതു കൊണ്ട് കവി ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. കൂടാതെ കോരസാറിന്റെ കൂടെയുള്ള ആ പഴയ ദിനങ്ങളെയും നൊസ്റ്റാള്‍ജിക്കായി ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ഈയടുത്തിറങ്ങിയവയില്‍, ഒരു പാടു കാലം അനുവാചകന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ തങ്ങി നില്‍ക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ളൊരു കവിതയാണിതെന്നു തറപ്പിച്ചു പറയാം., ഇതു പോലുള്ള അനതിസാധാരണമായ അസംബന്ധ രചനകള്‍ ബ്ലോഗിലും, അതിന്റെ പരിമിതികള്‍ക്കു പുറത്തും ജനിക്കേണ്ടത് ഭാഷയുടെ നിലനില്‍പ്പിനു തന്നെ അത്യാവശ്യമാണ് !

ആശംസകള്‍

The Multi Faceted Writter - SOBHA D.E യുടെ മന്ദാരം എന്ന ലേഖന സമാഹാരം. ( ബ്ലോഗ് ഇവന്റ് )

2008-06-02T18:42:00.009+04:00

മലയാളം ബ്ലോഗിങ്ങ് രംഗത്ത് അഭൂതപൂര്‍വ്വമായ ഒരു തരംഗം തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുക എന്ന ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യംവച്ചാണല്ലോ "ബ്ലോഗ് ഇവന്റ്" ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നത്. കാര്യം ശരിതന്നെ, കയ്യിലെ സ്റ്റോക്കിന്റെ വെടി തീര്‍ന്നിരിക്കയാണെങ്കിലും, ആരെങ്കിലും "പുതിയ പോസ്റ്റൊന്നുമില്ലെ ഗെഡീ" എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ വളരേ ബിസിയാണ്, എന്നു ഡയറക്റ്റായും അല്ലാതെ ആശയ ദാരിദ്ര്യമൊന്നുമല്ല പ്രശ്നം കേട്ടോ എന്നു ഇന്‍ഡയറക്റ്റായും പറഞ്ഞൊഴിയുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു സാദാ മല്ലൂബ്ലോഗനാണെങ്കിലും, ഇമ്മാതിരി സംഭവങ്ങളിലൊക്കെ ഭാഗഭാക്കായില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ, എന്തോന്നു എക്സ്-ബ്ലോഗന്‍ എന്നു നാട്ടാരു ചോദിക്കില്ലേ? യൂണിക്കോഡ് എന്നെങ്കിലും പണക്കാരനായി, മലയാളം യൂണിക്കോഡീലെഴിതിയ സകല അലവലാതിക്കും പെന്‍ഷന്‍ കൊടുക്കാം എന്നെങ്ങാന്‍ ഭാവിയില്‍ തീരുമാനിച്ചാല്‍ ഇവന്റില്‍ പങ്കെടുത്തില്ല എന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താല്‍ എന്റെ ആപ്ലിക്കേഷനെങ്ങാന്‍ തള്ളിക്കളഞ്ഞാലുള്ള കാര്യമെങ്ങാന്‍ .. ഹോ ഓര്‍ക്കാനാവുന്നില്ല!

ഒരു വര്‍ഷത്തിലധികമായി തിരക്കുമൂലം ബ്ലോഗിങ്ങ് നിര്‍ത്തിയ എന്റെ ആത്മാര്‍ത്ഥ സുഹൃത്ത് ശ്രീമാന്‍ സങ്കുചിതന്‍ വരെ ബ്ലോഗ് ഇവന്റില്‍ പങ്കെടുത്തു കഴിഞ്ഞു. ടിയാന്‍ രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ വിളിച്ച് ബ്ലോഗ് ഇവന്റിനെക്കുറിച്ച് പോസ്റ്റിടാന്‍ പറഞ്ഞ് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.. ഇട്ടില്ലേല്‍ കടം കൊടുത്ത കാശു തിരിച്ച് തരില്ല പോലും! ഹും.. ഈ മാര്‍വാടികളൊക്കെ ചുമ്മാതാണൊ ബ്ലോഗില്‍ ഇത്ര ആക്റ്റീവ്..

എങ്കില്‍ പിന്നൊരു ബ്ലോഗ് ഇവന്റ് പോസ്റ്റ് എഴുതിയിട്ടു തന്നെ കാര്യം.!!

നിബന്ധനകള്‍ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണു കാര്യം ഈസിയല്ലെന്നു മനസ്സിലായത്! ഏറ്റുമാനൂര്‍ ശിവകുമാറിനേയോ, ബാറ്റന്‍ ബോസിനെയോ ഒന്നും പറ്റൂല്ല. ജോയ്സിയും, ജേസിയും കമലാഗോവിന്ദും ഒക്കെ ആണോ പെണ്ണോ എന്ന കാര്യത്തില്‍ അവരുടെ മുതലാളിമാര്‍ക്കു വരെ തിട്ടമില്ല. ഇനിയിപ്പോ ബെര്‍ളി പറഞ്ഞ പോലെ വിക്കിപീഡിയ തപ്പേണ്ടി വരുമോ? മനസ്സിനെ സ്വാധീനിച്ച സ്തീയെഴുത്തുകാരെ തിരഞ്ഞ് ഇതു വരെ വായിച്ച അനവരതം പുസ്തകങ്ങളിലേക്കും ലേഖനങ്ങളിലേക്കും മനസ് ഊളിയിട്ടു.കൃ^ത്യം പത്തു വര്‍ഷങ്ങള്‍ പുറകോട്ടു സഞ്ചരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും, പ്രമാദമായ കുറ്റാന്വേഷണത്തിനിടക്ക് ഇറച്ചിക്കടക്കരികിലെത്തിയ പോലീസ് നായെപ്പോലെ മനസ്സ് അവിടെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നു.. ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും കാണും... ഒന്നുകൂടി ഓര്‍ത്തു നോക്കി... യുറേക്കാ... കിട്ടീ..........................

ശോഭാ ഡി.ഇ .. നമ്മുടെ ശോഭാ ഡേ അല്ല.. ഇതു സ്വന്തം നാട്ടുകാരിയായ എഴുത്തുകാരി. അല്ലെങ്കിലും, മുറ്റത്തെ മണമുള്ള മുല്ലക്കു പകരം മാര്‍ക്കറ്റില്‍ പോയി ജാസ്മിന്‍- ഡിയോ സ്പ്രേ വാങ്ങുന്ന സ്വഭാവമല്ലേ നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ക്ക്?

ശോഭയുടെ മന്ദാരം എന്ന സമാഹാരത്തെക്കുറിച്ചാണു ഞാനിവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. തീവ്രമായ ഒരു പ്രണയകാലത്തുള്ള സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ വിവിധ മുഖങ്ങളാണു മന്ദാരത്തിന്റെ പ്രതിപാദ്യം.

Profile
Full Name: Shobha Divakaran Ellamparambil
Date Of Birth: 30-7-1977
Address: Not Available Now
Place Of Birth: Olloor, Thrissur, Kerala, INDIA
Education: Civil Engineering Diploma

എന്താണു മന്ദാരം? തെരെഞ്ഞെടുത്ത ഒരു പിടി പ്രണയലേഖനങ്ങളുടെ സമാഹാരം. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏഴു വര്‍ഷം നീണ്ട ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രങ്ങള്‍ എന്നു വേണമെങ്കില്‍ വിശേഷിപ്പിക്കാം. ചാപല്യങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ പ്രനയകാലത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ അതിമനോഹരമായി വര്‍ണ്ണിക്കുകയാണ് അപരിഷ്കൃതമായ സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നില്‍ നിസ്സഹായരാവുന്ന പ്രണയിതാക്കളുടെ മനോവിചാരങ്ങള്‍ തുറന്നുകാട്ടുന്ന ശോഭയുടെ ചില വരികള്‍ ..

"അസ്തമയ സൂര്യന്റെ പ്രഭയില്‍ നിഴലുകള്‍ നീളുന്ന ആ സായാഹ്നത്തില്‍, ക്ലാസ് വിട്ട് ഗേറ്റിലേക്കു നടക്കുമ്പോള്‍ അറിയാതെ മിഴികള്‍ സൈക്കിള്‍ ഷെഡിലേക്കു നീങ്ങി.. നീയവിടെ തന്നെ ഉണ്ടാകും എന്നു ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിലും, എന്തിനോ, ഒന്നു കൂടെ തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്താനായി മാത്രം.. വെറും വാരകള്‍ മാത്രം അകലേയാണെങ്കിലും, നിന്നരികിലേക്കുള്ള ആ നടത്തത്തിനു മൈലുകളുടെ ദൈര്‍ഘ്യം.. സൈക്കിള്‍ ഷെഡില്‍ നീ നില്‍ക്കുന്നത് മറ്റുള്ള പെണ്‍കുട്ടികളെ നോക്കാനല്ല, എനിക്കറിയാം.. എന്നില്‍ മാത്രമാണു നിന്റെ മിഴികള്‍.. ചുണ്ടില്‍ എരിയുന്ന കുരിബീഡിയും, പ്രണയം ജ്വലിക്കുന്ന മിഴികളുമായി നീ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആ ഒരു നിമിഷം കാമ്പസ്സില്‍ നാം മാത്രമേ ഉള്ളൂവെങ്കില്‍ എന്നു മനസ്സ് ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നു.. ഓടി വന്നു നിന്റെ മാറില്‍ മുഖമമര്‍ത്താമായിരുന്നു.. പക്ഷേ, പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍, എച്.ഓ.ഡി, മറ്റു വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍.. "

പെണ്ണെഴുത്തുകാര്‍ , വെറും വികാര ജീവികള്‍ എന്നുള്ള അവജ്ഞ നിറഞ്ഞ ചിന്താഗതികളെ പൊള്ളയാണെന്നു തെളിയിക്കുന്നതോടൊപ്പം, . സ്ത്രീയെ വെറും ഉപഭോഗവസ്തു മാത്രമായിക്കാണുന്നവര്‍ക്കെതിരെ ആഞ്ഞടിക്കുകയും, സ്ത്രീ, തന്റേടിയാവേന്റതിന്റെ ആവശ്യകതകളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു മന്ദാരത്തിലെ മറ്റൊരു അദ്ധ്യായത്തില്‍.. ഇതാ.. വായനക്കാരില്‍ കോരിത്തരിപ്പുളവാക്കുന്ന ഈ ഭാഗം ശ്രദ്ധിക്കൂ..

കാര്യം തന്റെ കൂട്ടുകാരനാണെങ്കിലും, ആ ഗോപാല്‍ ആളത്ര ശരിയല്ല. കോളേജു വിട്ടാല്‍ ബസ്റ്റോപ്പു വരെ ഞങ്ങളെ അനുഗമിക്കുന്നുണ്ടിയാള്‍. ചുമ്മാ വെള്ളമൊലിപ്പിച്ചു പൊയ്ക്കോട്ടെ എന്നു കരുതി ഞങ്ങള്‍ ക്ഷമിച്ചു, പക്ഷേ അവന്റെ ചില വൃ^ത്തികെട്ട കമന്റുകള്‍, കേട്ടിട്ടെനിക്ക് അരിശം വന്നു കേട്ടോ, ഇനി ഇതാവര്‍ത്തിച്ചാല്‍ മിനി ഡ്രാഫ്റ്റര്‍ എടുത്ത് തലക്കടിക്കുമെന്നു താന്‍ പറഞ്ഞു കൊള്ളുക. പറയാന്‍ മാത്രമല്ല പ്രവര്‍ത്തിക്കാനും ഈ ശോഭക്കറിയാം..

ഓര്‍മ്മകളിലും സ്വപ്നങ്ങളിലും പ്രണയം നിറഞ്ഞു വേദനയാകുമ്പോള്‍, തീവ്രമായ എതിര്‍പ്പുകളെ തരണം ചെയ്യാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന രണ്ടു കമിതാക്കളില്‍ പ്രണയത്തെ സഹ്യമാക്കുക എന്നതിനപ്പുറം പരീക്ഷണങ്ങളുടെ സാധുതകള്‍ തേടി അലയുന്ന വേപധു പൂണ്ട മനസ്സിനേയും "മന്ദാരം" അനാവരണം ചെയ്യുന്നു. വായനക്കാരന്റെ മുന്നില്‍ ഒരു പിടി "ചോദ്യശരങ്ങള്‍" തുറന്നിടുന്നു മന്ദാരത്തിലെ ഒരദ്ധ്യായത്തില്‍ ഇങ്ങനെ...

"അച്ഛന്‍ എന്തായാലും സമ്മതിക്കില്ല, അമ്മയാണെങ്കില്‍ പറയേണ്ട, സമൂഹത്തില്‍ രണ്ടു ധ്രുവങ്ങളികാണല്ലോ നാം, നൈമിഷികമായ ആ ഒത്തു ചേരലിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ദിനങ്ങളെ ഞാന്‍ ഇന്നു പഴിക്കുന്നു., എന്തിനായിരുന്നു എല്ലാം? ഇനിയെന്താണു നമുക്കു മുന്നില്‍? ഒളിച്ചോട്ടം? റജിസ്റ്റര്‍ മാരിയേജ്? അതോ കൊഡൈക്കനാലില്‍ പോയി ഒരുമിച്ച് സൂയിസൈഡ്? ഒളിച്ചോടിയാല്‍ നമ്മുടെ ഭാവി? കോഴ്സ് കമ്പ്ലീറ്റ് ചെയ്യാതെ പോയാല്‍ ജോലി കിട്ടാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടോ? താന്‍ എന്റെ ജാതിയിലേക്കു മാറുമോ? അതോ ഞാന്‍ അങ്ങോട്ടു മാറണോ? അതോ നമുക്കിവിടെ വച്ചു നിര്‍ത്തണോ? വീട്ടില്‍ വിവാഹാലോചനകള്‍ക്കു നിര്‍ബന്ധിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്തു പറയണം? " ചോദ്യങ്ങള്‍ നീളുന്നു...

വികാരവും, പ്രണയവും, പൈങ്കിളിയും, കണ്ണീരും ചേര്‍ന്ന ഒരു കോക്ക്ടെയിലാണു പെണ്ണെഴുത്ത് എന്നവകാശപ്പെടുന്നവര്‍ക്കുള്‍ല ചുട്ട മറുപടി നല്‍കുന്ന വിധം അതിവിദഗ്ധമായി ഹാസ്യം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലും ശോഭ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു മറ്റൊരദ്ധ്യായത്തില്‍. ഗള്‍ഫില്‍ നിന്നും ലീവിനു വന്ന തന്റെ ചേട്ടന്റെ മകന്‍ അഞ്ചു വയസ്സുകാരന്‍ പയ്യന്റെ കുസൃതികള്‍ കൂടെ പലയിടത്തും രസകരമായി മന്ദാരത്തില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹാസ്യം ഇത്ര ലളിതമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു സ്ത്രീയെഴുത്തുകാരിയുണ്ടോ എന്നു പോലും വായനക്കാര്‍ക്ക് തൊന്നിപ്പോകും.

" ഹോ, അനുക്കുട്ടന്റെ കാര്യം ഒന്നും പറയണ്ട. ഇന്നലെ രാത്രി കരണ്ടു പോയപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഒരു മെഴുകുതിരി ഇറയത്ത് കത്തിച്ചു വച്ചത് അനുമോന്‍ ഊതിക്കെടുത്തി അച്ഛനെ കളിയാക്കുന്ന പോലെ എന്തോ പറഞ്ഞു. അച്ഛനു ദേഷ്യം വന്നു.. വീണ്ടും മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചതും, പയ്യന്‍ വീണ്ടും ഊതിക്കെടുത്തി അച്ഛനോട് ഇംഗ്ലീഷില്‍ എന്തോ പറഞ്ഞു.. ഇത്തവണ അച്ഛനു ശരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു. ചേട്ടനെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും നോക്കി നില്‍ക്കെ, അച്ഛന്‍ വീണ്ടും മെഴുകുതിരി കൊളുത്തി.. പയ്യന്‍ വീണ്ടും ഊതിക്കെടുത്തി അച്ഛനോടെന്തോ പറയുന്നു...അച്ചന്‍ ചേട്ടനോടു പരാതി പറഞ്ഞ്പ്പോള്‍, ചേട്ടനു ചേട്ടത്തിയും ചേര്‍ന്നു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു..എന്നിട്ട് അച്ഛാ, അച്ചന്‍ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചപ്പോല്‍ മോന്‍ കരുതി ഹാപ്പി ബര്‍ത്ത്ഡേ ആണെന്നു... ഊതിക്കെടുത്തിയ ശേഷം അവന്‍ പറഞ്ഞത് "ഹാപ്പി ബര്‍ത്ത്ഡേ"എന്നാ.. അല്ലാതെ അച്ഛനെ ചീത്ത പറഞ്ഞതല്ല"" ..

എഴുത്തിലെ സാരസ്യവും നിഷ്കളങ്കതയുമാണു ശോഭയുടെ പ്രത്യേകതകള്‍ . തന്റെ ചിന്തകള്‍ അതിലോലമായി വായനക്കാരനിലേക്കു സന്നിവേശിപ്പിക്കാന്‍ പ്രത്യേക ശ്രമങ്ങളൊന്നും കൂടാതെ തന്നെ ശോഭക്കു കഴിയുന്നു. പ്രതിഭയുടെ മിന്നലാട്ടങ്ങള്‍ "മന്ദാരത്തില്‍"പലയിടങ്ങളില്‍ തെളിഞ്ഞു കാണാം. വിവരക്കേടെന്നു ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തോന്നാവുന്ന , പക്ഷേ, നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു മനസ്സിലെ, സ്നേഹവും പ്രേമവും എല്ലാം തെളിഞ്ഞു കാണാം ഈ ഒരു അദ്ധ്യായത്തില്‍.

എന്റെ ജോലി സുഖം തന്നെ. ഇന്നലെ എന്റെ പി.സി മോണിറ്റര്‍ മാറ്റി, LCD Monitor ആക്കാനായി ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ടെക്നീഷ്യന്‍ വന്നിരുന്നു. ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. എന്റെ പല പ്രധ്യാന ഫയലുകളെല്ലാം പഴയ മോണിറ്ററിന്റെ ഡെസ്ക്ടോപ്പില്‍ ആണു കിടന്നിരുന്നത്. മോണിറ്റര്‍ മാറ്റിയാല്‍ അതൊക്കെ പോവില്ലെ? ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. അവസാനം ആ ഫയലുകളെല്ലാം പുതിയ LCD Monitor ഡെസ്ക്ടോപ്പിലേക്ക് കോപ്പി ചെയ്തു തരാമെന്നു സമ്മതിച്ച ശേഷമേ മോണിറ്റര്‍ മാറ്റാന്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചുള്ളൂ.. പഴ മോനിറ്ററില്‍ തന്റെ ഫോട്ടോ ആയിരുന്നു ഡെസ്ക്ടോപ്പ് ബാക്ക് ഗ്രൌണ്ട്. മോനിറ്റര്‍ മാറിയതില്‍ പിന്നെ അതു കാണാനാവില്ലല്ലോ എന്നു ഞാന്‍ ആകെ വിഷമിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ദേവിയുടെ, കൃപ, പുതിയ മോണിറ്ററിലും തന്റെ ഫോട്ടോ തന്നെ ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ട് ആയി കാണുന്നു..

സ്ത്രീയുടെ തൂലികയുടെ ശക്തി പലയിടത്തും തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ഈ ലേഖനങ്ങളില്‍. അചഞ്ചലമായ ഒരു മനസ്സുമായി, സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളില്‍ ഉറച്ച് നിന്നു, വികാരവിക്ഷോഭങ്ങള്‍ക്കടിമപ്പെടാതെ സമചിത്തതയോടെ ജീവിതയാധാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ധീരയായൊരു വനിതയെ അവസാന അദ്ധ്യായങ്ങളില്‍ നമുക്കു കാണാം. അവസാന അദ്ധ്യായം വായനക്കാരന്റെ കണ്ണു നനയിക്കും. [ സത്യം! എന്റെ കണ്ണു നനഞ്ഞു, ഇതു വായിച്ചപ്പ്പോള്‍]

" പ്രതീക്ഷകള്‍ ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു, എന്റെ മനശക്തിയില്‍ എനിക്കു വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. കാലം ഒരു സ്ലേറ്റിലെപ്പോലെ അതെല്ലാം തുടച്ചു നീക്കി. ഒഴുകുന്ന തെളിനീരുറവയാകുന്ന എന്റെ മനസ്സിന്റെ അടിത്തട്ടില്‍ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ഒരു കല്ലു പോലെ നമ്മുടെ പ്രണയം എന്നുമുണ്ടാകും.. എനിക്കു തന്ന സന്തോഷത്തിനും, സങ്കടങ്ങള്‍ക്കും, എല്ലാം നന്ദി.. വിട"...

======== ===========

എല്ലാ പ്രായത്തിലുള്ള വായനക്കാരും തീര്‍ച്ചയായും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട ഒന്നാണു ശോഭയുടെ ഈ എഴുത്തുകളുടെ സമാഹാരം, എങ്കിലും, അതിനുള്ള സാധ്യത തീരെയില്ലെന്ന കാര്യവും അതീവ ദു:ഖകരമാണ്. വിവാഹത്തിനു ശേഷം ശോഭ പ്രണയ ലേഖനങ്ങള്‍ എഴുതി തരുന്നത് നിര്‍ത്തി. അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിനു പോലീസിലാണു ജോലി.

എന്റെ കയ്യിലുള്ള പഴയ ലേഖനങ്ങള്‍ എല്ലാം ചേര്‍ത്തു വച്ച് ഞാന്‍ തന്നെയാനു "മന്ദാരം"എന്ന പേരിട്ടത്. ഇതെല്ലാം സ്കാന്‍ ചെയ്ത് പബ്ലിഷ് ചെയ്യാമെന്നു വച്ചാല്‍ അതും നടക്കില്ല.. എന്റെ കല്യാണം തീരുമാനിച്ചതോടെ എല്ലാം തീയിട്ടു കളഞ്ഞു. യൂണിക്കോഡ് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ പത്തുവര്‍ഷത്തോളം വൈകിയെന്ന വിധിയെ നമുക്ക് പഴിക്കാം. കൌമാരത്തിന്റെ ഗതിവിഗതികളെയും നൈമിഷിക ചിന്തകളെയും പച്ചയായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ കുറിപ്പുകള്‍ നിഷ്ഠൂരമായി അഗ്നിക്കിരയാക്കിയ ചപലതയെ നമുക്കു ശപിക്കാം!!

പൊന്നുമക്കളേ .. സോറീ

2008-04-25T14:41:00.002+04:00

നന്മയാകുന്ന കാന്തി കാണുവാന്‍ കണ്ണിനാകേണമേ..
നല്ല വാക്കിന്റെ ശീലു ചൊല്ലുവാന്‍ നാവിനാകേണമേ..
സ്നേഹമാകുന്ന ഗീതമോയെന്റെ കാതിനിണയാകണേ..
സത്യമെന്നുള്ള ശീലമോടെ ഞാന്‍ ശാന്തിയറിയേണമേ..

ഭൂമിയമ്മയെന്നറിയുവാനുള്ള ബോധമുണ്ടാകണേ..
ജീവജാലങ്ങളാകെയും ജന്മ ബന്ധുവായീടണേ..
ജാതിഭേദങ്ങളെന്ന ശാപമോ ദൂരെ മറയേണമേ
ലോകമൊന്നെന്ന പാഠമെന്നുമേ മനസിലെഴുതേണമേ..

[ഫിലിം:കല്‍ക്കട്ട ന്യൂസ്]

എന്തോ ഈ വരികള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ മന്‍സ്സ് 28 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് പുറകിലോട്ടു സഞ്ചരിച്ചു. ആദ്യം മനസ്സില്‍ വന്ന രൂപം, ദാമോദരന്‍ മാഷുടെയാണ്. ശങ്കരനാരായണ എല്‍.പി സ്കൂളിലേക്ക് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലേക്കു കയറിയ എന്നെയും ഇരട്ട സഹോദരിയേയും, അടുത്തു വിളിച്ച് തലയില്‍ തലോടി ബെഞ്ചിലിരുത്തിയ എന്റെ ആദ്യ ഗുരുനാഥന്‍. അന്നേ മാഷിനു 50 വയസ്സു പ്രായമുണ്ട്.. എന്റെ അമ്മയേയും, അമ്മാവനെയും ഒക്കെ പഠിപ്പിച്ച മാഷ്. ആ സ്കൂളിലെ നാലു വര്‍ഷങ്ങള്‍, നന്മ മാത്രം കുട്ടികള്‍ക്കു പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന മാഷ്, ഒരിക്കലും ക്ലാസ്സിലെ ഒരു കുട്ടിയേയും ദേഷ്യപ്പെടാത്ത, ശിക്ഷിക്കാത്ത, ചിരിച്ച മുഖമുള്ള, മെലിഞ്ഞു നീണ്ട വെള്ള ഷര്‍ട്ടും മുണ്ടും സ്ഥിരം വസ്ത്രമാക്കിയ തികഞ്ഞ ഗാന്ധിയന്‍.അറിവിന്റെ, നന്മയുടെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങള്‍ ചൊല്ലിത്തന്ന എന്റെ സ്വന്തം ദാമോദരന്‍ മാഷ്.. എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും ഓര്‍മ്മിക്കുന്ന, ഇഷ്ടപ്പെട്ട , ബഹുമാനിക്കുന്ന വ്യക്ത്വിത്വം..അതുപോലെ, തന്നെ അവിടെ അനിയന്‍ മാഷ്, മാലതി ടീച്ചര്‍, പിന്നെ, യു.പി സ്കൂളിലെ വെറോനിക്ക ടീച്ചര്‍, ഒരു പക്ഷേ, ഗുരുനാഥരോടുള്ള ആ ബഹുമാനമാകാം, ഒന്നുമല്ലാത്ത ഈ ഞാന്‍ ഇന്നു എന്തെങ്കിലുമാണെങ്കില്‍ ആയത്..

വിദ്യാഭ്യാസം വെറും കച്ചവടമാവുന്ന ഇന്നത്തെ കാലത്ത്, എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക്, എന്റെ ഗുരുനാഥരില്‍ നിന്നും ലഭിച്ച ആ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും ലഭിക്കുകില്ലെന്നറിയാം.. അവര്‍ക്കാ ബഹുമാനം അങ്ങോട്ടും കാണില്ലെന്നു തീര്‍ച്ച..കച്ചവടക്കണ്ണു മാത്രമുള്ള സ്കൂള്‍ അഡ്മിനിസ്റ്റേഷന്‍, ട്യൂഷനുകള്‍ക്കു മുന്‍‌ഗണന നല്‍കുന്ന അദ്ധ്യാപകര്‍, ഇതിനിടയില്‍ ഞെരിയുന്ന രക്ഷിതാക്കള്‍.. ഗള്‍ഫില്‍ ഏറ്റവും കുറവു വേതനമുള്ള വിഭാഗങ്ങളില്‍ ഒന്നാനി അധ്യാപകവൃത്തി എന്നു ഞാനറിയുന്നത് 3-4 വര്‍ഷ്ങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് മാത്രമാണ്. ഇന്ത്യന്‍ സ്കൂളിലെ ഒരു ടീച്ചറുടെ ആവറേജ് ശമ്പളം എന്നത് 2000 ദിര്‍ഹം മാത്രം. ഇക്കാലത്ത്, ഒരു ഡ്രൈവറുടെ ശമ്പളം 2500 ദിര്‍ഹമാണ്, നല്ലൊരു ഓഫീസ് റിസപ്ഷനിസ്റ്റിനെ കിട്ടണമെങ്കില്‍ 5000 ദിര്‍ഹം മിനിമം കൊടുക്കണം.. അദ്ധ്യാപക വൃത്തിപോലെയുള്ളൊരു കുലീനമായ ഒരു ജോലിക്ക് ഗള്‍ഫിലുള്ള അവഗണന ഇതില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാം. ഇതിനു പറയുന്ന പ്രധാന കാരണം, ഭൂരിഭാഗം ടീച്ചര്‍മാരും സ്ത്രീകളും, അവരുടെ ഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ നല്ല ജോലിയുള്ളവരാണെന്നും ആണ്. ഇവരിലധികവും ജോലിക്കു വരുന്നത് ഒരു “ടൈം പാസ്” ആയിട്ടാണത്രേ! ഇതേ ശമ്പള സ്കെയിലില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന പുരുഷ അദ്ധ്യാപകരുമുണ്ടെന്നത് വേറേ കാര്യം. 15% ശമ്പളം പുരുഷ അദ്ദ്യാപകര്‍ക്കു കൂടുതലാണത്രേ..

ഇത്രയും പറഞ്ഞത്, ഇവിടെ യു.ഏ.ഇ യില്‍‍ ഈയടുത്തു നടന്ന ചില സംഭവങ്ങളാണേ.. ഇവിടത്തെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഇന്ത്യന്‍ അസോസിയേഷന്റെ കീഴിലുള്ള സ്കൂളില്‍, 2 ഷിഫ്റ്റുകള്‍ഊണ്ടായിരുന്ന ഒരു സ്കൂളില്‍, മാനേജ്മെന്റ്റ് പെട്ടെന്നു 3 ഷിഫ്റ്റാക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. പുതിയ അഡ്മിഷനുകളിലുള്‍ല വര്‍ദ്ധനയാനത്രേ കാരണം. സ്കൂള്‍ പ്രിന്‍സിപാളിനോടോ ടീച്ചര്‍മാരോടോ, സ്കൂളിന്റെ പരിമിതികളെപ്പറ്റി ചര്‍ച്ച ചെയ്യാതെ, പത്താം തരം വരെ പോലും വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത കുറേ ഭാരാവാഹികള്‍ കൂടി എടുത്ത തീരുമാനം! അസോസിയേഷന്‍ ഭാരാവാഹികളുടെ മനസ്സില്‍ പുതിയ ബസ്സുകള്‍, എയര്‍ കണ്ടീഷനറുകള്‍, എന്നിവ വാങ്ങുമ്പോള്‍ തങ്ങള്‍ക്കു കിട്ടുന്ന കമ്മീഷനുകള്‍ മാത്രം! ഇതുമൂലം ട്യൂഷനുകള്‍ക്കും കോച്ചിങ്ങ് ക്ലാസ്സുകള്‍ക്കുമായി നേരത്തെ തീരുമാനിച്ച സമയത്തു പോകാനാവാത്ത വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍... എണ്ണിച്ചുട്ട അപ്പം പോലെ കിട്ടുന്ന ശമ്പളം ഇവിടെ വാടകക്കു പോലും തികയാത്തതിനാല്‍, ട്യൂഷനെടുത്ത് ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടറ്റവും കൂട്ടിമുട്ടിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന അദ്ധ്യാപകര്‍ക്ക് ഈ തീരുമാനം ഇടിത്തീ പോലെ.. 15% ശമ്പള വര്‍ദ്ധന നല്‍കുന്നത്രേ.. കഴിഞ്ഞ ഒരൊറ്റ വര്‍ഷത്തിനകം ഇവിടത്തെ ജീവിത ചെലവ് 200%ത്തോളം വര്‍ദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു..3 ഷിഫ്റ്റ് ആക്കിയതോടെ 14 മണിക്കൊറോളം ജോലിചെയ്യേണ്ടി വരുന്ന സപ്പോര്‍ട്ട് സ്റ്റാഫ്, ബസ് ഡ്രൈവര്‍മാര്‍, ബസ് മെന്റര്‍സ്, ഹെല്പേഴ്സ്.. ഈ പുതിയ പരിഷ്കാരത്തിനെതിരെ പ്രതികരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച ചിലര്‍ക്ക് “ടെര്‍മിനേഷന്‍” ഭീഷണി....ഇത്തരം അവസ്ഥയില്‍ ക്ലാസ്സെടുക്കുന്ന ഒരദ്ധ്യാപനു വിദ്യാര്‍ത്ഥികളോടുള്ള സമീപനം ആര്‍ക്കും ഊഹിക്കാം...

മറ്റൊരു സ്കൂളില്‍, സ്കൂള്‍ ഫീസ് വല്ലാതെ കൂട്ടുവാന്‍ മിനിസ്ട്രി ഓഫ് ഏഡുക്കേഷന്‍ അനുവദിക്കാഞ്ഞതിനാല്‍, അവര്‍, പുതിയൊരു വഴി കണ്ടു. അകാഡമിക് ഇയറിന്റെ ഇടക്കു വച്ച് സ്കൂള്‍ ബസ് സര്‍വീസ് വേണ്ടെന്നു വക്കുന്നു, പകരം അത് ഒരു പ്രൈവറ്റ് കമ്പനിക്ക് ഔട്ട്സോഴ്സ് ചെയ്യുന്നു.. ബസ് ഫീസ് 300% ത്തോളം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു... ഇടക്കു വച്ച് സ്കൂള്‍ മാറ്റാനോ, പ്രതികരിക്കാനോ കഴിയാതെ രക്ഷിതാക്കള്‍ കുഴയുന്നു... എല്ലാം പണം എന്ന ദുഷ്ടലാക്കോടെ മാത്രം...ഒരു പക്ഷേ ഇവര്‍, നമ്മുടെ സ്വന്തം ദൈവത്തിന്റെ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും ലാഭമുള്ള രണ്ടു വ്യവസായങ്ങളായ, ഹെല്‍ത്ത് & എഡുക്കേഷന്‍ മേഖലയിലെ ചൂഷണങ്ങള്‍ കണ്ട് പ്രചോദിതരായതാവാം...

ഇതെല്ലാം കണ്ട്, കേട്ട്, ഒരു നിര്‍വികാരത തോന്നുന്നു എനിക്ക്.. ഒപ്പം എന്റെ മക്കളോടു സഹതാപവും..

ഒരിക്കലും ദാമോദരന്മാഷെ പോലുള്ള ഒരു അദ്ധ്യാപകനെ അവര്‍ക്ക് കിട്ടില്ലല്ലോ... വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷവും സ്നേഹവും ബഹുമാനവും ആകുന്ന എണ്ണയൊഴിച്ച് മനസ്സില്‍ എന്നും വിളങ്ങുന്നൊരു ദീപമായി കാത്തു സൂക്ഷിക്കാന്‍, ഓര്‍ത്തുവക്കാന്‍ അവര്‍ക്കൊരു മാതൃകാദ്ധ്യാപകന്‍ ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത്.. പൊന്നുമക്കളേ .. സോറീ ;(